Το θέατρο είναι ένας από τους πιο ζωντανούς και επιδραστικούς τρόπους έκφρασης, αφού συμβαίνει στο «εδώ και τώρα». Σε προκαλεί να παρουσιαστείς αντιμέτωπος στα γεγονότα. “Ο αόρατος επισκέπτης” είναι ένα θεατρικό έργο, ένα αστυνομικό θρίλερ που σε μαγνητίζει να λύσεις ένα μυστήριο, παρέα με μία εύγλωττη δικηγόρο. Ένα έγκλημα, ένα δωμάτιο, και ο δρόμος προς την αλήθεια ξεκινά με αντίστροφη μέτρηση.
“Ο αόρατος επισκέπτης” του Oriol Paulo είναι το έργο, που θα σε κάνει να πεις: “Ήταν μπροστά στα μάτια μου, πώς δεν το είδα;”. Στο τέλος, ο θεατής παραδέχεται ότι ο δημιουργός τον «κέρδισε» δίκαια στο παιχνίδι της λογικής. Βέβαια, άλλο να στο λέω, και άλλο να το νιώθεις. Είχα την τύχη να βρίσκομαι Θεσσαλονίκη και ο δρόμος να με βγάλει μέχρι το Θέατρο Αριστοτέλειον. Και λέω “τύχη” γιατί είχα καιρό να δω κάτι να με καθηλώσει. Η παράσταση θα σε περιμένει. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά…
Ο θίασος της παράστασης “Ο αόρατος επισκέπτης”
Η Κάτια Δανδουλάκη είναι μια από τις πιο εμβληματικές και αγαπητές προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου και της τηλεόρασης. Θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες θιασάρχες της χώρας. Διατηρεί τη δική της θεατρική στέγη (Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη) και έχει ερμηνεύσει εμβληματικούς ρόλους από το παγκόσμιο ρεπερτόριο, όπως στο “Η Κυρία με τις καμέλιες”. Η επιβλητική παρουσία της πρωταγωνιστεί στον “Αόρατο επισκέπτη” και δεν μπορούσε να υποδύεται άλλη, πέρα από μια εύστροφη δικηγόρο.
Στο πλευρό της βρίσκονται και άλλοι καταξιωμένοι ηθοποιοί όπως Χρήστος Πλαΐνης, Θανάσης Πατριαρχέας, Μελίνα Λεφαντζή, Ντίνος Σπυρόπουλος, Χλόη Μάντζαρη. Η παράσταση δένει παρέα με την σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου.
Λίγα λόγια για το θέατρο
Προτού ξετυλίξουμε το νήμα της ιστορίας, αξίζει να σταθούμε στην ιδιαίτερη αύρα του θεατρικού χώρου. Ας ανασυνθέσουμε το αισθητικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται το έργο. Στην ατμόσφαιρα είναι μια μυρωδιά που υπόσχεται ιστορίες. Η μυρωδιά του βελούδου, της σκηνικής σκόνης. Χτυπάει το κουδούνι, ο κόσμος παίρνει τις θέσεις του, μια ηλεκτρισμένη σιωπή απλώνεται από τις μπροστινές θέσεις έως τον εξώστη. Οι κουρτίνες ανοίγουν και η παράσταση αρχίζει. Ένα γιγάντιο ρολόι εμφανίζεται και ο προβολέας φωτίζει την δικηγόρο. Επίσημα, το μυστήριο ξεκινά…
Λίγα λόγια για το θεατρικό έργο
Το έργο του Oriol Paulo είναι γνωστό και από την ισπανική κινηματογραφική επιτυχία “The Invisible Guest”, ή “Contratiempo”. Αποτελεί ένα φαινόμενο αστυνομικού θρίλερ, καθότι είναι γεμάτο ανατροπές. Είναι όλα όπως φαίνονται; Οι χαρακτήρες είναι πράγματι αυτό που δείχνουν, ή μήπως έχουν μια διπλή ταυτότητα; Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα αναθεωρήσεις πολλές φορές για το ποια είναι η αλήθεια.
Ο κεντρικός ήρωας, Adrian Doria, βρίσκεται μπλεγμένος στη δολοφονία της ερωμένης του. Συγκεκριμένα, η αστυνομία τον άντρα δίπλα από το πτώμα της ερωμένης του, κλειδωμένο στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Με την κατηγορία του φόνου να τον βαραίνει, εκείνος ισχυρίζεται ότι
πρόκειται για παγίδα. Έτσι, προσλαμβάνει την Virginia Goodman, μια κορυφαία δικηγόρο. Προκειμένου να χτιστεί μια ιστορία αδιάσειστης υπεράσπισης, πρέπει να ειπωθεί όλη η αλήθεια μέσα σε λίγες ώρες. Ο χρόνος πιέζει, θα υπάρξει διαφάνεια;
Η σκηνική μαγεία
Κάθε λεπτομέρεια είναι ουσιαστική στη λύση του μυστηρίου. Η σκηνοθεσία δεν βασίζεται μόνο στη αφήγηση, εκμεταλλεύεται κάθε γωνιά της σκηνής για να δημιουργήσει μια ασφυκτική ατμόσφαιρα, όπου οι σκιές των ηρώων μοιάζουν να κρύβουν τα δικά τους μυστικά. Ο κάθε χαρακτήρας έχει ψυχολογικό βάθος, ώστε στο τέλος να ανασυγκροτηθεί μια ιστορία που θα οδηγήσει στην αλήθεια. Τέλος, ο θεατής μετατρέπεται σε «ντετέκτιβ». Κάθε στοιχείο που δίνεται είναι μια παγίδα ή ένα κλειδί. Τι λες; Θα σου άρεσε αυτό το μυστήριο;
Φεύγοντας από το Θέατρο Αριστοτέλειον, το μυαλό μου συνέχιζε να αναλύει τις λεπτομέρειες. Είναι μια παράσταση που δεν τελειώνει μόλις πέσει η αυλαία, αλλά σε ακολουθεί μέχρι το σπίτι. Πολλές σύγχρονες παραστάσεις αποφεύγουν τις έτοιμες απαντήσεις, είναι ένας ωραίος τρόπος να δοκιμάσεις την παρατηρητικότητα σου, να νιώσεις την αγωνία και το μυστήριο.
Τα λέμε στο επόμενο,
Yianlee_
