Ιννσόμνια

Η πρόσφατη συλλογή ΙΝΝσόμνια που κυκλοφόρησε από την πατρινή Inner Ear Records περιέχει μερικά από τα αγαπημένα σας φθινοπωρινά τραγούδια και δεν το ξέρετε. Το περασμένο φθινόπωρο διάφοροι καλλιτέχνες ανταποκρίθηκαν στο αίτημα της δισκογραφικής και έστειλαν κομμάτια τους για τη δημιουργία μιας συλλογής. Δεν υπήρχε καμία θεματική δέσμευση. Η μόνη προϋπόθεση ήταν ο ελληνικός στίχος. Κάπως έτσι, έναν χρόνο αργότερα, η Inner κυκλοφορεί την πρώτη της ελληνόφωνη συλλογή.  Στο tracklist συναντά κανείς ονόματα γνωστά και αγαπημένα: Δεληβοριάς, Κ. Βήτα, The Boy, MAZOHA, Παιδιά της Παλαιότητας κ.ά αλλά και νέους καλλιτέχνες όπως το Παιδί Τραύμα, τους Strawberry Pills, τη VASSIŁINA κ.ά.

ΙΝΝσόμνια – Various Artists

Η συλλογή ΙΝΝσόμνια παρά το γεγονός ότι δεν έχει συγκεκριμένο θεματικό κόνσεπτ, ούτε καν χρονικό, καθώς μερικά κομμάτια μάς είναι ήδη γνωστά από το παρελθόν, καταφέρνει να μοιραστεί έναν κοινό τόπο «υπαρξιακής ανησυχίας» όπως επισημαίνει και το δελτίο τύπου. Κάθε τραγούδι κουβαλά τη δική του ιστορία, αλλά όλα τα τραγούδια συναντιούνται στην ανάγκη των καλλιτεχνών να στριμώξουν το υπαρξιακό άλγος ή τις ανησυχίες μες την τέχνη τους.

«Βρες τη δύναμή σου στον ήχο και κάνε τη μετάβαση»

Στο πρώτο κομμάτι, Πόσο ευχάριστη έκπληξη, συναντάμε τη σκοτεινή και ποιητική ιερή σύμπραξη των Mechanimal. Η «κόκκινη ποίηση» συνεχίζει να τρέχει όπως και στο άλμπουμ Θόρυβος που μας χάρισαν τον περασμένο Μάρτιο. Και εδώ ποίηση, synthesizers, ηλεκτρονικά beats δίνουν το σήμα για την έναρξη του μουσικού και ποιητικού χείμαρρου που θα ακολουθήσει:

Και έφτασε η εορταστική περίοδος του ψεύδους
Έγχρωμα βεγγαλικά αποθεώνουν το θαυμάσιο γεγονός
Δακτυλικές εξάμετρες κραυγές
Στριγγλίζουν λόγια πίστεως
Για τις ζεστές ηρωικές κοιλιές
Που γεννούν το πάθος.

Η συνέχεια γίνεται με δύο κομμάτια παρόμοιας αισθητικής. Το δεύτερο προέρχεται από το αθηναϊκό μουσικό σχήμα Φωνοπτικόν. Εκεί, ο κατά κόσμον Στέφανος Κωστανίδης (Groove Machine, Drog_A_tek) μάς δίνει την ηλεκτρονική, ρυθμική και μυστήρια Μετάβαση. Θέλει ένταση και φώτα να τρεμοπαίζουν, όπως και το τελευταίο άλμπουμ του. Μόνο έτσι θα νιώσετε ότι συμμετέχετε στην cyber-punk και ρετρό αισθητική του κομματιού. Το επόμενο κομμάτι κρατάει το κλίμα των προηγούμενων ζεστό. Οι Strawberry Pills, μετά το ντεμπούτο τους Murder to a Beat αποδεικνύουν μέσα από το Όλα καίνε ότι το έχουν και με τον ελληνικό στίχο:

Ανάμεσα σε λέξεις, η βία κυβερνά
Αν υπάρχει σωτηρία, περιμένει σιωπηλά
Ημέρες ξεχασμένες, τα σχέδια πολλά
Ίσως τίποτα δε μείνει, όλα είναι πιθανά

Κανένας δε φοβάται πια τη φωτιά

«Σκέψου ένα μεγάλο ψέμα, πες το πρώτα όμως σε σένα»

Στο τέταρτο κομμάτι, Το λάθος τρένο, ακολουθεί μια συνεργασία αναπάντεχα καλή. Το Παιδί Τραύμα και η μελαγχολική και γλυκόπικρη τραγουδοποιία του συναντά τον Φοίβο Δεληβοριά στα φωνητικά χαρίζοντάς μας ένα λυρικό και άκρως φθινοπωρινό κομμάτι:

Αν θα μπεις σε λάθος τρένο, όλοι οι σταθμοί θα είναι λάθος
Αν θα μπεις σε λάθος πλοίο, όλα τα λιμάνια θα ‘ναι λάθος
Αν θα μπεις σε ξένο σώμα, ξένα θα’ ναι τα αισθήματά σου
κι αν δεν ένιωσες ακόμα, παρ’ το πρώτο τρένο που θα βρεις μπροστά σου

Με το Δεν πειράζει, ο MAZOHA —ίσως η πιο ενεργή μορφή της εγχώριας σκηνής τα τελευταία χρόνια— ανοίγεται ξανά, μας εξομολογείται. Μέσα από synthesizers και τις στιχουργικές απλοϊκές μεν, αυθεντικές δε επαναλήψεις συμφιλιώνεται με όλο αυτό που συμβαίνει και φωνάζει με τα αφοπλιστικά φωνητικά του:

δεν πειράζει αν δεν απαλλαγώ
απ’ αυτό που με τρώει τον τελευταίο καιρό
δεν πειράζει αν ξαναπληγωθώ
δεν πειράζει αν ξεφτιλιστώ
δεν πειράζει αν απ’ το δρόμο μου βγω
δεν πειράζει αν στη θλίψη βυθιστώ
δεν πειράζει αν ξεχαστώ
δεν πειράζει αν στις λάσπες κυλιστώ

«Είσαι ένα ωραίο λουλούδι, μες στον άγριο, άδειο μου ουρανό»

Ο Κ. Βήτα και ο The Boy στη συνέχεια αφήνουν τη λυρικότητά τους και την τρυφερότητά τους να ξεχειλίσει. Μέσα απ’ τα κομμάτια Ζέφυρος και Αυτό το Καλοκαίρι δίνεται μια ανάσα, μια νότα αισιοδοξίας. Πιο έντονα συναισθηματικά και με κάπως περισσότερη θλίψη είναι τα κομμάτια από VASSIŁINA (Μάρτιος) και Παιδιά της Παλαιότητας (Χαζεύοντας):

Οι διαθέσεις μου δε λέγονται εύκολα,
μα εγώ προσπαθώ γι’ αυτό.
Τη ζωή μου σε τραγούδια στριμώχνω
προσπαθώντας να την κάνω ενδιαφέρουσα.

(ΠτΠ)

«Ποιο είναι το νόημα της υποταγής;»

Ο Larry Gus, κατά κόσμον Παναγιώτης Μελίδης, συμμετέχει στη συλλογή ΙΝΝσόμνια με το κομμάτι Ασθένειες και Εκφυλισμοί. Το κομμάτι μου θύμισε το Total Deseases από τον δίσκο Subservient και όχι αδικώς, αφού αν κατάλαβα καλά αποτελεί μια επανεκτέλεσή του, απλά αυτά τη φορά σε ελληνικό στίχο. Η γλώσσα άλλαξε, αλλά η διάθεση του κομματιού όχι. Η αστική ψυχεδελική ποπ ατμόσφαιρα του Subservient παραμένει και στην ελληνόφωνη εκδοχή του. Το ίδιο συμβαίνει και με τον γνωστό και αγαπημένο Μπάλο από Regressverbot.

Το κομμάτι που προηγήθηκε μοιάζει κάπως παράταιρο. Ο Αθηνέζος του Prins Obi μέσα από τη χαλαρή και αυτοσαρκαστική του διάθεση σε βγάζει τελείως από το κλίμα όλου του άλμπουμ. Είναι ένα συμπαθητικό κομμάτι, που αν το ακούσει κανείς ξεχωριστά, θα το βάλει στα αγαπημένα του. Το χιούμορ του, το ποπ ρεφρέν του, θέλοντας και μη, παίζει αυτόματα χάρη στον πιασάρικο ήχο και το κολλητικό στίχο μες το κεφάλι σου:

Ναι! θέλησα να στο πω
πως ακόμα σ’ αγαπώ
δωσ’ μου ακόμα μια ευκαιρία
ναι! ήθελα να το πω
πως ακόμα σ’ αγαπώ
δώσε μου ακόμα μια ευκαιρία
μια ευκαιρία

Η συλλογή κλείνει με τον Μανώλη Αγγελάκη και χαοτικό μελοποιημένο ποίημα Θα μιλήσω γι’ αυτούς, του Χρήστου Λάσκαρη. Κλείνω το άρθρο με την παράθεση του ποιήματος:

Θὰ μιλήσω γι’ αὐτοὺς
πού δὲν ἐγνώρισαν ποτὲ τὸν ἔρωτα,
γιὰ ὅλους ὅσους πλάγιαζαν
τὸ βράδυ μ’ ἕναν ἴσκιο,
πού ἕνα φιλὶ
δὲ δρόσισε τὸν ὕπνο τους,
δὲν ἔσταξε στὸ στῆθος τους
κανένας λόγος,
μόνο μιὰ γεύση ἐρημιᾶς,
στὰ χείλη τους.
Γι’ αὐτοὺς θὰ πῶ,
πού ἔζησαν σὰν τὶς φρυγμένες στέρνες,
ὁλάκερη ζωή.

Βρείτε τη συλλογή ΙΝΝσόμνια στο Bandcamp.


άλμπουμ του μήνα | 2021:


Παρόμοια άρθρα:

Για περισσότερη έμπνευση ακολουθήστε μας σε FacebookInstagram και Spotify.

3