Αν είσαι κι εσύ σε εκείνη τη φάση της ζωής σου, που μετράς τις μέρες όχι με βάση το “τι έκανα σήμερα”, αλλά με βάση το “πόσο κοντά είμαι στην Παρασκευή“, τότε βρίσκεσαι στο σωστό μέρος.
Ξέρεις για τι μιλάω. Εκείνη τη στιγμή μέσα στην εβδομάδα που κοιτάς το ρολόι, όχι για να δεις τι ώρα είναι, αλλά για να κάνεις στο μυαλό σου μια μικρή αντίστροφη μέτρηση για το τέλος της -εργασιακής- εβδομάδας. Δεν ξέρω πώς καταλήξαμε όλοι, είτε είμαστε 25, είτε 30, είτε 40, να έχουμε λίγο-πολύ το ίδιο μοτίβο στην καθημερινότητα μας. Να ζούμε με υπομονή και αναμονή τις καθημερινές, μέχρι να έρθει η Παρασκευή.
Και άντε και έρχεται το πολυπόθητο απόγευμα της. Κλείνεις το laptop, λες το κλασικό “φτου ξελευτερία”, και νιώθεις ότι επιτέλους, ξεκινάει η ζωή. Ή και όχι.
Είναι σαν να πατάς play σε ένα διήμερο που πρέπει να χωρέσει τα πάντα. Εκκρεμότητες, ψώνια, καθαριότητα, κοινωνική ζωή, self-care, άντε και λίγη ξεκούραση αν προλάβεις. Και πριν καν το καταλάβεις… ντριν. Ξύπνα, ήρθε η Δευτέρα! Και πάμε πάλι από την αρχή.
Και κάπου εκεί γεννιέται το παράλογο της υπόθεσης, γιατί η ζωή μας να χωράει σε 48 ώρες;
Πριν απαντήσεις “έτσι είναι η ζωή”, το καταλαβαίνω, αλλά ίσως δεν χρειάζεται να είναι μόνο έτσι.
Δεν θα σου πω το κλασικό “romanticise your life”. Έχει κουράσει κι εμένα αυτό το concept. Δε ζούμε σε pinterest board ούτε στον κόσμο του Instagram. Έχουμε δουλειές, υποχρεώσεις, deadlines, κούραση, άγχος. Όμως υπάρχουν μικρές κινήσεις που, ίσως να μη μεταμορφώσουν τη ζωή μας, αλλά μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που τη βιώνουμε. Και κυρίως, δεν αφήνουν το χρόνο να μοιάζει χαμένος.
1. Μην κρατάς τις “καλές” στιγμές για ειδικές περιστάσεις
Έχουμε την τάση να φυλάμε τα “καλά”, εκείνα τα όμορφα, πολύτιμα ή αγαπημένα μας αντικείμενα, για κάποια ξεχωριστή περίσταση που ίσως τελικά να μην έρθει ποτέ. Ανάβουμε το αγαπημένο μας κερί μόνο όταν έχουμε καλεσμένους. Φοράμε το καλό άρωμα μόνο σε σημαντικές εξόδους. Βγάζουμε τα καλά σερβίτσια μόνο στις γιορτές. Κι όμως, μια απλή Τρίτη μπορεί να αξίζει την ίδια όμορφη ατμόσφαιρα όσο και ένα Σάββατο βράδυ. Μερικές φορές η διαφορά ανάμεσα σε μια συνηθισμένη μέρα και σε μια όμορφη μπορεί να είναι μια πολύ μικρή επιλογή.
2. Φτιάξε τη δική σου λίστα με “little joys”
Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικά πράγματα που τον αποσυμφορούν. Το θέμα είναι ότι συνήθως τα ξεχνάμε μέσα στη ρουτίνα και στην κούραση. Ξεκίνα να γράφεις μια απλή λίστα. Όχι τέλεια, όχι aesthetic, όχι για να τη δείξεις πουθενά. Μια απλή λίστα με πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις λίγο πιο… εσύ.
Μπορεί να είναι μισή ώρα περπάτημα ακούγοντας το αγαπημένο σου podcast. Μπορεί να είναι μια βόλτα με το κατοικίδιο σου χωρίς βιασύνη. Μπορεί να είναι λίγο τρέξιμο, ένα γυμναστήριο, ένα μάθημα χορού ή απλά μια διαδρομή δίπλα στη θάλασσα ή στη γειτονιά σου χωρίς κάποιο σκοπό. Μπορεί να είναι κι ένα τραγούδι που βάζεις δυνατά στο αυτοκίνητο, ή πέντε λεπτά σιωπής πριν μπεις στο σπίτι.
Δεν έχει σημασία τι είναι. Έχει σημασία ότι δε θα το κάνεις όταν προλάβεις το ΣΚ, αλλά ότι το βάζεις μέσα στην εβδομάδα. Γιατί το μυαλό μας χρειάζεται αποσυμπίεση σε μικρές δόσεις, όχι μόνο όταν έχει ήδη γεμίσει μέχρι πάνω.
3. Κάνε κάτι μόνο και μόνο επειδή σου αρέσει
Έχουμε μάθει να κάνουμε τα πάντα με ένα σκοπό. Να γυμναστούμε για να χάσουμε κιλά. Να διαβάσουμε για να εξελιχθούμε. Να δούμε ένα βίντεο για να μάθουμε κάτι.
Αλλά πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες κάτι χωρίς να έχει κανένα αποτέλεσμα εκτός από το ότι το χάρηκες; Να ζωγραφίσεις χωρίς να είσαι καλλιτέχνης. Να παίξεις ένα επιτραπέζιο με την παρέα σου. Να φτιάξεις ένα γλυκό που δοκίμασες σε εκείνο το μαγαζί απλά και μόνο για να δεις αν μπορείς. Να αγοράσεις λουλούδια για το σπίτι σου μια απλή Δευτέρα. Δε χρειάζεται όλα να είναι παραγωγικά για να αξίζουν το χρόνο σου και την προσπάθεια σου.
5. Το “μετά τη δουλειά” δεν είναι μόνο καναπές και οθόνη
Εδώ είναι η μεγάλη παγίδα. Γυρνάς σπίτι, είσαι κουρασμένος, και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να πέσεις στη μαύρη τρύπα του scrolling ή να ανοίξεις την τηλεόραση.
Και δεν είναι κακό. Αλλά αν αυτό γίνεται κάθε μέρα, τότε οι μέρες μοιάζουν ίδιες μεταξύ τους. Δοκίμασε κάτι διαφορετικό. Διάβασε ένα βιβλίο που πραγματικά σου τραβάει το ενδιαφέρον. Δοκίμασε να ζωγραφίσεις, να πλέξεις, να φτιάξεις κάτι με τα χέρια σου. Παζλ, μαγειρική για την επόμενη μέρα, οτιδήποτε σε βγάζει από το passive scrolling. Δύο ώρες χωρίς οθόνη δεν είναι ακατόρθωτο, αλλά είναι το reset που όλοι έχουμε ανάγκη.
Και το πιο ενδιαφέρον; Μπορεί να νιώσεις πιο “παρών” από ό,τι σε ένα ολόκληρο βράδυ μπροστά σε οθόνες.
6. Πες ναι λίγο πιο συχνά
Υπάρχει κάτι που συχνά το υποτιμάμε: οι άνθρωποι. Τα after work plans, τα “πάμε για ένα καφέ;”, τα “να βρεθούμε λίγο;”, τα αυθόρμητα. Δεν χρειάζεται να πεις ναι σε όλα. Αλλά ίσως χρειάζεται να πεις λίγο πιο συχνά ναι σε αυτά που σε γεμίζουν. Σε ανθρώπους που, όταν γυρνάς σπίτι νιώθεις καλύτερα, όχι πιο άδειος. Γιατί η ενέργεια δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Είναι και συλλογική, και συχνά ξαναγεμίζει μέσα από μια απλή κουβέντα που δεν την είχες προγραμματίσει.
Και τελικά;
Ίσως το θέμα δεν είναι να σταματήσεις να περιμένεις την Παρασκευή. Ίσως είναι να σταματήσεις να αφήνεις τις υπόλοιπες μέρες να είναι “αναμονή”. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι θυμόμουν όλα τα Σαββατοκύριακα, αλλά σχεδόν καμία Τρίτη ή Πέμπτη. Σαν να είχα διαγράψει τις περισσότερες μέρες του χρόνου από τη μνήμη μου. Και αυτό ήταν που με έκανε να αναρωτηθώ, μήπως δε μου έλειπαν περισσότερες διακοπές, αλλά περισσότερες μικρές στιγμές ανεμελιάς μέσα στην εβδομάδα;
Η ζωή δεν είναι μόνο Σαββατοκύριακο. Και όσο κι αν το έχουμε συνηθίσει, δε χρειάζεται να χωράει η χαρά σε δύο μέρες. Μπορεί να υπάρχει λίγο κάθε μέρα. Σε έναν καφέ, σε ένα περπάτημα, σε μια μικρή αλλαγή ρουτίνας, σε μια κουβέντα, σε μια απόφαση να κάνεις κάτι για σένα πριν τελειώσει η μέρα. Και κάπως έτσι, χωρίς μεγάλα λόγια και χωρίς πίεση, μπορεί να σταματήσεις να περιμένεις τη ζωή.
Γιατί ήδη συμβαίνει!
