Υπάρχουν σειρές που βλέπεις, γελάς και ξεχνάς. Και υπάρχουν σειρές που καταφέρνουν να γίνουν η «comfort σειρά» σου, αυτή που επιστρέφεις ξανά και ξανά, ακόμη κι αν ξέρεις κάθε ατάκα απέξω. Το The Office (της Αμερικής, γιατί υπάρχει και το βρετανικό The office) ανήκει στην καρδιά μας, γιατί είναι η σειρά που πάντα θα γυρνάμε σε αυτήν.
Αν μέχρι σήμερα το έχεις προσπεράσει επειδή νόμιζες ότι πρόκειται για μια σειρά όπου «μερικοί άνθρωποι δουλεύουν σε ένα γραφείο», ήρθε η στιγμή να αναθεωρήσεις. Γιατί, ναι, η υπόθεση εκτυλίσσεται σε μια εταιρεία πώλησης χαρτιού. Όμως αυτό είναι απλά το σκηνικό. Στην πραγματικότητα, το The Office είναι μια από τις πιο έξυπνες, αστείες και ανθρώπινες κωμωδίες που έχουν γυριστεί ποτέ.
Σε αντίθεση με πολλές κωμικές σειρές που βασίζονται σε υπερβολικές καταστάσεις, το The Office αντλεί τη δύναμή του από κάτι πολύ πιο απλό: την καθημερινότητα. Τα αμήχανα meetings, οι συνάδελφοι που μιλούν λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει, οι περίεργες εταιρικές δραστηριότητες και οι μικρές στιγμές που όλοι έχουμε ζήσει – ή φοβόμαστε ότι θα ζήσουμε – σε έναν χώρο εργασίας, οι στιγμές που δεθήκαμε λίγο παραπάνω με τους συναδέρφους μας.
Το αποτέλεσμα είναι ένα χιούμορ που μοιάζει απρόσμενα αληθινό. Δεν γελάς επειδή συμβαίνει κάτι ξεκαρδιστικό, γελάς γιατί σκέφτεσαι: «Αυτό θα μπορούσε να συμβεί και στο δικό μου γραφείο».
Ο Μάικλ Σκοτ: Ο πιο ακατάλληλος… και ίσως ο πιο αξιαγάπητος προϊστάμενος
Αν υπάρχει ένας λόγος που το The Office έγινε πολιτισμικό φαινόμενο, αυτός είναι ο Μάικλ Σκοτ, τον οποίο υποδύεται μοναδικά ο Steve Carell.
Ο Μάικλ είναι ο προϊστάμενος που κανείς δεν θα ήθελε να έχει και, ταυτόχρονα, εκείνος που δύσκολα μπορείς να μισήσεις. Είναι αδέξιος, υπερβολικός, κοινωνικά αμήχανος και συχνά παίρνει τις χειρότερες δυνατές αποφάσεις. Πίσω όμως από όλα αυτά κρύβεται ένας άνθρωπος που θέλει απλώς να τον αγαπούν και λατρεύει τα άτομα που δουλεύουν μαζί του (εκτός του Τόμπι-ep9,season5).
Είναι ένας χαρακτήρας που σε κάνει να γελάς, να νιώθεις αμηχανία και, κάποιες φορές, να συγκινείσαι περισσότερο απ’ όσο περίμενες (ep.22,season7).
Τι γίνεται με τους υπόλοιπους χαρακτήρες της σειράς;
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του The Office είναι ότι δεν βασίζεται μόνο στον πρωταγωνιστή του.
Ο Τζιμ, η Παμ, ο Ντουάιτ, η Άντζελα, ο Κέβιν, ο Στάνλεϊ, η Κέλι και οι υπόλοιποι υπάλληλοι της Dunder Mifflin δεν είναι απλοί δευτερεύοντες χαρακτήρες. Ο καθένας έχει τη δική του προσωπικότητα, τις δικές του ιδιορρυθμίες και τη δική του εξέλιξη μέσα στις εννέα σεζόν.
Με τον καιρό δεν αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς μια τηλεοπτική σειρά. Έχεις την αίσθηση ότι γνωρίζεις πραγματικούς ανθρώπους. Πίσω από τις αστείες στιγμές κρύβονται ιστορίες για τη φιλία, την αγάπη, τις φιλοδοξίες, τις αποτυχίες και τη σημασία των ανθρώπων που συναντάμε στην καθημερινότητά μας.
Η σχέση του Τζιμ και της Παμ θεωρείται μία από τις πιο αγαπημένες στην ιστορία της τηλεόρασης, όχι επειδή είναι τέλεια, αλλά επειδή μοιάζει αληθινή. Οι φιλίες, οι διαφωνίες και οι μικρές καθημερινές στιγμές θυμίζουν ότι ακόμη και ένας συνηθισμένος χώρος εργασίας μπορεί να γίνει τόπος όπου δημιουργούνται σχέσεις που κρατούν μια ζωή.
Το mockumentary που άλλαξε την τηλεόραση
Το The Office γυρίστηκε σε μορφή mockumentary, δηλαδή σαν να πρόκειται για ντοκιμαντέρ. Οι χαρακτήρες κοιτούν συχνά απευθείας την κάμερα, σχολιάζουν όσα συμβαίνουν ή αντιδρούν με ένα βλέμμα που λέει περισσότερα από οποιαδήποτε ατάκα.
Αυτό το στιλ κάνει τον θεατή να αισθάνεται ότι βρίσκεται μέσα στο γραφείο και παρακολουθεί τα γεγονότα από κοντά. Σήμερα η τεχνική αυτή θεωρείται σχεδόν δεδομένη, όμως όταν προβλήθηκε η σειρά ήταν κάτι που ξεχώρισε και επηρέασε πολλές κωμωδίες που ακολούθησαν.
Πρέπει να περάσω τα πρώτα επεισόδια;
Αυτή είναι ίσως η πιο συχνή ερώτηση από όσους ξεκινούν το The Office.
Η ειλικρινής απάντηση είναι «ναι», εγώ τουλάχιστον έκανα skip τις δύο πρώτες. Η πρώτη σεζόν είναι αρκετά διαφορετική από τις υπόλοιπες, καθώς ακολουθεί πιο πιστά τη βρετανική εκδοχή της σειράς. Από τη δεύτερη σεζόν και μετά, όμως, η σειρά βρίσκει τον δικό της ρυθμό και εξελίσσεται σε μία από τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών. Είναι από εκείνες τις σειρές που δεν σε κερδίζουν απαραίτητα στο πρώτο επεισόδιο. Σε κερδίζουν όταν αρχίζεις να γνωρίζεις τους χαρακτήρες.
Γιατί αξίζει να της δώσεις μια ευκαιρία;
Το The Office δεν χρειάζεται εντυπωσιακά ειδικά εφέ, μεγάλες ανατροπές ή φαντασμαγορικές σκηνές δράσης για να σε κρατήσει μπροστά στην οθόνη. Μπορεί να ξεκινήσεις τη σειρά για το χιούμορ, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μείνεις για τους χαρακτήρες. Και όταν φτάσεις στο τελευταίο επεισόδιο, πιθανότατα θα καταλάβεις γιατί τόσοι θεατές επιστρέφουν ξανά και ξανά στο μικρό γραφείο της Dunder Mifflin στο Σκράντον.
Γιατί τελικά, το The Office δεν είναι μια σειρά για το γραφείο. Είναι μια σειρά για αυτούς τους ανθρώπους. Και ίσως γι’ αυτό εξακολουθεί να θεωρείται μία από τις καλύτερες κωμωδίες που έχουν προβληθεί ποτέ. Λοιπόν την ξεκίνησες;
Τα λέμε στο επόμενο,
Yianlee_
