Έχεις προσέξει ότι τελευταία γίνονται όλο και περισσότερο δημοφιλείς εκείνες οι σειρές που βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα; Το trend του “True Crime” και των δραματοποιημένων αληθινών ιστοριών έχει εκτοξευθεί. Ίσως πυροδοτήθηκε από την ανάγκη μας να καταλάβουμε το “γιατί” πίσω από τα γεγονότα. Μήπως έπεσε το μάτι σου στο τίτλο «Όταν μας βλέπουν» όταν ψάχνεις την συλλογή του Netflix;
Η σειρά αφορά την υπόθεση γνωστή ως «Central Park Five»,ή «Central Park jogger case» και διαδραματίζεται σε τέσσερα επεισόδια. Πρόκειται για μια δραματική, έως και σπαραξικάρδια σειρά του Netflix, βασιζόμενη σε πραγματικά γεγονότα, η οποία μπορεί να σου προκαλέσει τύψεις, που γεννήθηκες «φυλετικά προνομιούχος».
Το σύστημα της δικαιοσύνης υπογραμμίζει ότι είσαι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Σε αυτήν την ιστορία η ενοχή έλαβε φυλετική διάσταση, και αδίκως κατηγορήθηκαν πέντε παιδιά, σε ένα έγκλημα που δεν ήταν καν μάρτυρες! Ταυτόχρονα, η χειραγώγηση των ΜΜΕ είχε λάβει εξωπραγματικές διαστάσεις, με τον Ντόναλντ Τραμπ να πιέζει στη θανάσιμη καταδίκη τους, και την αστυνομία να προβάλει πτυχές της ιστορίας όπως εκείνη τήν σύμφερε.
Ποια η ιστορία του «Όταν μας βλέπουν»;
Η ιστορία ξεκινά με την 28χρονη Trisha Meili να έχει βγει για το καθιερωμένο βραδινό της τζόκινγκ στο Central Park. Η διαδρομή της διακόπτεται σε ένα σκοτεινό μονοπάτι, από μια επίθεση στο κεφάλι, ενώ ο δράστης την κακοποιεί σωματικά και σεξουαλικά. Ο δράστης εξαφανίζεται, δύο δρομείς τη εντοπίζουν αιμόφυρτη και την βοηθούν. Η αστυνομία και τα κανάλια φτάνουν στο σημείο του εγκλήματος, ενώ το θύμα καταλήγει στο νοσοκομείο σε πολύ άσχημη κατάσταση. Τα media τρομοκρατούν τους θεατές και πιέζουν να βρεθεί ποιος έκανε κάτι τόσο απάνθρωπο.
Στην προσπάθεια να δημιουργηθεί μία ιστορία, που θα προβληθεί, και θα καθησυχάσει το κοινό με την σύλληψη του δράστη, οι αστυνομικοί του τμήματος την Νέας Υόρκης, παρουσιάζει πέντε νεαρά αγόρια (εκ των οποίων τα τέσσερα ηταν ανήλικα) ως ένοχα. Σημαντική σημείωση, τα τέσσερα αγόρια είναι Αφροαμερικάνοι, και το πέμπτο άτομο της παρέας είναι Λατίνος. Τραγική ειρωνεία είναι ότι οι δράστες δεν βρισκόντουσαν όλοι εντός, ή γύρω από το Central Park.
Οι δράστες είχαν την ταμπέλα της «αγέλης των λύκων», σχηματίζοντας μία τρομοκρατική εικόνα γύρω από το πρόσωπο τους. Τα αγόρια συλλαμβάνονται με κακοποιητικό τρόπο, ενώ η ανάκριση γίνεται χωρίς την παρουσία γονιών και δικηγόρου. Η ανάκριση τους αποδίδεται ως η πιο κακοποιητική και παράνομη που έχει υπάρξει ποτέ στην ιστορία της ΗΠΑ. Στη συνέχεια εντοπίζεται δείγμα DNA στο σημείο της επίθεσης, χωρίς, όμως, να ταιριάζει ούτε στο θύμα, ούτε στα πέντε παιδιά. Πλέον, είναι θύματα ενός άδικου δικαστικού συστήματος, επισήμως.
Τα παιδιά εξαντλημένα ύστερα από 30 ώρες ανάκριση, δίχως φαγητό και ύπνο, αποφασίζουν να δηλώσουν την εμπλοκή τους στο βιασμό, αφού οι πιέσεις και οι απειλές γινόντουσαν όλο και πιο έντονες. Το βίντεο με την ομολογία τους κάνει τον γύρο της Αμερικής, και το δικαστήριο αποφασίζει την φυλάκιση του ενός, όντας 16χρονος. Τα υπόλοιπα άτομα καταλήγουν σε σωφρονιστικά ιδρύματα για ποινή πέντε με δέκα χρόνια. Η Trisha Meili επιβιώνει από την επίθεση, ενώ η ίδια είχε κενά μνήμης λόγω της επίθεσης και του σοκ.
Στην ιστορία πέφτει φως, όταν το 2002 ο πραγματικός δράστης Matias Reyes ομολογεί πως εκείνος επιτέθηκε και βίασε την δρομέα. Το δείγμα DNA, πράγματι, ταιριάζει 100%. Οι πέντε πια άντρες αποφυλακίζονται, και οι ποινές αποσύρονται. Η σειρά συνεχίζεται με τον πανηγυρισμό των οικογενειών τους, αλλά και την δύσκολη επανένταξη τους στην κοινωνία. Το 2014 η πόλη της Νέας Υόρκης τους αποζημιώνει με 41 εκατ. δολάρια.
Δεν είναι τυχαία μία από τις πιο δυνατές σειρές του Netflix, αφού παρουσιάζει το πώς παιδικές ζωές καταστράφηκαν από μια ψευδή κατηγορία. Θέλεις να μπεις στην οθόνη να πεις «αφήστε τα παιδιά ήσυχα!». Οι σκηνές της ανάκρισης προκαλούν οργή, ενώ οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι ρεαλιστικές. Το τέλος της σειράς «Όταν μας βλέπουν» δείχνει ότι δεν είναι απλοί ρόλοι, αλλά ζωές που διαλύθηκαν και θα κουβαλούν για πάντα αυτό το τραύμα.
Είναι τρομακτικό αν σκεφτεί κανείς ότι χωρίς αυτή τη σειρά, πολλοί από εμάς θα γνωρίζαμε την ιστορία μόνο ως μια “δικαστική πλάνη” και όχι ως μια ολοκληρωτική καταστροφή πέντε ανθρώπινων ψυχών.
Τα λέμε στο επόμενο,
Yianlee
