Μια τραγωδία δίχως τέλος…

Η περιοχή της Ανατολικής Γούτα ,θύλακας των ανταρτών στη Συρία, τις τελευταίες μέρες, έχει μετατραπεί σε λουτρό αίματος ,καθώς οι βομβαρδισμοί της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας είναι ασταμάτητοι, όπως και οι νεκροί αμέτρητοι.Σύμφωνα με τις πληροφορίες που γνωστοποίησε, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι θάνατοι  αμάχων, συνεχώς αυξάνονται και το πιο λυπηρό είναι πως ανάμεσα τους βρίσκονται και πάρα πολλά παιδιά.Η κυβέρνηση της Δαμασκού και η σύμμαχος της, Ρωσία, απαντούν σε αυτή τη φρικαλεότητα, ότι στόχευαν, να χτυπήσουν, αποκλειστικά τους αντάρτες, αλλά αυτοί χρησιμοποιούν ως ασπίδα τους αμάχους.

Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, η Ανατολική Γούτα, είναι μια τεράστια έκταση με μικρές και μεγαλύτερες κοινότητες και αγροκτήματα,  όπου ζουν σε κατάσταση πολιορκίας, από το 2013 περίπου 400.000 πολίτες.Οι πολίτες αυτοί, είναι εγκλωβισμένοι σε μια περιοχή η οποία πολιορκείται αδιακόπως και έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τη πείνα, τις ασθένειες, τους πολύ σοβαρούς τραυματισμούς ,τις απώλειες των δικών τους ανθρώπων-ζωών και φυσικά με το χειρότερο από όλα τον θάνατο.

Οι άνθρωποι αυτοί, έχουν άμεση ανάγκη απο τρόφιμα , πόσιμο νερό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εθελοντική ή μη.Σύμφωνα, με μια ιατρική πηγή το νοσοκομείο ανακάλεσε όλες τις άδειες λόγω του τεράστιου αριθμού των θυμάτων. Βέβαια, οι αυτοκινητοπομπές των υπηρεσιών  αρωγής, όπως αυτή του ΟΗΕ, αντιμετωπίζουν ιδιαίτερη δυσκολία για να καταφέρουν να μπούν στο πολιορκημένο θύλακα, καθώς ο κίνδυνος είναι μεγάλος.Όπως ανέφερε η πηγή που ήρθε σε επαφή με το πρακτορείο Reuters «Το κομβόι για την Ανατολική Γούτα δεν μπορεί να προχωρήσει άμεσα» ,τονίζοντας όμως, πως τα Ηνωμένα Έθνη θα είναι ανά πάσα στιγμή σε ετοιμότητα « για να παραδώσουν την βοήθεια αμέσως μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες».

 40 περίπου φορτηγά κατευθύνονταν προς την Ντούμα,στον θύλακα που πολιορκείται από τις κυβερνητικές δυνάμεις .Άμεση βοήθεια, χρειάζονται γύρω στις 40.000 ψυχές,  αλλά απο την αρχή του έτους μέχρι  και τα μέσα του Φεβρουαρίου ,έχει καταφέρει να περάσει μια μικρή αυτοκινητοπομπή με τρόφιμα για 7.200 ανθρώπους.

Όπως όλες οι υπηρεσίες αρωγής, ιδιαίτερη είναι και η συμβολή της UNICEF , η οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να βοηθήσει, εκδίδοντας εκατοντάδες ανακοινώσεις σχετικά με τα παιδιά, με τις αθώες αυτές ψυχές οι οποίες βρέθηκαν έρμαια αυτού του σπαρακτικού πολέμου.Στην περιοχή αυτή της Συρίας τα παιδιά ,έχουν χάσει την παιδικότητά τους και ανάγκάζονται να γνωρίσουν την χειρότερη πλευρά της ζωής, με τον πιό άσχημο και βάναυσο τρόπο τον πόλεμο. Βλέπουν να χάνονται οι οικογένειες τους , να καταστρέφονται τα σπίτια τους και ευρύτερα αντικρύζουν ένα συνεχές ναρκοπέδιο.Επίσης, στερούνται το σημαντικότερο ανθρώπινο δικαίωμα τη ζωή, καθώς σκοτώνονται  από βόμβες, χημικά και σφαίρες.Η UNICEF, προέβη σε μια ”κενή” ανακοίνωση η οποία αν και λιτή είναι πλούσια σε νόημα «Δεν έχουμε πια λόγια να περιγράψουμε τα δεινά αυτών των παιδιών και την δική μας οργή.Αυτοί, που προκαλούν αυτό τον πόνο έχουν ακόμη λέξεις να δικαιολογήσουν τις βάρβαρες πράξεις τους».

Κάθε είδους βοήθεια μεγάλη ή μικρή είναι χρήσιμη , δεν έχει σημασία αν έχουμε γεννηθεί σε άλλη πλευρά του πλανήτη, καθώς ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθούμε και εμείς σε αυτή την κατάσταση πολέμου και να χρειαζόμαστε την βοήθεια των συνανθρώπων μας. Είτε δίνοντας τρόφιμα, είτε με το να γίνουμε εθελοντές, ενδυναμώνουμε τις υπηρεσίες αρωγής, ώστε να εκτελέσουν πιο αποτελεσματικά το έργο τους και να σώσουν έστω και μια ακόμη ανθρώπινη ζωή, διότι κάθε ζωή είναι πολύτιμη.

 

 

27
Μαρία Έλενα Μπιθημήτρη
Καλησπέρα σε όλους εσάς που κάτι σας κέντρισε το ενδιαφέρον να επισκεφτήτε την συγκεκριμένη σελίδα και να διαβάσετε το άρθρο μου!!Ονομάζομαι Μαρία-Έλενα Μπιθημήτρη και σπουδάζω στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στο τμήμα επικοινωνίας και ΜΜΕ. Όπως καταλάβατε γράφω άρθρα για το Beasty press και θα ήθελα πολύ να συνεχίσουμε μαζί την πορεία μας σε αυτή την ιστοσελίδα! Για να μην μακρυγορώ και σας κουράζω θα ήθελα να κλείσω αυτό το σύντομο μήνυμα πρώτης γνωριμίας με σας με μια πολύ όμορφη φράση ενός αγαπημένου μου συγγραφέα και κυρίως ψυχαναλυτή του Αργεντίνου Χόρχε Μπουκάι όπου είχε πει σε ένα εξαιρετικό για μένα βιβλίο του τον "δρομο της συνάντησης" για όσους ενδεχομένως ενδιάφερεστε ότι : "Είθε να συναντηθούμε εκεί. Θα σημαίνει πως θα έχετε φτάσει. Θα σημαίνει πως και εγώ θα τα έχω καταφέρει."

Latest Articles

Διάβασε επίσης...