Η Vintagia της Παρασκευής Vol. 78

"Dear me, don't forget to believe in people today..." καμία ελπίδα. Όλα πια για το φαίνεσθαι..

Γεια σας και καλώς ήρθατε στην Vintagia της Παρασκευούλας ζαχάρη, της Παρασκεούλας μέλι. Ναι, το χάσαμε την προηγούμενη βδομάδα, αφού ο πυρετός με χτύπησε με 39.5 και έμεινα να θέλω να αφήσω τα πνευμόνια μου σε μια γωνιά. Δεν πειράζει, πάμε παρακάτω… Καλό Μήνα, λίγο πιο αισιόδοξο και ανοιξιάτικο, με το Πάσχα να καταφτάνει. Αυτή η Vintagia, θα ναι σύντομη – αλίμονο! Θα διαβάσετε πράγματα αναμενόμενα, το ξέρετε…

Από όταν πρωτό διάβασα για τους θανάτους των τριών παιδιών στην Πάτρα και που το συζητούσαμε στην δουλειά, το λέγαμε, η «μάνα» το έκανε. Ήρθε η προτελευταία μέρα του Μάρτη, να το επιβεβαιώσει και να κλείσει την Grande Παράσταση, που έδινε μπροστά στις κάμερες. Ζήτησε βοήθεια από την αστυνομία για έξτρα προστασία από το οργισμένο πλήθος… Αλήθεια τώρα; Είχε το θράσος… Και μετά έχουμε αυτή την εικόνα, που ήταν το δεύτερο πράγμα που με τρόμαξε:

Vintagia
pelop.gr

Άνθρωποι, έξω από το σπίτι της παιδοκτόνου και όλοι με τα κινητά, να φωτογραφίζουν το σύνθημα: «Θάνατος Στους Παιδοκτόνους». Ακολουθεί και ένα σκηνικό, που όσοι το είδατε στις ειδήσεις, μπορεί και να φρίξατε. Γονείς έξω από το σπίτι πάλι, αλλά με τα παιδιά τους στο πλάι τους, να βρίζουν και να φωνάζουν θάνατο…

Αυτό με την αγανάκτηση

Αν όλοι εσείς ρε ανθρωποφάγοι, μαζευόσασταν μια ώρα αρχύτερα εκεί, όταν και αν βλέπατε τα σημάδια ότι κάτι δεν πάει καλά σε αυτή την «οικογένεια». Αν όλοι με την σειρά μας, και δεν βγάζω την ουρά μου απ’ έξω, φωνάζαμε για να αλλάξει ο σωφρονιστικός νόμος, που δεν έχουμε! Είμαστε έρμαια, χωρίς προστασία. Το κράτος ξεχνά, η δικαιοσύνη μία κρύο μία ζέστη… Η ανθρωπότητα πια, να πέσει πάνω στον θύτη να τον κατασπαράξει, ρε πάτε καλά; Ξυπνήστε λίγο και δείτε τι ζούγκλα έχουμε γίνει, που έχουμε χώσει την μούρη σε μια οθόνη και ζούμε για την ανθρωποφαγία, την βία και την λεκτική επίθεση. Έχουμε ξεχάσει να ζούμε και να συμπεριφερόμαστε και το χειρότερο είναι ότι δεν το αντιλαμβανόμαστε και αν γίνει, μέσα σε μισή μέρα, το ξεχνάμε…

Ντρέπομαι για τα όσα ζω και μπορεί να αφηγηθώ μια μέρα, στην μελλοντική οικογένεια που μπορεί να αποκτήσω… Διάβαζα από κάτι “influencer”, όταν ξέσπασε το περιστατικό: “Dear me, don’t forget to believe in people today…” καμία ελπίδα. Όλα πια για το φαίνεσθαι…

Η Τάχα Μου Δήθεν Σοφή Κουκουβάγια σας χαιρετά. Να προσέχετε τους εαυτούς σας και όσοι έχετε παιδιά να βάλετε τα δυνατά σας, να τους μάθετε τι εστί αλτρουισμός, σωφρονισμός, αγάπη και αλληλεγγύη… ‘Εννοιες που έχουν χαθεί…

See you…


Παρόμοια άρθρα:

Μη ξεχάσετε να ακολουθήσετε τις σελίδες μας σε FacebookInstagram και Spotify για περισσότερη έμπνευση.

 
Ηλιάνα Τσακίρη
Είμαι ένα άτομο που πιστεύω φουλ στα όνειρα, αγαπώ τα ταξίδια και όνειρο μου είναι να ταξιδέψω στην Ισλανδία για να δω το βόρειο σέλας. Αθεράπευτα ρομαντική ψυχή, που θέλει να το κρύβει. Λατρεύω τις βόλτες στη Πλάκα, αγαπώ τα μικρά μαγαζιά, τα μέρη με μπόλικο πράσινο και φύση, έχω μια αδυναμία στα "Φιλαράκια", ενώ δεν μπορώ χωρίς τη μυρωδιά του καφέ, των βιβλίων και χωρίς μουσική...

Latest Articles

Διάβασε επίσης...