Αγαπημένα μου πλάσματα,
Για ετούτη την εβδομάδα έχω ένα απλό, μικρό κι ελαφρύ βιβλίο: Ο γέρος και η θάλασσα του Χέμινγουεϊ. Είναι λίγο περίεργο τούτο το μικρό βιβλιαράκι. Κλασικό, λυπητερό και ταυτόχρονα ελπιδοφόρο και αισιόδοξο. Άλλωστε δεν υπάρχουν γεγονότα παρά μόνο οι ερμηνείες αυτών, όπως περίπου είχε πει κάποιος Νίτσε, κάπου, κάποτε.
Ο γέρος και η θάλασσα
Η ιστορία είναι απλή. Ένας γέρος ψαράς με αυτήν την ιδιαίτερη σχέση με τη θάλασσα που έχουν όλοι οι ναυτικοί. Είναι φτωχός κι εξαθλιωμένος πια μα ακόμα έχει έναν θαυμαστή. Κάποτε ήταν καλός ψαράς όμως τα χρόνια πέρασαν και έκαναν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα. Ο Χέμινγουεϊ ακολουθεί τον γέρο ψαρά στην τελευταία, μάλλον, περιπέτειά του. Σε μια ύστατη προσπάθεια ν’ αποδείξει ή/και να κερδίσει κάτι, ο γέρος πάει για το μεγαλύτερο ψάρι. Και τα καταφέρνει. Τουλάχιστον για ‘μένα τα κατάφερε. Για κάποιους άλλους όχι.
Η προσπάθεια
Όταν το βιβλίο είναι γραμμένο από τον Χέμινγουεϊ δεν μπορώ να πω και πολλά. Μπορώ να πω όμως πως είναι μια υπέροχη συντροφιά Χειμώνα Καλοκαίρι. Είναι η επιτομή της ελπίδας και της σημασίας που έχει η προσπάθεια. Για ‘μένα ο γέρος νίκησε και τα κατάφερε. Όποιος προσπαθεί νικάει και τα καταφέρνει κι ας μην φαίνεται έτσι καμιά φορά.
Ο άνθρωπος και η φύση
Ο Χέμινγουεϊ σε 156 σελίδες καταφέρνει να σε κάνει να κλάψεις, να γελάσεις, να νιώσεις υπερήφανος, τολμηρός και ταυτόχρονα να στοχαστείς την έπαρση του ανθρώπου. Ποια είναι η σχέση που έχουμε εμείς οι άνθρωποι με τη φύση τελικά; Και ποια η σχέση που θα θέλαμε να έχουμε, γιατί δεν είναι και η καλύτερη δυνατή αυτή που υπάρχει εδώ που τα λέμε. Απλά, λιτά, χωρίς φλυαρίες όπως κάνουν οι Αμερικάνοι. Τι να θυμηθεί κανείς; Για ποιον χτυπάει η καμπάνα, Οι πράσινοι λόφοι της Αφρικής, Άντρες χωρίς γυναίκες και τόσα άλλα. Είναι όλα ένα κι ένα. Μα για αρχή:
Hemingway E., Ο γέρος και η θάλασσα, μτφρ. Κονδύλης Φ., Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη, 2013
Για κάποιον φίλο που θέλει να τα βρει με τον εαυτό του—ή να τα χάσει, δεν ξέρω—, για κάποιον φίλο που αγαπά τη λογοτεχνία ή για κάποιον φίλο που δεν ξέρει πού του πάν τα τέσσερα Ο γέρος και η θάλασσα είναι ένα διαμάντι. Και ας μην ξεχνάμε ότι έρχεται και δεύτερη καραντίνα οπότε πρέπει να προετοιμαστούμε για τη δεύτερη σειρά εμμονικής αυτοβελτίωσης.
Και όλα θα πάνε καλά!
Τα φιλιά μου,
Ελένη
Υ.Γ.1. Η φωτογραφία είναι του Diogo Sousa. Είναι μπλε και το μπλε είναι όμορφο χρώμα.
Υ.Γ.2. Και αν χάσατε τα προηγούμενα βιβλιαράκια εδώ ψυχούλες μου γιατί ξέρω πόσο βιβλιοφάγοι είστε: Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον από τον Ζοζέ Σαραμάγκου και Έγκλημα και τιμωρία. Δεν τιμωρούνται όλα τα εγκλήματα ή βρείτε μας σε Facebook και Instagram για περισσότερη έμπνευση!
