Υπάρχουν post-apocalyptic ταινίες που μας δείχνουν τον κόσμο τη στιγμή που καταρρέει. Το The Dog Stars επιλέγει να μας πάει λίγο παρακάτω: η καταστροφή έχει ήδη συμβεί και τώρα πρέπει να δούμε τι κάνουν όσοι κατάφεραν να μείνουν πίσω. Χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά σε zombies, τέρατα και ασταμάτητη δράση, η ταινία του Ridley Scott φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη μοναξιά, την ελπίδα και την ανάγκη του ανθρώπου να βρει έναν λόγο για να συνεχίσει.
Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Peter Heller και τοποθετεί την ιστορία σε έναν κόσμο που έχει αλλάξει δραματικά μετά από μια καταστροφική πανδημία. Μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας έχει χαθεί, οι πόλεις έχουν αδειάσει και η καθημερινότητα που γνωρίζουμε έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί. Δεν υπάρχει πλέον η ασφάλεια του «κάπου θα βρεθεί κάποιος να βοηθήσει». Όταν είσαι μόνος, είσαι πραγματικά μόνος.
Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται ο Hig, τον οποίο υποδύεται ο Jacob Elordi. Ο Hig είναι πρώην πιλότος και έχει βρει καταφύγιο σε ένα εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο στο Κολοράντο. Εκεί ζει μαζί με τον Bangley, έναν πρώην πεζοναύτη που έχει μάθει να αντιμετωπίζει τον καινούργιο κόσμο με πολύ πιο σκληρό και πρακτικό τρόπο. Οι δυο τους έχουν δημιουργήσει μια παράξενη αλλά λειτουργική συνύπαρξη. Προστατεύουν την περιοχή τους, αναζητούν προμήθειες και προσπαθούν να μείνουν ζωντανοί χωρίς να τραβήξουν την προσοχή ανθρώπων που μπορεί να είναι πιο επικίνδυνοι από την ίδια την ερημιά.
Και φυσικά, υπάρχει και ο σκύλος του Hig.
Σε μια ιστορία όπου έχουν χαθεί σχεδόν όλα, η παρουσία ενός σκύλου μπορεί να φαίνεται ασήμαντη. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι ένας από τους σημαντικότερους δεσμούς του Hig με τη ζωή που υπήρχε πριν από την καταστροφή. Δεν είναι απλώς ο σύντροφός του στις καθημερινές του διαδρομές. Είναι μια σταθερή υπενθύμιση ότι ακόμη υπάρχει κάτι που πρέπει να φροντίσει και κάποιος που τον περιμένει να επιστρέψει.
Ο Hig έχει μάθει να επιβιώνει. Πετάει με το αεροπλάνο του, αναζητά τρόφιμα και προμήθειες και προσπαθεί να προστατεύσει το μικρό του καταφύγιο. Θα μπορούσε, λοιπόν, να συνεχίσει έτσι. Να μείνει ασφαλής και να μην ψάξει ποτέ τι υπάρχει πέρα από τον δικό του κόσμο.
Μέχρι που ακούει ένα ραδιοφωνικό σήμα.
Για έναν άνθρωπο που έχει συνηθίσει στη σιωπή, ένα τέτοιο σήμα είναι κάτι πολύ περισσότερο από έναν ήχο. Είναι η πιθανότητα ότι υπάρχει ακόμη ζωή κάπου εκεί έξω. Ίσως κάποιος να έχει επιβιώσει. Ίσως κάποιος να προσπαθεί να επικοινωνήσει. Ίσως να υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που ο Hig δεν γνωρίζει.
Και τότε πρέπει να πάρει μια απόφαση: να παραμείνει στην ασφάλεια που έχει δημιουργήσει ή να ρισκάρει όσα έχει για να ανακαλύψει από πού προέρχεται το σήμα;
Εδώ βρίσκεται και το ενδιαφέρον του The Dog Stars. Η ταινία δεν φαίνεται να θέλει να μας παρουσιάσει ακόμη έναν ήρωα που πρέπει να σώσει τον κόσμο. Ο κόσμος έχει ήδη αλλάξει και ο Hig δεν μπορεί να τον επαναφέρει στην προηγούμενη μορφή του. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να αποφασίσει πώς θα ζήσει μέσα σε αυτόν.
Και αυτή η διαφορά είναι σημαντική.
Ο Bangley πιστεύει στην επιβίωση με κάθε κόστος. Για εκείνον, το σημαντικό είναι να παραμείνουν ζωντανοί και ασφαλείς. Ο Hig, όμως, δεν μπορεί να σταματήσει να αναρωτιέται αν υπάρχει κάτι περισσότερο. Η ανάγκη του να εξερευνήσει το άγνωστο τον κάνει να παίρνει ρίσκα που ο Bangley θεωρεί περιττά. Οι δύο χαρακτήρες αντιπροσωπεύουν έτσι δύο διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης της καταστροφής: από τη μία η απόλυτη αυτοπροστασία και από την άλλη η ανάγκη να κρατήσεις ζωντανή την ελπίδα.
Και κάπου εδώ το The Dog Stars γίνεται περισσότερο μια ιστορία για τους ανθρώπους παρά για την αποκάλυψη.
Γιατί τι σημαίνει πραγματικά να επιβιώνεις όταν δεν έχεις πλέον τίποτα από όσα θεωρούσες φυσιολογικά; Τι νόημα έχει ένα ασφαλές καταφύγιο όταν δεν υπάρχει κανείς για να το μοιραστείς; Και πόσο εύκολο είναι να πείσεις τον εαυτό σου ότι είσαι καλά όταν στην πραγματικότητα έχεις απλώς συνηθίσει τη μοναξιά;
Ο Ridley Scott έχει μεγάλη εμπειρία σε ιστορίες επιστημονικής φαντασίας και κόσμους στους οποίους ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο. Στο The Dog Stars, όμως, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο πώς μοιάζει ένας κόσμος μετά την καταστροφή. Βρίσκεται κυρίως στο πώς αισθάνεται ένας άνθρωπος όταν ξέρει ότι τίποτα δεν πρόκειται να επιστρέψει όπως ήταν.
Και αυτό μπορεί να είναι πιο τρομακτικό από οποιοδήποτε τέρας.
Η ταινία έχει στο πλευρό του Elordi τον Josh Brolin, ενώ στο καστ βρίσκονται επίσης οι Margaret Qualley, Guy Pearce, Allison Janney και Benedict Wong. Όλοι κινούνται σε μια πραγματικότητα όπου η εμπιστοσύνη έχει γίνει πολύτιμη και η ανθρώπινη επαφή κάτι σχεδόν σπάνιο.
Παράλληλα, η παρουσία του σκύλου λειτουργεί ως μια όμορφη αντίθεση με όλο αυτό το σκοτάδι. Ο κόσμος μπορεί να έχει καταρρεύσει, αλλά η σχέση ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και το ζώο του παραμένει. Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο ανθρώπινα στοιχεία της ιστορίας. Δεν χρειάζεται να έχεις τη δύναμη να σώσεις την ανθρωπότητα για να έχεις έναν λόγο να συνεχίσεις. Μερικές φορές αρκεί να ξέρεις ότι κάποιος σε χρειάζεται.
Μια διαφορετική post-apocalyptic ιστορία. Δεν μας ζητά να κοιτάξουμε μόνο την καταστροφή, αλλά και όσα απομένουν μετά από αυτήν. Ένα ραδιοφωνικό σήμα, ένας απρόσμενος άνθρωπος, ένας σκύλος και η επιθυμία να μάθεις αν υπάρχει ακόμη ζωή κάπου πέρα από τον ορίζοντα μπορούν να αποκτήσουν τεράστια σημασία όταν όλα τα υπόλοιπα έχουν χαθεί.
Τελικά, η ταινία φαίνεται να θέτει ένα απλό αλλά αρκετά δύσκολο ερώτημα: αν αύριο ο κόσμος όπως τον ξέρουμε σταματούσε να υπάρχει, τι θα μας έκανε να συνεχίσουμε; Η ταινία θα κυκλοφορήσει στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 28 Αυγούστου 2026.
Φαίνεται πως οι τετράποδοι φίλοι έχουν γίνει πλέον σταθερή παρουσία στο σινεμά, από το Hachiko μέχρι τα Heart of the Beast και The Dog Stars. Τουλάχιστον, στις δύο τελευταίες ταινίες ο τετράποδος πρωταγωνιστής δεν μας οδηγεί στο να κλαίμε… ή μήπως τελικά θα μας οδηγήσει κι εκεί;
Τα λέμε στο επόμενο,
Yianlee_
