Exclusive Content:

Neopontus| Θωμάς Τουρναβίτης

Πόντος θα πει θάλασσα. Μεγάλη θάλασσα. Η λεγόμενη και Μαύρη Θάλασσα. Ή ως ευφημισμός,  Εύξεινος Πόντος… Πόντος επίσης ονομάζεται η περιοχή βορειοανατολικά της Μικράς Ασίας που απλώνεται από την Σινώπη και την Απάμεια ή την Αμάσεια ως την Κερασούντα, την Τραπεζούντα, και το Μπατούμ. Και από τα όρη του Πόντου ως τον Καύκασο. Πόντος, η μυθική περιοχή την οποία θαλασσοδέρνει χωρίς σταματημό, η αρχέγονη θάλασσα – κοιτίδα των Ελλήνων. Πόντος. Δύσκολοι τόποι, δύσκολοι, απροσκύνητοι άνθρωποι. Αλλά κι ένας πολιτισμός που συνεχίζεται. Καλύτερα, που δεν σταμάτησε ποτέ να ξεδιπλώνει την ιδιαιτερότητα του. Αυτό είναι και το βαθύτερο νόημα της παρούσας, αισθητικής πρότασης του ζωγράφου Θωμά Τουρναβίτη.

Υπάρχει, όντως, ποντιακός πολιτισμός σήμερα; Και μάλιστα μακριά από φολκλόρ γραφικότητες και κλισέ ευκολίες; Ο Τουρναβίτης απαντά ευθέως, επιμένοντας με στεντόρεια την φωνή: Ναι! Απόδειξη, τα παρουσιαζόμενα έργα τα οποία συνεχίζουν την κατακτημένη φόρμα του ζωγράφου αλλά και οικοδομούν ένα σύγχρονο «ποντιακό» σύμπαν, με χρώματα άλλοτε επιθετικά κι άλλοτε τρυφερά και διάφανα, με γραφές έντονα κινητικές – χορευτικές – και με φιγούρες γεμάτες από αισιόδοξη ενέργεια και χιούμορ που ήρθαν από πολύ μακριά για να χορέψουν εδώ μπροστά σας έναν πυρρίχιο. Εικόνες εμπειρίας αλλά και μνήμης. Συνειδητές αλλά και υποσυνείδητες. Μισοσβησμένες από την μνήμη σαν τις αγιογραφίες του Αγίου Ευγενίου Τραπεζούντος. Κι επειδή όσο περισσότερο ιστορούμε, δηλαδή όσο περισσότερο εξεικονίζουμε τον κόσμο τόσο ο κόσμος γίνεται όλο και πιο προσιτός, πιο ανθρώπινος.

Ο Θωμάς Τουρναβίτης προτείνει έναν «ποντιακό εξπρεσιονισμό» και επιχειρηματολογεί πολύ πειστικά σχετικά, συνδυάζοντας την αίσθηση του δράματος με την αισθητική της ελπίδας.

Μάνος Στεφανίδης

– Θα χαιρετήσουν, ο καθηγητής Μάνος Στεφανίδης και ο ιστορικός, Βλάσης Αγτζίδης.

Ο Θωμάς Τουρναβίτης γεννήθηκε το 1981 στην Αθήνα. Φοίτησε στο εργαστήρι του γλύπτη Νίκου Στέφου (1997-1999). Αποφοίτησε το 2005 από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Ντέρμπι (Ηνωμένο Βασίλειο) με BA (DP). Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη σχολή Philharmonie στο Βερολίνο (Γερμανία 2006). Εργάστηκε ως καθηγητής σημειολογίας στο Τμήμα Φωτογραφίας του Δ’ ΙΕΚ Βόλου και ως δάσκαλος καλλιτεχνικών σε ιδιωτικά και δημόσια δημοτικά της πόλης του Βόλου (2008-2010). Στο ιστορικό του έχει περί των 30 ατομικών εκθέσεων και έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 100 ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές σε Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Παρίσι, Μόναχο, Μονπελιέ, Αθήνα, Ζάγκρεμπ, Μπρατισλάβα, Λευκωσία, Σαράγιεβο και αλλού. Ζει και εργάζεται στο ατελιέ του στο Πειραιά.

Εγκαίνια: Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019 @ 19:00
Διάρκεια: 29/3/2019 – 13/4/2019
Ώρες Λειτουργίας: Τρι – Παρ 17:30 – 21:00 | Σαβ 11:00 – 14:30

Latest

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή,...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε...

Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω

Κάποιους καλλιτέχνες τους ακούς και κάποιους άλλους τους βιώνεις....

Morally grey ή απλώς red flag?

Αν διαβάζεις fantasy, romantasy ή romance, είναι σχεδόν αδύνατο...

Newsletter

Don't miss

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή,...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε...

Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω

Κάποιους καλλιτέχνες τους ακούς και κάποιους άλλους τους βιώνεις....

Morally grey ή απλώς red flag?

Αν διαβάζεις fantasy, romantasy ή romance, είναι σχεδόν αδύνατο...

Αρτεμισία Β΄και ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου

Όταν μιλάμε για τις ισχυρές γυναίκες της αρχαιότητας, τα...
spot_img

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή, υπερβολικό και συχνά αλλοπρόσαλλο κόσμο των AI dramas, μια ιστορία για τον Άδη και την...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε παλιά πανεπιστήμια. Ίσως είναι οι κλειστές παρέες φοιτητών, οι καθηγητές που μοιάζουν να γνωρίζουν περισσότερα...

Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω

Κάποιους καλλιτέχνες τους ακούς και κάποιους άλλους τους βιώνεις. Γιατί η φωνή και τα τραγούδια τους δεν μένουν σε μια σκηνή ή σε έναν...