Με το πρώτο τεύχος να κυκλοφορεί στις 27 Φλεβάρη του 2013 στην Αθήνα, η σχεδία έφτασε τα 60 τεύχη (το επόμενο τεύχος στις 27 Ιουνίου θα αποτελέσει το 61ο τεύχος) και είναι το μόνο περιοδικό δρόμου της Ελλάδας. Το περιοδικό αυτό δεν πωλείται σε περίπτερα ή σε σημεία πώλησης, όπως τα συμβατικά περιοδικά, αλλά στους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Οι πωλητές του ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες όπως: άστεγοι, άνεργοι και γενικότερα άνθρωποι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Κοστίζει συνολικά τέσσερα ευρώ (το 1,5ευρώ πάει κατευθείαν στους πωλητές, το 0,56 ως εισφορά ΕΦΚΑ και το 0,64 για φόρο και χαρτόσημο, ενώ το υπόλοιπο 1,30 επιστρέφει στη σχεδία -όχι ως έσοδο αφού μιλάμε για ΜΚΟ- αλλά για ανατύπωση και τύπωση του επόμενου τεύχους). Για να αγοράσεις κι εσύ τη σχεδία, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πας σε κάποιο κεντρικό σημείο της πόλης. Στους σταθμούς του ηλεκτρικού, του μετρό, στις μεγάλες πλατείες, εκεί σίγουρα θα βρεις έναν πωλητή με το κόκκινο γιλέκο. Στο γιλέκο αυτό αναγράφεται τόσο στο μπροστινό όσο και στο πίσω μέρος το όνομα του περιοδικού, ενώ δε λείπει από τους πωλητές και η ταυτότητα με τα στοιχεία και τη φωτογραφία τους (για να ξέρεις ποιον κύριο ή κυρία να καλημερίσεις και να ευχαριστήσεις). Οι συμμετέχοντες πωλητές στη σχεδία, πέρα από την πώληση του περιοδικού έχουν την ευκαιρία συμμετοχής σε ένα ευρύ φάσμα προγραμμάτων και δραστηριοτήτων (εκπαιδευτικών, πολιτιστικών), ενώ ακόμα δε λείπει και η ψυχολογική υποστήριξη στα άτομα αυτά. Κύριο μέλημα του περιοδικού είναι η επανένταξη των ατόμων αυτών στην κοινωνία. Μια κοινωνία η οποία φαίνεται προοδευτική, θέλει να συμπορεύεται με το δυτικό κόσμο και “φωνάζει” για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ανθρώπινες αξίες αλλά μένει μόνο στη “φωνή” αφού δε μπορεί να δεχτεί στο χώρο εργασίας της έναν χρόνιο άνεργο ή άστεγο.
Η γνωριμία μου με τη σχεδία έγινε ή πέρυσι ή πρόπερσι, όταν έβλεπα τον πωλητή στο σταθμό του ηλεκτρικού κοντά στο σπίτι μου, κάθε μεσημέρι που περνούσα για να πάω στο καθιερωμένο φροντιστήριο, με ένα πάκο “σαν περιοδικά ή πολλά φυλλάδια”- δεν μπορούσα να καταλάβω- και δε μου έδινε. Στην αρχή απορούσα, μετά θύμωσα, είπα “εμένα γιατί δε μου δίνει δηλαδή;”, μετά θυμήθηκα ότι ζούμε στον 21ο αιώνα και έψαξα στο διαδίκτυο τη λέξη “σχεδία” και κατάλαβα πολλά. Κατάλαβα το τεράστιο λειτούργημα, τη δράση, τις δραστηριότητες και το λόγο που ο γλυκύτατος και ευγενέστατος κύριος τελικά δεν μου έδινε και εμένα το περιοδικό που πωλούσε, και δε μοίραζε εν τέλει. (Ο κύριος αυτός μαζί με έναν άλλον πλατεία Κοραή είναι οι αγαπημένοι μου). Αγοράζω τη σχεδία περίπου ένα χρόνο τώρα -με κάποιες διακοπές, βέβαια- και δε θέλω να σταματήσω! Τα θέματα είναι ενδιαφέροντα, υπάρχει ποικιλία και αποκλείεται να μη βρεις κάτι που να σου τραβήξει την προσοχή. Έχει κριτικές για ταινίες, βιβλία και γενικότερα είναι τροφή για σκέψη. Αγαπώ τις συνεντεύξεις που έχει, στις οποίες δεν μιλούν διάσημοι άνθρωποι για τα “κατορθώματα” τους, αλλά “άσημοι” για τη ζωή τους και αυτά που έχουν καταφέρει -αφανείς ήρωες- τους οποίους το star system και η showbiz έχουν αφανίσει. Δε θυμίζει σε τίποτα ένα τυπικό περιοδικό -δε θα βρεις σε αυτό ζώδια και ποιος πήγε στη Μύκονο αυτό το Σαββατοκύριακο ή πώς θα χάσεις τα κιλά πριν τις διακοπές- γι αυτό εάν ψάχνεις κάτι τέτοιο ίσως η “σχεδία” να μην είναι αυτό που ψάχνεις. Όπως είχε πει άλλωστε και ο υπεύθυνος της, “προτιμάμε να μας αγοράζουν για το περιεχόμενό μας και όχι για κάποιο ενδεχόμενο δώρο, το οποίο θα πουλάμε, γιατί αν μας αγοράσουν για το δώρο, θα σημαίνει πως θα χρησιμοποιήσουν το δώρο και έπειτα θα μας πετάξουν. Και είναι κάτι που δεν το θέλουμε σίγουρα!”. Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, η αγαπημένη μου στήλη είναι αυτή της τελευταίας σελίδας όπου κάποιος πωλητής περιγράφει τη ζωή του πριν και μετά τη σχεδία -μου δίνει ελπίδα για το μέλλον, ότι αν υπάρχει θέληση και αλληλοβοήθεια όλα θα πάνε καλύτερα!-
Είχα την τύχη να επισκεφτώ τα γραφεία της “σχεδίας” στο Μεταξουργείο, τον Νοέμβριο, και έμαθα πολλά για τη δράση της και τους ανθρώπους που εργάζονται, κυρίως εθελοντικά για αυτήν. Αυτό όμως που μου έκανε περισσότερη εντύπωση από όλα και με γέμισε χαρά είναι πως ενώ εμείς μιλούσαμε, στο διπλανό γραφείο ήταν μια φοιτήτρια ψυχολογίας, η οποία συνομιλούσε με τους πωλητές και τους βοηθούσε, όλα αυτά εθελοντικά! Όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε και να μάθουμε για τη “σχεδία” μόνο με μια επίσκεψη στα γραφεία της, τα οποία βρίσκονται ΦΑΒΙΕΡΟΥ 24-26 στο Μεταξουργείο ή με ένα mail στο INFO@SHEDIA.GR .
Σημαντικές δράσεις:
- Η “σχεδία” πίσω από την εθνική ομάδα αστέγων. Ακούγεται θλιβερό και είναι κιόλας, αλλά η ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα αστέγων υπάρχει και είναι μια κοινωνική πρωτοβουλία, με τον τίτλο «Γκολ στη Φτώχεια», που αξιοποιεί το άθλημα του ποδοσφαίρου για την ενεργοποίηση και κοινωνική (επαν)ένταξη συμπολιτών μας που βιώνουν τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό στις πιο ακραίες τους μορφές. Στόχος της είναι η υποστήριξη ευπαθών ομάδων συμπολιτών μας, όπως και η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση και, εν τέλει, η κινητοποίηση των πολιτών ενάντια σε κάθε μορφή κοινωνικού αποκλεισμού. Άνθρωποι όλων των ηλικιών και των δύο φύλων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, άστεγοι, τα άτομα που ήταν εξαρτημένα από ψυχοτρόπες ουσίες και οι πρόσφυγες είναι οι τρεις κατηγορίες που βρίσκονται στο επίκεντρο της πρωτοβουλίας. Η εθνική ομάδα αστέγων συμμετέχει κάθε χρόνο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Αστέγων.
- Αόρατες διαδρομές: «Αόρατες διαδρομές» είναι ο τίτλος μιας ακόμη κοινωνικής πρωτοβουλίας του περιοδικού δρόμου «σχεδία». Πρόκειται για ένα πρόγραμμα περιηγήσεων στο κέντρο της Αθήνας με οδηγούς (νυν και πρώην) άστεγους συμπολίτες μας. Οι συμπολίτες μας κατά τις διαδρομές αυτές μας δείχνουν μέρη, διηγούνται ιστορίες και δίνουν μάθημα ζωής. Επιπλέον, μας μιλούν για τις κρατικές υποδομές και κατά πόσο ή όχι είναι επαρκείς.
- Πωλητής για μια ώρα: Κάθε Φλεβάρη η “σχεδία” οργανώνει τη δράση “πωλητής για μια ώρα”. Κατά τη δράση αυτή μέσα στο Φλεβάρη κυρίως Σάββατο ή Κυριακή “διάσημοι” της ελληνικής showbiz φορούν το κόκκινο γιλέκο και πωλούν τα περιοδικά για περίπου μια ώρα. Συνομιλούν με τον κόσμο και προωθούν με αυτόν τον τρόπο τη δράση του περιοδικού. Την επόμενη μέρα αναλαμβάνουν απλοί πολίτες να κάνουν το ίδιο.
ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΠΩΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣ:
