Exclusive Content:

Ο σούπερσταρ του βιολιού Nigel Kennedy έρχεται στο Ηρώδειο

Οι Τέσσερις Εποχές του Αντόνιο Βιβάλντι, σε μια αξέχαστη βραδιά, κάτω από την Ακρόπολη στην πιο κλασσική συναυλία της χρονιάς με τον σούπερσταρ του βιολιού Nigel Kennedy
Τριάντα χρόνια πριν, ο Nigel Kennedy με την ηχογράφηση του Four Seasons (Τέσσερις Εποχές), του Vivaldi, έφερε την επανάσταση στην κλασική μουσική. Η ηχογράφηση του 1989 κέρδισε μια θέση στο βιβλίο Guinness ως το καλύτερο κλασικό έργο όλων των εποχών. Έχει πουλήσει πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα και παραμένει ως σήμερα ο κλασσικός δίσκος με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως.

Ο Nigel Kennedy δεν έχει μόνο αναγνωριστεί ως ένας από τους κορυφαίους βιρτουόζους βιολιού στον κόσμο, αλλά είναι ο πρώτος σε πωλήσεις κλασικός βιολιστής όλων των εποχών. Η τεχνική του, το μοναδικό ταλέντο και η πληθωρική σκηνική του παρουσία, έφεραν νέες προοπτικές τόσο στο κλασσικό όσο και στο σύγχρονο ρεπερτόριο. Ο Kennedy έχει παίξει με κορυφαίες ορχήστρες σε όλο τον κόσμο.
«Αυτό που με συνεπαίρνει περισσότερο από όλα στις Τέσσερις εποχές, είναι το πώς ο Vivaldi συμπυκνώνει τόσο δυνατές εικόνες, με έναν τόσο ευθύ τρόπο. Τα γρήγορα «περάσματα» γεμάτα ενέργεια, οι μελωδίες που επικοινωνούν ευθέως με την ομορφιά και την απλότητα. Και οι τεράστιες αντιθέσεις στην μουσική που επιδρούν κατευθείαν στα αυτιά του ακροατή. Από την στιγμή που έχω κατακτήσει μια ενστικτώδη σχέση με την μουσική μου, χρειάζεται να χρησιμοποιήσω κάθε πιθανό μέσο τεχνικής για να επικοινωνήσω με τον ακροατή, προλαβαίνοντας και αποκλείοντας κάθε πιθανό εμπόδιο που μπορεί να φέρει σε αυτή την επικοινωνία, η εποχή που γράφτηκε η μουσική. Κατά την γνώμη μου, αν ένα μουσικό κομμάτι «ανήκε» μόνο στην εποχή κατά την οποία γράφτηκε, δεν θα έπρεπε να παίζεται στις μέρες μας. Οι Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι έχουν να μας προσφέρουν πολύ περισσότερα από μία ιστορική αναζήτηση. Φυσικά, στο τέλος, αυτό που μετράει είναι πάντα η μουσική και ο ακροατής είναι ο μόνος που θα αποφασίσει για την αξίας της. Οπότε, ελπίζω απλά να το απολαύσετε».
Nigel Kennedy

Οι Τέσσερις Εποχές κυκλοφόρησαν σε LP, κασέτα και CD. Η δομή των συναυλιών για τον νέο δίσκο του Nigel Kennedy ήταν ιδανική για το εμπορικό ραδιόφωνο. Ήταν η πρώτη φορά που οι τεχνικές προώθησης της ποπ χρησιμοποιήθηκαν για έναν κλασσική δίσκο. Μεγάλες γιγαντοαφίσες στον δρόμο και διαφημίσεις κατέκλισαν το ραδιόφωνο και την τηλεόραση – κάτι ασυνήθιστο για την κλασική μουσική.

Latest

Η Βερενίκη Β΄και τα άστρα

Η Βερενίκη Β΄ είναι μία από τις σημαντικότερες αλλά...

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή,...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε...

Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω

Κάποιους καλλιτέχνες τους ακούς και κάποιους άλλους τους βιώνεις....

Newsletter

Don't miss

Η Βερενίκη Β΄και τα άστρα

Η Βερενίκη Β΄ είναι μία από τις σημαντικότερες αλλά...

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή,...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε...

Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω

Κάποιους καλλιτέχνες τους ακούς και κάποιους άλλους τους βιώνεις....

Morally grey ή απλώς red flag?

Αν διαβάζεις fantasy, romantasy ή romance, είναι σχεδόν αδύνατο...
spot_img

Η Βερενίκη Β΄και τα άστρα

Η Βερενίκη Β΄ είναι μία από τις σημαντικότερες αλλά λιγότερο γνωστές γυναικείες μορφές της ελληνιστικής εποχής. Βασίλισσα της Αιγύπτου, σύζυγος του Πτολεμαίου Γ΄ Ευεργέτη...

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή, υπερβολικό και συχνά αλλοπρόσαλλο κόσμο των AI dramas, μια ιστορία για τον Άδη και την...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε παλιά πανεπιστήμια. Ίσως είναι οι κλειστές παρέες φοιτητών, οι καθηγητές που μοιάζουν να γνωρίζουν περισσότερα...