Κάτι πήρε το αφτί μου, πως το νούμερο δηλώσεων για το Power of Love που αυτή τη περίοδο παίζεται στις τηλεοράσεις, άγγιξε τις μερικές χιλιάδες. Σοβαρά τώρα; Υπάρχουν τόσες οντότητες γύρω μας, που απλά δε ξέρουν πως να διαχειριστούν το απόλυτο μηδενικό που τους αντιπροσωπεύει; Ή μήπως οι άνθρωποι ξέχασαν να φλερτάρουν, να ερωτεύονται και να αγαπούν;
Σαφώς, δεν είμαι εγώ αυτή που θα κρίνω το σωστό και το λάθος, το ηθικό και το ανήθικο. Σαν γονέας όμως, δε δέχομαι επ’ ουδενί το παιδί μου να ανοίγει τη τηλεόραση, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και να βλέπει σκηνές και πλάνα από μια “κοινωνική εκπομπή”, όπου συμμετέχει μια ομάδα πανομοιότυπων ανθρώπων, δηλαδή ατόμων που με τη γύμνια, το υπερβολικό σουλούπωμα και καλούπωμα, παλεύουν να καλύψουν το ψυχικό και εγκεφαλικό κενό τους. Τι πρότυπα δημιουργούν στην αυριανή κοινωνία;
Από την άλλη, η αιώνια ανάγκη για συντροφικότητα, κατάντησε ο πλήρης εξευτελισμός. Το φλερτ, η απαίτηση για επιβεβαίωση σε μια σχέση, αφορά δύο και όχι μια χώρα ολόκληρη, η οποία σα στερημένη από κουτσομπολιά έχει κάτι να σχολιάζει και να γεμίζει την ανιαρή και μίζερη καθημερινότητα της. Αδικοχαμένος χρόνος, που υποτιμά όχι μόνο τον έρωτα και την ένωση, αλλά καταπατά προσωπικά δικαιώματα, με αποτέλεσμα οι ίδιοι οι παίκτες να χρησιμοποιούν τους εαυτούς τους ως πειραματόζωα, σε ένα “κοινωνικό πείραμα” που αφορά τον άνθρωπο, τα αισθήματα και τις κοινωνικές του συναναστροφές, γελοιοποιώντας την υποτιθέμενη αξιοπρεπή φύση τους.
Σίγουρα, τίποτα δε γίνεται τυχαία! Το σκριπτάκι κάθε επεισοδίου, κρύβει μια έκπληξη καθημερινά. Είτε μια διαφωνία, είτε έναν τσακωμό, ένα ξεκατίνιασμα, ένα μαλλιοτράβηγμα. Τι…; Μη μου πείτε πως θεωρείτε φυσιολογική και αυθόρμητη κάθε εξέλιξη εκεί μέσα; Όχι, όχι! Αν όλα κυλούσαν αρμονικά, τι τηλεθέαση θα έκανε, τι ενδιαφέρον θα είχε ο μέσος τηλεθεατής; Δε βλέπει δα και “… Το μικρό σπίτι στο λιβάδι”. Αν δεν ανάψουν λίγο τα αίματα (με τον οποιοδήποτε τρόπο), υπάρχουν κι άλλα σκουπίδια που κεντρίζουν το ενδιαφέρον, μες στο χαζοκούτι. Στημένοι διάλογοι, προγραμματισμένες αντιδράσεις, προσχεδιασμένο σεξ… Πόσο ενάντια στα ένστικτα μας πια;
Η νοητική φτώχεια, τα λανθασμένα πρότυπα, αλλά και η ηθική και πνευματική ένδεια, κατευθύνουν και καθοδηγούν απ΄τη μια, τα νέα παιδιά σε μια θυσία στο όνομα της τηλεθέασης και της σαθρής αναγνωρισιμότητας, απ΄την άλλη στη πλήρη αποχαύνωση και αποβλάκωση, στην οποία εν τέλει υποκύπτει το κοινό, μέσω της χειραγώγησης που δέχεται.
