Βγάλαμε δίπλωμα οδήγησης και ξεχάσαμε να περπατάμε

Μέχρι και την στιγμή που πήγαμε να βγάλουμε το δίπλωμα και ως ενήλικοι να μετακινούμαστε παντού με το αυτοκίνητο επιλέγαμε να καλυτερεύουμε κάθε φορά την φυσική μας κατάσταση, τρέχοντας πίσω από το λεωφορείο που χάσαμε

Τον 18ο αιώνα έκανε την εμφάνιση του μία εφεύρεση που πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας του ανθρώπου. Όπως όλες οι εφευρέσεις του ανθρώπου έτσι και το αυτοκίνητο εμφανίστηκε ως κάτι πρωτόγνωρο στα μάτια των απλών ανθρώπων, εξού και η χρήση του ήταν αποκλειστικά των πλουσίων και όσων είχαν την δυνατότητα να έχουν ένα τετράτροχο όχημα. Σε καμία περίπτωση η εικόνα που έχουμε σήμερα για τα αυτοκίνητα δεν ταιριάζει με εκείνα του 18ου αιώνα. Πέρα από την εμφάνιση όμως ενός αυτοκινήτου το πλέον ανησυχητικό θέμα στην εποχή μας είναι η ραγδαία αύξηση αυτών, καθώς μία πρόσφατη έρευνα θέλει τον αριθμό των αυτοκινήτων να φθάνει το 1,25 δισεκατομμύρια. Και για να αντιληφθούμε το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος συμβολικά αναφέρουμε πως το 1986 έφθανε μόλις τα 500 εκατομμύρια.

Πλέον κάθε οικογένεια έχει το λιγότερο 2 αυτοκίνητα ώστε να είναι ευκολότερη η μετακίνηση των μελών της και να μην “παρακωλύεται” όταν το ένα αυτοκίνητο το έχει πάρει ένα μέλος της οικογένειας. Πλέον, επιλέγουμε να μετακινηθούμε παντού με το αυτοκίνητό μας, θεωρώντας πως έτσι θα φθάσουμε πολύ πιο γρήγορα στην δουλειά μας. Πόσες φορές όμως έχεις πει ότι κόλλησες στην κίνηση παρακολουθώντας με μεγάλη υπομονή την προβληματική μετακίνηση, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα; Και ενώ εμείς είμαστε κολλημένοι στην κίνηση και πιστεύουμε πως είμαστε ασφαλείς μέσα στο αυτοκίνητό μας, στην πραγματικότητα ισχύει εντελώς το αντίθετο καθώς η εκπομπή μονοξειδίου του άνθρακα και όχι μόνο, από τα αυτοκίνητα είναι υπεύθυνη για τη πρόκληση σοβαρών ασθενειών στον άνθρωπο. Δεν είναι μόνο όμως η ρύπανση του περιβάλλοντος, δεν είναι η ραγδαία αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων την τελευταία δεκαετία, δεν είναι η ηχορύπανση σε καμία περίπτωση πιο σημαντικές επιπτώσεις από την αμεσότητα της μετακίνησης μας και η χωρητικότητα που μας προσφέρει το αυτοκίνητο. Για αυτό που σου γράφω αυτή τη στιγμή είναι πως ως νέος άνθρωπος που έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα στο αυτοκίνητο και στο ποδήλατο ή τα πόδια για να κατέβει στο κέντρο επιλέγει τα δύο τελευταία. Ενώ θα μπορούσα να επιλέξω την άνεση μου και το να φθάσω στο κέντρο όπως έφυγα από το σπίτι, επιλέγω να μην κολλήσω στην κίνηση, να κάνω τους ελιγμούς μου ανάμεσα στα κολλημένα αυτοκίνητα, πού λόγω έργων έχουν κολλήσει στην κίνηση και τελικά να φθάσω πρώτη στον προορισμό μου. Μέχρι και την στιγμή που πήγαμε να βγάλουμε το δίπλωμα και ως ενήλικοι να μετακινούμαστε παντού με το αυτοκίνητο επιλέγαμε να καλυτερεύουμε κάθε φορά την φυσική μας κατάσταση, τρέχοντας πίσω από το λεωφορείο που χάσαμε, κάνοντας βόλτες με τα ποδήλατα στο κέντρο με τους φίλους μας, ή και να χρησιμοποιούμε τα πόδια, βάζοντας στο τέρμα την μουσική στα ακουστικά και πολλές φορές χάνουμε τον προορισμό μας.

Έχουμε ξεχάσει πως είναι η αίσθηση του δυνατού παλμού από το τρέξιμο, αλλά έχουμε πάντα τον δυνατό παλμό από το καθημερινό άγχος που μας κατακλύζει. Μϋοσκελετικά προβλήματα, αρθρίτιδα και πολλές άλλες δυσκολίες που εμπειρικά σου μιλάω εμφανίζονται στον άνθρωπο είναι επειδή επέλεγες όλα αυτά τα χρόνια το αυτοκίνητο. Αναγκάστηκες να αλλάξεις συνήθειες όταν ο γιατρός σου χτύπησε τον κώδωνα του κινδύνου και σου συνέστησε να περπατάς 1 ώρα ημερησίως. Στην πόλη μου πλέον εδώ και λίγα χρόνια διοργανώνονται ποδηλατοδρομίες το βράδυ, με ένα μεγάλο ηχείο να τους δίνει ρυθμό και ολόκληρες οικογένειες και νέοι άνθρωποι κάνουν τον γύρο της πόλης ομορφαίνοντας την. Για φαντάσου μία μέρα να έβγαινες έξω να πας στην δουλειά σου και να κολλούσες σε μία κίνηση από ποδήλατα. Εμένα προσωπικά με εξιτάρει ως ιδέα. Κανένα αυτοκίνητο πουθενά, κανένα διπλοπαρκάρισμα, κανένας φόβος μη σε πατήσουν. Να ακούγονται κόρνες από ποδήλατα και επειδή δεν θα υπάρχουν “φιμέ” τζάμια ο ένας να χαιρετά τον άλλον και να του δίνει προτεραιότητα επειδή το θέλει.

Την επόμενη λοιπόν φορά που θα αναρωτηθείς πόσο αυξήθηκε η βενζίνη, που θα σκεφτείς την κίνηση που μπορεί να βρεις, την καθυστέρηση, και το πόνο που σου ταλαιπωρεί την μέση επέλεξε να τον γιατρέψεις με μία βόλτα στο κέντρο, έχοντας ως προμήθεια ένα μεγάλο μπουκάλι νερό. Και αν ακόμη δεν σε έπεισα να αφήσεις κάτω τα κλειδιά του αυτοκινήτου σου, σου υπόσχομαι πως θα έρθει και ένα αφιέρωμα με τα “πλεονεκτήματα του να περπατάς” και εκεί μετά δεν θα έχεις λόγο να μου πεις το αντίθετο. Δοκίμασε το. Προώθησε το περπάτημα, το ποδήλατο και όχι το αυτοκίνητο.

 
Δέσποινα Μπαράκου
Θα έλεγα πως μάλλον έχω γεννηθεί σε λάθος εποχή καθώς σε ένα κόσμο απόμακρο και επιφανειακό εγώ θα σε συμβουλέψω με γνώμονα την καρδιά και το συναίσθημα. Σπουδές παιδαγωγικών στην Κεντρική Ελλάδα με όνειρο, να γίνω η καλύτερη δασκάλα του κόσμου. Άνθρωπος που δεν παραιτείται εύκολα με χαρακτηρίζεις και ανιδιοτελές δόσιμο. Φωτογραφίζοντας στιγμές, γράφω για όσους αγαπώ και για ό,τι με εμπνέει. Γράφω για μένα. Δεν με ξέρεις αλλά μπορείς να με μάθεις, διαβάζοντας με ...Let's start!!

Latest Articles

Διάβασε επίσης...