Ένα μήνα πριν τελειώσει το καλοκαίρι...
Το φέτινο καλοκαίρι, θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως διαφορετικό που ταυτόχρονα αφήνει ένα μειδίαμα σχηματισμένο στο πρόσωπο μου....
Πόσο μακρινά μοιάζουν άραγε για τον σύγχρονο άνθρωπο, τα χρόνια εκείνα που οι νέοι επαναστατούσαν μέσω της ενδυμασίας, των ουσιών και των λουλουδιών; Τότε...
Όπου κι αν στραφούμε πλέον, όπου κι αν γυρίσουμε το κεφάλι μας, μόνο προσγειωμένους ανθρώπους δε θα βρούμε. Ζούμε δυστυχώς στην εποχή που μεγαλοποιούμε...
Κάποιοι εκεί έξω... περιμένουν με ανυπομονησία όλο τον χρόνο...
Χρησιμοποιούμε cookies για να εξασφαλίσουμε ότι σας παρέχουμε τη βέλτιστη εμπειρία της ιστοσελίδας μας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας υποθέτουμε ότι αποδέχεστε τη χρήση τους.