Άντον
Πηγή: timesnews.gr

Ο Αντόν Τσέχωφ είναι ένας από τους μεγαλύτερους Ρώσους θεατρικούς συγγραφείς. Η γραφή του χαρακτηρίζεται από μια ποιητική ρεαλιστική αφήγηση, που προβάλλει την αγάπη και την συμπόνια για τον άνθρωπο. Μαζί με τον Ίψεν αποτελούν τους πρωτοπόρους του ρεαλιστικού θεάτρου.

Ο σπουδαίος αυτός συγγραφέας γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1860 στην κωμόπολη Ταγκανρόγκ, ενώ το 1879 ξεκίνησε τις σπουδές του Ιατρική Σχολή της Μόσχας. Την ίδια χρονιά, άρχισε να δημοσιεύει τα πρώτα του διηγήματα με το ψευδώνυμο Αντόσια Τσεχοντέ. Το 1884, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ιατρική και την ίδια χρονιά τύπωσε την πρώτη συλλογή διηγημάτων του. Για αρκετά χρόνια ασκεί την ιατρική παράλληλα με την λογοτεχνία, ενώ το 1888 του απονέμεται το βραβείο Πούσκιν της λογοτεχνίας. Ωστόσο, από τα νεανικά του χρόνια πάσχει από φυματίωση.

Στα πρώτα θεατρικά έργα του Αντόν Τσέχωφ συγκαταλέγονται Ο γάμος, Η αρκούδα, O Ιβάνωφ κ.α. Το 1895 γράφει το θεατρικό έργο Ο Γλάρος, το οποίο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Πετρούπολη, στο θέατρο Αλεξαντρίσκι στις 17 Οκτωβρίου 1896. Η παράσταση δεν στέφεται με επιτυχία. Δυο χρόνια αργότερα, ο Στανισλάφσκι ανεβάζει το ίδιο έργο στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας. Η παράσταση γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και το έργο καθιερώνεται στο θεατρικό κοινό. Πέρα από τον Γλάρο την ίδια χρονιά (1896) ο Άντον Τσέχωφ γράφει τον Θείο Βάνια, ένα έργο που θα ανέβει τρία χρόνια αργότερα, το 1899, στο Θέατρο Τέχνης.

Το 1901, ο συγγραφέας θα δημιουργήσει το σπουδαίο έργο Οι Τρεις Αδερφές, που διαδραματίζεται σε μια επαρχιακή πόλη της Ρωσίας γύρω στο 1900. Οι ήρωες του εν λόγω έργου έρχονται σε σύγκρουση με τον παλιό κόσμο και αναζητούν ένα μέλλον πιο φωτεινό, μακριά από εκεί που βρίσκονται. Τρία χρόνια αργότερα, το 1904, ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης και Ο Βυσσινόκηπος, ένα έργο που έχει χαρακτηριστεί ως το προανάκρουσμα των επαναστάσεων του 1905 και 1917.

Άντον
Πηγή: calendart.gr

Από το 1897 η κατάσταση της υγείας του συγγραφέα έχει χειροτερέψει και χρειάζεται να νοσηλευθεί. Βγαίνοντας από την κλινική θα εγκατασταθεί μόνιμα στη Γιάλτα. Το 1900, θα εκλεχθεί μέλος του Φιλολογικού τμήματος της Ακαδημίας των Επιστημών, όμως δύο χρόνια αργότερα θα επιστρέψει τον τίτλο, διαμαρτυρόμενος για την απόρριψη του Γκόρκι από την Ακαδημία. Τον προηγούμενο χρόνο (1901) θα παντρευτεί κρυφά την Όλγα Κνίπερ, η οποία θα συνεχίσει την καριέρα της στο θέατρο μακριά από τον Τσέχωφ.

Μέχρι το 1904 η υγεία του Άντον Τσέχωφ έχει οξυνθεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ταξιδέψει στο Βερολίνο με την σύζυγό του για να εξεταστεί από έναν ειδικό φυματιολόγο. Παρά τις προσπάθειες, όμως, ο σπουδαίος δημιουργός αφήνει την τελευταία του πνοή στις 15 Ιουλίου του ίδιου έτος.

Ο Άντον Τσέχωφ έχει χαρακτηριστεί για την συμπόνια του προς τον άνθρωπο, την οποία εξέφραζε μέσα από μια σατιρική διάθεση. Ο ίδιος πίστευε ότι έγραφε κωμωδίες. Ωστόσο, τα κείμενα του έχουν χαρακτηριστεί δραματικά. Έγραφε πάντα σε πρόζα, είχε βαθιά πίστη στο αύριο και η βασική πηγή έμπνευσής του ήταν ο ρωσικός λαός.

Στη Μοσχα, αδερφες μου, στη Μοσχα…


Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν:
  • Παγκόσμιο Θέατρο, Άντον Τσέχωφ, Οι Τρεις Αδερφές – Ο Βυσσινόκηπος – Ο γάμος – Το κύκνειο άσμα, τόμος Β’, Μετάφραση: Λυκούργος Καλλέργης, Εκδόσεις Δωδώνη, 2014
  • Άντον Τσέχωφ, Θείος Βάνιας, Ανοιχτό Θέατρο, Μετάφραση: Αλέξανδρος Κοέν, Εκδόσεις Αιγόκερως
  • Άντον Τσέχωφ, Ο Γλάρος, Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου, Εκδόσεις Κέδρος

Παρόμοια άρθρα:

Aκολουθήστε μας σε FacebookInstagram και Spotify για περισσότερη έμπνευση.