Ζούμε σε μια εποχή όπου σχεδόν τα πάντα κινούνται γρήγορα. Οι στόχοι διαδέχονται ο ένας τον άλλον, οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται και οι επιθυμίες μας ανανεώνονται πριν ακόμη προλάβουμε να χαρούμε όσα ήδη κατακτήσαμε. Μόλις αποκτήσουμε κάτι που θέλαμε πολύ, η ικανοποίηση κρατάει λίγο. Σύντομα, εμφανίζεται ένας νέος στόχος, μια νέα ανάγκη, μια νέα σύγκριση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αχάριστοι ή ότι δεν εκτιμάμε τη ζωή μας. Σημαίνει, όμως, ότι έχουμε μάθει να κοιτάζουμε περισσότερο προς το επόμενο βήμα παρά προς όσα βρίσκονται ήδη μπροστά μας. Σαν να περιμένουμε πάντα κάτι καλύτερο για να νιώσουμε πλήρεις, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι αυτή η αίσθηση μπορεί να μην έρθει ποτέ, εάν δεν αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε όσα έχουμε.
Η ευτυχία πουμεταφέρεται στο μέλλον
Πολλές φορές λέμε στον εαυτό μας ότι θα είμαστε ευτυχισμένοι όταν πετύχουμε κάτι συγκεκριμένο. Όταν βρούμε καλύτερη δουλειά, όταν κερδίσουμε περισσότερα χρήματα, όταν αποκτήσουμε το σπίτι που θέλουμε, όταν κάνουμε μια σχέση, όταν ταξιδέψουμε, όταν αδυνατίσουμε ή όταν αναγνωριστεί η προσπάθειά μας.
Η ευτυχία, όμως, μεταφέρεται συνεχώς σε ένα μελλοντικό σημείο. Και όταν τελικά φτάσουμε εκεί, ανακαλύπτουμε ότι έχουμε ήδη δημιουργήσει μια νέα προϋπόθεση. Έτσι, η ζωή μοιάζει με μια ατελείωτη αναμονή. Περιμένουμε τη σωστή στιγμή για να χαρούμε, ενώ η στιγμή αυτή μπορεί να είναι ήδη εδώ.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε στόχους. Οι στόχοι μας βοηθούν να εξελισσόμαστε και να προχωράμε. Το πρόβλημα ξεκινά όταν θεωρούμε ότι μόνο η επίτευξή τους μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους. Τότε παύουμε να ζούμε το παρόν και αρχίζουμε να αντιμετωπίζουμε τη ζωή σαν μια σειρά από εξετάσεις που πρέπει συνεχώς να περνάμε.
Η παγίδα της σύγκρισης
Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που δυσκολευόμαστε να απολαύσουμε όσα έχουμε είναι η σύγκριση με τους άλλους. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που φαίνεται να έχει περισσότερα χρήματα, καλύτερη δουλειά, πιο όμορφο σπίτι, πιο επιτυχημένη σχέση ή πιο ενδιαφέρουσα ζωή.
Η σύγκριση, όμως, σπάνια είναι δίκαιη. Συνήθως συγκρίνουμε τις δικές μας δυσκολίες, ανασφάλειες και αποτυχίες με την καλύτερη εικόνα που παρουσιάζει κάποιος άλλος. Δεν γνωρίζουμε ολόκληρη τη ζωή του, τις δυσκολίες του, τις απογοητεύσεις του ή το τίμημα πίσω από όσα έχει πετύχει.
Όταν κοιτάζουμε συνεχώς τι έχουν οι άλλοι, όσα έχουμε εμείς αρχίζουν να φαίνονται μικρά ή ανεπαρκή. Ένα σπίτι που κάποτε μας έκανε περήφανους, ξαφνικά μοιάζει απλό. Μια δουλειά που μας προσφέρει ασφάλεια φαίνεται ασήμαντη. Μια όμορφη καθημερινότητα χάνει την αξία της επειδή δεν μοιάζει εντυπωσιακή.
Η σύγκριση δεν μας βοηθά πάντα να εξελιχθούμε. Συχνά μας εμποδίζει να αναγνωρίσουμε τη δική μας πορεία.
Τα social media και η ψευδαίσθηση της τέλειας ζωής
Τα social media έχουν κάνει τη σύγκριση ακόμη πιο έντονη. Καθημερινά βλέπουμε εικόνες από ταξίδια, επιτυχίες, πολυτελή σπίτια, χαρούμενες σχέσεις, εντυπωσιακά σώματα και όμορφες στιγμές. Είναι εύκολο να πιστέψουμε ότι όλοι οι άλλοι ζουν καλύτερα από εμάς.
Αυτό που βλέπουμε, όμως, είναι συνήθως ένα επιλεγμένο μέρος της πραγματικότητας. Οι άνθρωποι προβάλλουν τις καλύτερες στιγμές τους, όχι τις απογοητεύσεις, τους φόβους, τη μοναξιά ή την αβεβαιότητά τους. Βλέπουμε το αποτέλεσμα, όχι τη διαδρομή. Βλέπουμε το χαμόγελο, όχι όσα μπορεί να κρύβονται πίσω από αυτό.
Η συνεχής έκθεση σε τέτοιες εικόνες μπορεί να μας κάνει να αισθανόμαστε ότι η δική μας ζωή δεν είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Ξεχνάμε ότι η αληθινή ζωή δεν αποτελείται μόνο από εντυπωσιακές στιγμές. Αποτελείται κυρίως από απλές μέρες, καθημερινές συνήθειες, μικρές χαρές, ήρεμες συζητήσεις και ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας.
Συνηθίζουμε πολύ γρήγορα όσα αποκτούμε
Ο άνθρωπος έχει την τάση να συνηθίζει ακόμη και τα πιο όμορφα πράγματα. Κάτι που στην αρχή μας ενθουσιάζει, με τον καιρό γίνεται συνηθισμένο. Ένα νέο αυτοκίνητο, ένα νέο σπίτι, μια επαγγελματική επιτυχία ή μια σημαντική αγορά μπορεί να μας προσφέρει χαρά, αλλά αυτή συνήθως δεν διαρκεί για πάντα.
Μετά από λίγο, αυτό που αποκτήσαμε γίνεται μέρος της καθημερινότητάς μας. Παύουμε να το βλέπουμε ως κάτι ξεχωριστό και αρχίζουμε να επικεντρωνόμαστε σε ό,τι άλλο δεν έχουμε.
Αυτός ο μηχανισμός είναι φυσιολογικός. Γίνεται, όμως, πρόβλημα όταν δεν σταματάμε ποτέ για να αναγνωρίσουμε την αξία όσων καταφέραμε. Τρέχουμε από τη μία κατάκτηση στην επόμενη χωρίς να γιορτάζουμε, χωρίς να ξεκουραζόμαστε και χωρίς να αισθανόμαστε περήφανοι.
Η ανάγκη για συνεχώς περισσότερα
Η σύγχρονη κοινωνία συχνά μας περνά το μήνυμα ότι περισσότερα σημαίνει καλύτερα. Περισσότερα χρήματα, περισσότερα πράγματα, περισσότερες εμπειρίες, περισσότερη επιτυχία και περισσότερη αναγνώριση.
Η επιθυμία για περισσότερα δεν είναι απαραίτητα αρνητική. Μπορεί να μας δώσει κίνητρο και να μας βοηθήσει να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Όταν, όμως, γίνεται μόνιμη κατάσταση, δημιουργεί ένα αίσθημα κενού. Όσα κι αν αποκτήσουμε, πάντα θα υπάρχει κάτι ακόμη.
Το «αρκετά» είναι μια λέξη που δύσκολα χρησιμοποιούμε. Φοβόμαστε ίσως ότι, εάν πούμε πως είμαστε ικανοποιημένοι, θα σταματήσουμε να εξελισσόμαστε. Όμως η ευγνωμοσύνη δεν σημαίνει παραίτηση. Μπορούμε να εκτιμούμε όσα έχουμε και ταυτόχρονα να προσπαθούμε για κάτι καλύτερο.
Όσα θεωρούμε δεδομένα
Πολλά από τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή γίνονται εύκολα δεδομένα. Η υγεία, η οικογένεια, οι φίλοι, ένα ασφαλές σπίτι, η δυνατότητα να εργαζόμαστε, να περπατάμε, να επικοινωνούμε και να αγαπάμε.
Συνήθως αντιλαμβανόμαστε την πραγματική τους αξία όταν κινδυνεύσουμε να τα χάσουμε ή όταν κάτι αλλάξει. Μέχρι τότε, μπορεί να τα προσπερνάμε χωρίς να τους δίνουμε σημασία.
Η καθημερινότητα συχνά μάς κάνει να ξεχνάμε ότι πράγματα που για εμάς είναι συνηθισμένα αποτελούν ευχή για κάποιον άλλον. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν δικαιούμαστε να έχουμε προβλήματα ή να επιθυμούμε περισσότερα. Σημαίνει απλώς ότι χρειάζεται να βλέπουμε τη ζωή μας με μεγαλύτερη επίγνωση.
Η σημασία της ευγνωμοσύνης
Η ευγνωμοσύνη δεν είναι μια επιφανειακή θετική σκέψη ούτε η άρνηση των δυσκολιών. Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζουμε ότι, ακόμη και μέσα σε μια δύσκολη περίοδο, υπάρχουν πράγματα που έχουν αξία.
Μπορεί να είναι ένα πρόσωπο που μας στηρίζει, ένα ήσυχο πρωινό, μια όμορφη συζήτηση, ένα γεύμα, μια βόλτα, μια μικρή επιτυχία ή μια στιγμή ξεκούρασης. Οι στιγμές αυτές μπορεί να μην είναι εντυπωσιακές, αλλά είναι εκείνες που τελικά συνθέτουν τη ζωή μας.
Όταν αρχίζουμε να παρατηρούμε συνειδητά όσα έχουμε, η αίσθηση της έλλειψης μειώνεται. Δεν εξαφανίζονται τα προβλήματα, αλλά αποκτούμε μια πιο ισορροπημένη εικόνα της πραγματικότητας.
Να μάθουμε να σταματάμε
Ίσως το πιο δύσκολο πράγμα σήμερα είναι να σταματήσουμε. Να σταματήσουμε να συγκρίνουμε, να κυνηγάμε, να σχεδιάζουμε και να αναζητούμε συνεχώς το επόμενο.
Να δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας να κοιτάξει όσα έχει ήδη καταφέρει. Να θυμηθούμε πού βρισκόμασταν πριν από κάποια χρόνια και πόσα από όσα κάποτε επιθυμούσαμε αποτελούν σήμερα μέρος της ζωής μας.
Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε τα όνειρα ή τις φιλοδοξίες μας. Χρειάζεται μόνο να μην αφήνουμε το μέλλον να μας στερεί το παρόν.
Η ευτυχία βρίσκεται και στα απλά
Η πραγματική απόλαυση δεν βρίσκεται πάντα στις μεγάλες επιτυχίες. Συχνά κρύβεται σε πράγματα απλά και καθημερινά. Σε έναν καφέ με έναν αγαπημένο άνθρωπο, σε ένα ήρεμο σπίτι, σε ένα τηλεφώνημα, σε μια αγκαλιά, σε μια βόλτα ή σε μια στιγμή που δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα σε κανέναν.
Ίσως τελικά να μην μας λείπουν πάντα όσα νομίζουμε. Ίσως απλώς έχουμε σταματήσει να κοιτάζουμε με προσοχή όσα βρίσκονται ήδη δίπλα μας.
Η ζωή δεν θα γίνει ποτέ τέλεια. Πάντα θα υπάρχουν ανεκπλήρωτες επιθυμίες, δυσκολίες και νέοι στόχοι. Όμως μπορούμε να μάθουμε να απολαμβάνουμε τη διαδρομή, όχι μόνο τον προορισμό.
Γιατί η ευτυχία δεν είναι απαραίτητα αυτό που θα αποκτήσουμε αύριο. Μπορεί να είναι όλα εκείνα που έχουμε σήμερα, αλλά δεν έχουμε προλάβει ακόμη να εκτιμήσουμε.
by Joan Lio…
