Οι “millennials” – μην αναρωτιέσαι ποιοι είναι , αν πάτησες τα –άντα για εσένα λέω- αλλά και οι μικρότερες γενιές έχουν ελεύθερη πρόσβαση στο ψηφιακό κόσμο. Βομβαρδίζονται με μοντέρνες εικόνες, πλαστικά, επιφανειακά πρότυπα, μουσική με θόρυβο, χωρίς ίχνος συναισθήματος και μελωδικότητας.
Παρόλα αυτά, όντας νοσταλγοί των 80’s, στρέφονται στους ήχους των παλιών βινυλίων, ήχοι γνώριμοι και διαχρονικοί. Στις φωτογραφίες polaroid, στα θερινά σινεμά, στα vintage ρούχα της μαμάς και στις νέον σκιές ματιών.
Ήρθε η ώρα να ξεσκονίσεις το σακάκι της γιαγιάς με τις έντονες βάτες, να κλέψεις τους δίσκους του πατέρα σου, και να αποδείξουμε παρέα γιατί τα 80’s ήταν η πιο διασκεδαστική εποχή και γιατί επέστρεψε πάλι. Φορέστε τις ζώνες σας, πατήστε το rewind, ξεκινά ένα ταξίδι στο χρόνο.
Αναμφισβήτητα, αναφερόμαστε στην πιο ευδιάθετη και ακομπλεξάριστη εποχή, και αυτό φαίνεται από την μουσική και το τραγούδι. Μελωδίες και στίχοι που αφιερώθηκαν στην ειρήνη, την επανάσταση, την ισότητα των γυναικών, τις μειονότητες, γεμάτες χορό και ρομαντισμό. Μελωδίες που ταξιδεύουν στο χρόνο με μορφή κυμάτων. Δονήσεις που διαπερνούν όλο σου το κορμί, ξεκινώντας από τα ακουστικά σου. Η φωνή της Τζένη Βάνου, που αντηχεί σε όλα τα ρομαντικά βίντεο, μέχρι και της Kate Bush με το τραγούδι “Running up the hill”, σε σείει. Το εν λόγω τραγούδι κατάφερε να φτάσει την κορυφή των charts, 40 χρονιά μετά την κυκλοφορία του, μέσα από την σειρά Stranger things.
Ο ήχος αλλάζει μορφή, αλλά δεν αλλοιώνεται. Η Doja Cat ορμώμενη από soundtrack ταινίας της δεκαετίας του ’80, φέρνει στους ακροατές το “Ah men“. Το νέο τραγούδι είναι εμπνευσμένο από τους ιππότες της ασφάλτου, που προβλήθηκε το 1982 πρώτη φορά. Η μουσική βιομηχανία προοδεύει, κοιτώντας…πίσω.
Στην Ελλάδα, οι Pan Pan, η Nalyssa Green, The boy και άλλοι καλλιτέχνες, επαναφέρουν το ηχόχρωμα της εποχής. Τα τραγούδια τους ακούγονται σε όλα τα κέντρα διασκέδασης, τα φεστιβάλ συνοδεύονται από την μουσική τους. Ενώ οι παλιές ντισκοτέκ, που στόλιζαν τις γειτονιές της Αθήνας, ζωντανεύουν ξανά. Εάν πάλι, δεν είσαι κάτοικος Αθηνών, μην ανησυχείς, τα φεστιβάλ ταξιδεύουν σε όλη την Ελλάδα.
Μία νέα μόδα ανθίζει, και ακούει στο “silent disco”. Μπορείς να ακούς δυνατά μουσική με την παρέα σου, χωρίς να ενοχλείς τους γείτονες. Δεν εδράζεται ακόμα σε κάποιο μαγαζί στην Ελλάδα, όμως το συναντάς σε διάφορα υπαίθρια events. Οι στοές και τα πάρκα γεμίζουν με κόσμο ντυμένο με levi’s τζιν και χρωματιστά οπάκ καλσόν. Δεν χρειάζεται να περιοριστείς στην κατ’οίκον διασκέδαση, ή σε κάποιο μπαρ, βγες να διασκεδάσεις, αλλά ήσυχα ε;
Εάν ζούσαμε πριν από 45 χρόνια, μάλλον θα ταιριάζαμε γάντι στην εποχή αυτή. Το «παλιομοδίτικο» αποενοχοποιείται και μετατρέπεται σε κάτι αυθεντικό, με μία γλυκόπικρη νοσταλγία. Η μουσική των 80’s έχει συνδεθεί με την αισιοδοξία, άλλωστε είναι αποδεδειγμένο ότι τα ευχάριστα ακούσματα, προκαλούν την έκκριση της ορμόνης της χαράς, την ντοπαμίνη. Οι ερμηνείες σε ανατριχιάζουν και αποτυπώνονται στη μνήμη κάθε ακροατή.
Το frisson – ή αλλιώς ο γαλλικός όρος της ανατριχίλας, ρίγους – είναι ένας τρόπος να αντιλαμβανόμαστε την μουσική, ως μία “απτή” ενέργεια. Η αίσθηση αυτή, μάς αποδεικνύει την συναισθηματική πολυπλοκότητα και τον εσωτερικό πλούτο της μουσικής. Στο πέρασμα κάθε ηχητικού κύματος, ενεργοποιείται μία σειρά αισθητήριων υποδοχέων. Η διάχυτη δυναμική της μάς υπενθυμίζει ότι ο ήχος δεν είναι απλό ερέθισμα.
Εάν πάλι δεν σου αρκεί η επιστήμη για να σε πείσει, η βασίλισσα της ποπ Madonna δηλώνει πως τα 80’s διακατέχονται από μια διάθεση υπέρβασης των ορίων και πειραματισμού. Χάρη σε αυτή την «διάθεση» μπορούμε σήμερα να μιλάμε για όλα αυτά τα διαφορετικά είδη μουσικής στη δισκοθήκη και στις playlists μας. Χάρη σε αυτά γεννήθηκε η ανάγκη αναζήτησης νέων ήχων και εμπειριών.
Ίσως και εδώ να κρύβεται η γοητεία της μουσικής των 80’s: στα έντονα συναισθήματα. Ίσως μας καλεί να γεφυρώσουμε την καθημερινότητα μας με τον αυθορμητισμό και την ζωντάνια μας. Εσείς τι νιώθετε;
Τα λέμε στο επόμενο…
Yianlee_
