«Αν μια δραστηριότητα περιλαμβάνει κάποια οθόνη συνδέεται με λιγότερη χαρά και περισσότερη θλίψη», γράφει η Τζιν Τουένγκ γνωστή ερευνήτρια ψυχολόγος στις ΗΠΑ, και έχει δίκιο.
Όλο και περισσότερες έρευνες διεξάγονται πλέον γύρω από τους νέους και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έχουν «κυριέψει» κυριολεκτικά την ζωή τους, και επιβεβαιώνουν πως η αποκλειστική ενασχόληση με αυτά έχει και τα ανάλογα αρνητικά αποτελέσματα. Σύμφωνα με αυτές, μέσα όπως το Instagram, το Snapchat, το Facebook και το Twitter ασκούν αρνητικές επιδράσεις στους νεαρούς χρήστες τους, με κυριότερη αυτών την κατάθλιψη.
Οι νέες γενιές, και ιδίως τα κορίτσια, επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τα social media που θεωρούν ότι από αυτά κρίνεται η ζωή τους. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο Instagram και το Facebook. Η αυτό-έκθεση των σωμάτων τους και των δραστηριοτήτων της καθημερινότητάς τους, μέσω φωτογραφιών και βίντεο, είναι εκείνα τα στοιχεία που μαρτυρούν την σκοτεινή πλευρά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Με το να «ανεβάζουν» καλοφτιαγμένες και φιλτραρισμένες αισθησιακές φωτογραφίες ή φωτογραφίες που αποτυπώνουν την χαρά τους με προσποιητά χαμόγελα, με το να δείχνουν πού και με ποιον βρίσκονται, τι τρώνε ή τι μουσική ακούνε, οι νέοι σήμερα φαίνεται ότι επιζητούν την επιβεβαίωση και την έγκριση.
Επιβεβαίωση και έγκριση από τους συνομηλίκους τους, γεγονός που τους δημιουργεί την αίσθηση ότι ανήκουν κάπου, σε μια ομάδα, η οποία τους επιβραβεύει μέσω των likes και των σχολίων κάτω από αυτά που «ανεβάζουν». Και όταν τα likes είναι λίγα, και τα σχόλια αρνητικά; Τότε οι νεαροί χρήστες αισθάνονται απομονωμένοι, μη ευπρόσδεκτοι στον μιντιακό κόσμο και πολλές φορές ακόμη και αποτυχημένοι που δεν κατάφεραν να κερδίσουν την αρέσκεια των διαδικτυακών τους «φίλων».
Αυτό είναι πολύ σοβαρό αν αναλογιστούμε ότι τα παιδιά αυτά δέχονται την ασφυκτική πίεση του να δείχνουν πάντα τέλεια και ισάξια με τους άλλους, ώστε να τους ζηλεύουν και να γίνονται πάντα αρεστοί στο διαδικτυακό κοινό που τους ακολουθεί. Η αυτοδιαφήμιση, η εμμονή με την εμφάνιση και την συμπεριφορά, το άγχος για το αν θα γίνουν αποδεκτοί λόγω της εικόνας που προβάλλουν, οδηγούν με λίγα λόγια στην συνεχή αμφιβολία και αμφισβήτηση του ίδιου τους του εαυτού, στην κατάθλιψη και τελικά την απομόνωσή τους.
Αξίζει όμως να «πωλούν» οι έφηβοι τους εαυτούς τους σαν να είναι διάσημες μάρκες, σαν να είναι προϊόντα; Αξίζει να μετατραπούν τα social media σε μια αδηφάγο μιντιακή αρένα μέσα στην οποία οι νέοι μάχονται για να «επιβιώσουν»;
