Τα εγκλήματα δεν «κρύβονται» πίσω από σημαίες

Την περασμένη Κυριακή, το ενδιαφέρον σχεδόν σύσσωμης την κοινής γνώμης, εστίασε στον αγώνα του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ στο γήπεδο της Τούμπας. Ο αγώνας του πρωταθλήματος, είχε προκαλέσει αίσθηση πριν καν ξεκινήσει, καθώς οι δύο ομάδες βρίσκονται στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα για την διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Ο αγώνας στιγματίστηκε από την απόφαση του διαιτητή κ. Κομίνη, να ακυρώσει το γκολ του ΠΑΟΚ, το οποίο πιθαότατα θα του χάριζε την νίκη. Η απόφαση αυτή, στάθηκε αφορμή να εισέλθει στον αγωνιστικό χώρο τόσο ο Ιβάν Σαββίδης (μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ) μετά της συνοδείας των μπράβων του, όσο και υψηλά ιστάμενα στελέχη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Ο κύριος Σαββίδης, όμως, δεν εισήλθε μόνος στον αγωνιστικό χώρο, αλλά με το περίστροφό του(!), το οποίο βρισκόταν σε εμφανή θέση στην ζώνη του, όσο εκείνος και ο τεχνικός διευθυντής της ΠΑΕ, απειλούσαν, έβριζαν και εκφόβιζαν διαιτητή και επόπτες. Πέρα από τον Ιβάν Σαββίδη, ο τεχνικός διευθυντής της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Λούμπος Μίχελ είπε στον διαιτητή της αναμέτρησης «You are finished», λίγο πριν αποχωρήσει έξαλλος προς τα αποδυτήρια.
Ειλικρινά, δεν ξέρω ποια πτυχή του συγκεκριμένου γεγονότος να προτοεξετάσω και από ποια οπτική γωνία. Αρχικά, πώς είναι δυνατόν, ο οποιοσδήποτε να εισβάλλει απειλητικά σε έναν αγωνιστικό χώρο με όπλο; Το ότι ο κ. Σαββίδης προεδρεύει μίας ποδοσφαιρικής ομάδας και κατέχει πλήθος εταιριών, του δίνει το δικαίωμα να εκφοβίζει και να εκβιάζει τον οποιονδήποτε; Πιθανότατα ναι. Όταν κάποιος στα μάτια της κυβέρνησης είναι εκπρόσωπος της «υγιούς επιχειρηματικότητας», έχει κάποιες ελευθερίες παραπάνω. Πόσο μάλλον, εάν αυτός ο κάποιος είναι καναλάρχης και ιδιοκτήτης εταιριών στην βόρειο Ελλάδα με αποτέλεσμα να ασκεί άμεση επιρροή στους εκεί κατοίκους. Συνεπώς, ωθούμαστε στο εξής συμπέρασμα: Θέλεις να δρας ανενόχλητος, τραμπουκίζοντας τους πάντες χωρίς την παραμικρή συνέπεια; Εύκολο! Γίνε κεφαλαιοκτράτης και κομματάρχης του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος!
Και όταν λέω χωρίς την παραμικρή συνέπεια, δεν εννοώ τις ποινές που ενδέχεται να δεχτεί ο ΠΑΟΚ ως σύλλογος, εννοώ την τιμωρία του κ. Σαββίδη ως μεμονωμένου ατόμου.
Παρόλα ταύτα, υπάρχει και κάτι άλλο. Το γεγονός, ότι οπαδοί διάφορων συλλόγων, δίνουν συγχωροχάρτι στους προέδρους και τους μεγαλομετόχους των ομάδων τους. Για την συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων, η κατάκτηση ενός τίτλου (κύπελλο ή πρωτάθλημα), το χτίσιμο ενός γηπέδου, η παραμονή της ομάδας στην κορυφή, ή ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης με ύπουλα μέσα και φθηνή προπαγάνδα, δεν αποτελούν κάτι το σημαντικό. Αντίθετα, γίνονται όλα για το καλό της ομάδας. Αναφέρομαι, φυσικά στους κυρίους Μελισσανίδη, Μαρινάκη, Αλαφούζο. Χειροκροτήματα και υποστήριξη στον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, εμπόριο ηρωίνης, επίπλαστες χρεοκοπίες και προπαγάνδα μέσω του ΣΚΑΪ, αντιστοιχούν στην φιλεύσπλαχνη δράση των κυρίων αυτών. Και μιλάμε για τις πιο πρόσφατες αναμνήσεις μου…
Επιπροσθέτως, το πιο λυπηρό, είναι ότι διάφοροι τέτοιοι τύποι, όχι μόνο εξαγνίζονται και καθαγιάζονται στις συνειδήσεις των οπαδών, αλλά ωθούν την κοινή γνώμη να συμβιβαστεί με την ιδέα, ότι το ποδόσφαιρο είναι (και πρέπει να είναι) συνυφασμένο με ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και με γενικότερες παράνομες δραστηριότητες. Άμεση συνέπεια, η απομάκρυνση από τα γήπεδα, ανθρώπων που αγαπούν το άθλημα και τις ομάδες τους με έναν πολύ όμορφο και απλό τρόπο, φτύνοντας κατάμουτρα εκβιαστές, εμπόρους ναρκωτικών και λοιπούς συγγενείς.
Επίσης, η διακοπή του πρωταθλήματος δεν είναι αρκετή. Μία φρεναπάτη για τα μάτια του κόσμου, δεν έσωσε ποτέ κανέναν. Είδαμε πόσο αποτελεσματικά επέδρασε και η διακοπή του περσινού Κυπέλλου Ελλάδος. Η πολιτεία, αντί να «κάνει πλάτες» στην αφρόκρεμα του επιχειρηματικού κόσμου, καλό είναι να θεσπίσει κάποιο ασυμβίβαστο, που να προβλέπει, ότι ο ιδιοκτήτης μίας ποδοσφαιρικής ομάδας, απαγορεύεται να καταπιαστεί με οποιαδήποτε άλλη μορφή παραγωγής οικονομικού κέρδους.
Αναμφίβολα, ο πρόεδρος μίας ομάδας δεν εκπροσωπεί όλη την ομάδα και το κοινό της. Υπάρχει ένα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στο συναισθηματικό κέρδος που μπορεί να αποκομίσει κάποιος φίλαθλος από την ομάδα του και στο υπέρογκο οικονομικό κέρδος που αποκομίζει κάποιος ιδιώτης από την εταιρεία του. Τα εγκλήματα στο όνομα της ομάδας και του δίκιου της, είναι ίδια με τα εγκλήματα που γίνονται στο όνομα ενός Θεού και γενικότερα μιας θρησκείας.
Και σίγουρα, δεν μπορούν να κρύβονται πίσω από σημαίες…

4
Βαγγέλης Ζιμετάκης
Η ζωή είναι στιγμές. Οι στιγμές γίνονται μνήμη. Και η μνήμη ιστορία. Όποιος αρνείται την μνήμη, αρνείται την ιστορία. Αρνείται την ζωή.

Latest Articles

Διάβασε επίσης...