Η Vintagia της Παρασκευής Vol. 86

Όλα έχουν μια αρχή και ένα τέλος και κάποιες φορές το τέλος μπορεί να είναι το πιο ανακουφιστικό που θα μας συμβεί.

Μετά από μια βδομάδα απουσίας, η Vintagia επέστρεψε για μας θυμίσει ότι ακόμη ζει και αναπνέει ανάμεσα μας. Η Vintagia, μπορεί να άργησε μια βδομάδα, αλλά έχει να σας πει ένα σωρό πράγματα. Αλήθεια, πως μου είστε; Τι κάνετε; Τι άλλαξε στην ζωή σας; Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να μοιραστείτε εδώ στην αγαπημένη σας Vintagia;

Αυτό με τον σπασμένο ανεμιστήρα

Ψέματα δεν θα πω, το ομολογώ! Δένομαι συναισθηματικά με τα αντικείμενα. Δεν ξέρω πως μπορεί να αλλάξει αυτό, αλλά για την ώρα ούτε το επιθυμώ και δεν νομίζω να ξυπνήσω ένα ωραίο πρωινό και να πω τέλος… Που θέλω να καταλήξω; Θέλαμε με τον Σ. να πάμε να αγοράσουμε έναν απλό, λιτό ανεμιστήρα. Δεν ζητούσαμε πολλά, δεν θέλαμε και πολλά. Ήμασταν σε κατάστημα -ονόματα δεν λέμε- και καταλήγουμε σε έναν απλό λευκό ανεμιστήρα. Ζητάμε από την υπάλληλο να μας πει που είναι το αντίστοιχο συσκευασμένο κομμάτι. Ψάχνει με γέλιο και τσαχπινιά, για να μας πει δύο λεπτά αργότερα ότι δεν τους έχουν φέρει με την σημερινή παραγγελία. Παρόλα αυτά, να μην αγχωνόμαστε, θα μας δώσουν το εκθεσιακό.

Όπα λέω από μέσα μου… Γιατί; Και μας τον πιάνει τον ανεμιστήρα και φεύγουν οι μισές βάσεις στα ποδαράκια και η βάση μετά ολόκληρη. Η υπάλληλος δεν πτοείται, ζητά βοήθεια από μια συνάδελφο και εγώ μένω να κοιτάζω τον μισοπεθαμένο ανεμιστήρα. Ένα μου κομμάτι σφίχτηκε και ευτυχώς φορούσα μάσκα, για να μη φανεί ότι τους κοιτούσα με ανοιχτό το στόμα. Δεν μπορώ να σας περιγράψω την στεναχώρια, που ύστερα από αρκετό καιρό, μια κοινή αγορά μας με τον Σ. θα ήταν ένας ανεμιστήρας με «ράμματα» και το μέσα μου έψαχνε τρόπο να την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια.

Μετά από 10 λεπτά, αποφάσισαν να μας προτείνουν άλλο και ειλικρινά η ανακούφιση ήταν μεγάλη. Θα μου πείτε: «Ρε πας καλά; Με τι σκας; Γιατί δεν το ζητούσες εξ αρχής;». Ένας Θεός ξέρει και ποτέ δεν θα μάθουμε τι πάει στραβά με μένα…

Αυτό με την αρχή και τέλος

Όλα έχουν μια αρχή και ένα τέλος και κάποιες φορές το τέλος μπορεί να είναι το πιο ανακουφιστικό που θα μας συμβεί, γιατί πολύ απλά θέλουμε με κάτι άλλο να ασχοληθούμε, να συγκινηθούμε και να ονειρευτούμε. Κάποιες φορές, μπαίνει και ένα τέλος πιο νωρίς για το δικό μας καλό, μπας και ηρεμήσουμε λίγο πιο γρήγορα. Θα ‘ναι ένας ανώδυνος «χωρισμός», που θα τον σκέφτεσαι με αγάπη.

Cigarettes After Sex

Όσοι με ξέρουν λίγο παραπάνω, γνωρίζουν τον έρωτα μου με το συγκρότημα. Ναι, ήμουν και εγώ εκεί στην συναυλία που έδωσαν και έπαθα μετά από καιρό ένα γλυκό σοκ. Είχα ξεχάσει πως είναι να κλαις από χαρά, να συγκινείσαι πραγματικά και να νιώθεις γεμάτος απολαμβάνοντας τη στιγμή. Ήταν το δώρο μου για τον εαυτό μου, μετά από καιρό που το καρτερούσα από τα 18 μου χρόνια και η ευγνωμοσύνη δεν μπορεί να μετρηθεί…

Αυτό με τον πρόλογο

Δεν ξέρω που μπορεί να σας βρίσκει αυτή η Vintagia, αλλά η Τάχα μου Δήθεν Σοφή Κουκουβάγια, θα ήθελε να μοιραστεί κάτι ακόμη που βιώνει και ακούει εδώ και καιρό. Πολλοί δεν περνάμε και τις καλύτερες μας φάσεις τον τελευταίο καιρό, είτε λόγω οικονομικών είτε λόγω δουλειάς είτε λόγω σχέσης. Η ρουτίνα κουράζει και στενοχωρεί. Το σίγουρο είναι ότι όλοι μας έχουμε έστω έναν άνθρωπο που μπορούμε να του το εκμυστηρευτούμε. Και αυτό, πάνω από όλα, ανακουφιστικό είναι…

See you…


Παρόμοια άρθρα:

Μη ξεχάσετε να ακολουθήσετε τις σελίδες μας σε FacebookInstagram και Spotify για περισσότερη έμπνευση.

 
Ηλιάνα Τσακίρη
Είμαι ένα άτομο που πιστεύω φουλ στα όνειρα, αγαπώ τα ταξίδια και όνειρο μου είναι να ταξιδέψω στην Ισλανδία για να δω το βόρειο σέλας. Αθεράπευτα ρομαντική ψυχή, που θέλει να το κρύβει. Λατρεύω τις βόλτες στη Πλάκα, αγαπώ τα μικρά μαγαζιά, τα μέρη με μπόλικο πράσινο και φύση, έχω μια αδυναμία στα "Φιλαράκια", ενώ δεν μπορώ χωρίς τη μυρωδιά του καφέ, των βιβλίων και χωρίς μουσική...

Latest Articles

Διάβασε επίσης...