Vintagia Παρασκευής

Η Vintagia της Παρασκευής, έρχεται με κάπως περίεργη όψη. Κάτι η επέτειος από τα 2 χρόνια της πυρκαγιάς στο Μάτι (23/07/2018), κάτι που σήμερα η Αγιά Σοφιά, μετατρέπεται και επίσημα σε τζαμί, κάτι που τα νεύρα μας έχουν φτάσει πάνω από το κεφάλι μας, για εμάς που δεν έχουμε φύγει διακοπές… Καλώς ορίσατε, σε μια ακόμη Vintagia…

Δε ξέρω πως καταφέρνω, να είμαι μπροστά σε κάποια περιστατικά… Τετάρτη 22 Ιουλίου, μία παρά το μεσημέρι, αποβιβάζομαι από το λεωφορείο με στόχο το Μετρό. Μπροστά μου, μια γυναίκα, γύρω στα 45 έτη, έχει πέσει κάτω στο πεζοδρόμιο και όσοι αποβιβάστηκαν στη στάση ή περνούσαν από μπροστά της, δεν βοήθησαν να σηκωθεί. Αλήθεια τώρα; Αλήθεια; Σκέφτομαι ότι αυτή η γυναίκα, θα μπορούσε να ήταν δικός μου άνθρωπος και συγχύζομαι και στεναχωριέμαι, που δε θα δεχόταν βοήθεια… Που θα μπορούσε να είχε χτυπήσει το κεφάλι της ή κάποιο άλλο σημείο του σώματος της… Έστω ότι πέρασαν 25 άτομα από μπροστά της. Οι τρεις βοήθησαν… Ωραίοι είμαστε…

Ίδια μέρα, Στάση Μετρό Συντάγματος, προς έξοδο. Ξεσπάει τσακωμός μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, για τις κυλιόμενες σκάλες και που πρέπει να στεκόμαστε. Όλοι όσοι είμαστε εκεί, ξέρουμε ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο… Οι δύο αυτές έννοιες, όμως, χάθηκαν κάπου στις βωμολοχίες και στις φωνές. Χάθηκαν κάπου στη μετάφραση και την άτιμη μετάφραση, αν τη χάσεις, έχεις χάσει και την ουσία, έχεις ξεχάσει και την αιτία του τσακωμού…

Η Vintagia της Παρασκευής, κάπου βρήκε να χωθεί και να καλμάρει ό,τι ευκαιρήσει. Stay tuned και μη ξεχνάμε το διπλανό μας είτε γνωστό είτε άγνωστο…

See you…

Παρόμοια άρθρα

Ακολουθήστε τις σελίδες μας σε Facebook και Instagram!

Giving Sight by Beasty-press