Annihilation (Κριτική Ταινίας)

Ο Αμερικανός συγγραφέας Jeff VanderMeer ολοκλήρωσε την τριλογία των βιβλίων του “Η Νότια Ζώνη” το 2014 και λίγα χρόνια αργότερα ο ταλαντούχος σκηνοθέτης Alex Garland ανέλαβε την μεταφορά του πρώτου βιβλίου της σειράς στην μεγάλη οθόνη. Η ταινία, λοιπόν, με τον τίτλο “Annihilation” έκανε πρεμιέρα στους αμερικανικούς κινηματογράφους στα τέλη του Φεβρουαρίου ενώ πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε από την συνδρομητική πλατφόρμα του Netflix για το υπόλοιπο κοινό.

Η πλοκή της ταινίας έχει να κάνει με μια ομάδα στρατιωτικών επιστημόνων που εισέρχεται σε μια μυστηριώδη περιοχή, η οποία βρίσκεται υπό το καθεστώς καραντίνας λόγω της εμφάνισης μεταλλαγμένων τοπίων και πλασμάτων.

Σκηνοθετικά το “Annihilation” του Alex Garland είναι ένα αριστούργημα και αυτό φαίνεται, καθώς η ταινία είναι πολύ όμορφα και περίτεχνα καλοστημένη. Ο σκηνοθέτης αφηγείται την ιστορία με έναν ιδιαίτερα κομψό αλλά συνάμα φρικιαστικό τρόπο. Δημιουργεί μια πολύ όμορφη αισθητική, η οποία κτίζεται από το άψογο στήσιμο της ατμόσφαιρας που υπάρχει. Η κινηματογραφία του Rob Hardy βοηθάει σε απίστευτο βαθμό, ώστε να περαστούν τα μηνύματα και οι θεματικές που προσεγγίζει το σενάριο της ταινίας. Παράλληλα, τα ειδικά εφέ είναι το χαρακτηριστικό στολίδι της αφού η ταινία θυμίζει έναν καμβά ζωγραφικής ποτισμένο με αμέτρητα χρώματα. Ο Alex Garland φαίνεται ότι δεν προσεγγίζει μια συνηθισμένη ταινία επιστημονικής φαντασίας αλλά ένα έργο με βάθος, ουσία και απίστευτα νοήματα δίχως όμως να απουσιάζει από αυτή ο τρόμος.

Όσον αφορά την ηθοποιία νομίζω ότι η Natalie Portman προσεγγίζει με έναν αρκετά ιδιαίτερο τρόπο τον ρόλο της αποδίδοντας έτσι στον χαρακτήρα της μεγαλύτερη υπόσταση και ουσία. Ο χαρακτήρας της Lena είναι ένας βασανισμένος και ταλαιπωρημένος άνθρωπος. Είναι ένας άνθρωπος που αναζητά απαντήσεις για την κατάσταση του άνδρα της αλλά και για ποιο λόγο εμφανίστηκε το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που σιγά-σιγά εξαπλώνεται και καταβροχθίζει ολόκληρη την περιοχή. Πραγματικά, η ενεργητικότητα της Natalie Portman είναι απερίγραπτη. Η “ανικανότητά” της να χαλαρώνει προσδίδει επιπλέον βαρύτητα σε κάθε σκηνή. Σίγουρα ο συγκεκριμένος ρόλος θα την εξελίξει ακόμα περισσότερο σαν ηθοποιό αναπτύσσοντας έτσι το εύρος των δυνατοτήτων της.

Συμπερασματικά, το “Annihilation” του Alex Garland είναι σαν ένας πίνακας ζωγραφικής. Πολλές φορές για να βρεις το νόημα και την ουσία πρέπει να κοιτάξεις και να ψάξεις πάρα πολύ βαθιά μέσα σε αυτόν. Η ταινία είναι μια μαγευτική, εκπληκτική και φυσικά μια αξέχαστη εμπειρία. Παίρνει το ρίσκο και θέτει μεγάλες ερωτήσεις χωρίς να μπει στην διαδικασία να δώσει εύκολες απαντήσεις.  Είναι μια ταινία που ζητάει από το κοινό να της αφιερώσει λίγο περισσότερο χρόνο, ώστε να μπορέσει να εμβαθύνει μέσα στις ιδέες και στις ιδιαίτερες θεματικές που προσεγγίζονται. Είναι από τις ταινίες που θα σε βάλλουν στην διαδικασία να σκεφτείς και να βουτήξεις στα άδυτα του μυαλού σου για να βρεις τις απαντήσεις σχετικά με το πώς αντιλαμβανόμαστε το κακό και το διαφορετικό.

Βαθμός: 4/5

1
Λευτέρης Σέρρας
Ο Νίτσε συνήθιζε να λέει "Χωρίς τη μουσική η ζωή μας θα ήταν ένα λάθος" εγώ θα ήθελα να συμπληρώσω ότι χωρίς την Τέχνη στη ζωή μας, είτε αυτή έχει τη μορφή της μουσικής, είτε του κινηματογράφου, είτε της λογοτεχνίας οι ζωές όλων μας θα ήταν ένα μεγάλο λάθος. Το όνομά μου είναι Λευτέρης Σέρρας, είμαι 23 ετών και είμαι φανατικός οπαδός του κινηματογράφου, της μουσικής και της λογοτεχνίας.

Latest Articles

Διάβασε επίσης...