Μυστικά για το σωστό επάγγελμα

Σε μια εποχή που όλα είναι αβέβαια μπορούμε να έχουμε όνειρα;Κι αν ναι τι πρέπει να κάνουμε για να τα πραγματοποιήσουμε ; Τα όνειρα άλλοτε μπορεί να πραγματοποιηθούν κι άλλοτε όχι αλλά είναι στο χέρι μας αυτό.Όπως και να έχει δεν πρέπει να βάζουμε στεγανά στις επιθυμίες μας , στα όνειρά μας γιατί χωρίς αυτά δεν θα είχε νόημα η ζωή μας . Εξάλλου ‘οπως επισημαίνεται και σε ένα ρητό ”Άνθρωποι που δεν ονειρεύονται παύουν και να υπάρχουν.”

     Η επιλογή του επαγγέλματος ανήκει στα όνειρα που θέλουμε να πετύχουμε στη ζωή μας .Εαν ρωτήσεις ένα μικρό παιδί ”τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις ;” το παιδί θα απαντήσει ”το όνειρό μου είναι να γίνω ποδοσφαιριστής , μπαλαρίνα , αστροναύτης , γιατρός κτλ”.Μέσα απο μια αθώα απάντηση λοιπόν βλέπουμε πως το παιδί αντιλαμβάνεται το επάγγελμα σαν όνειρο αφού ενεργοποιεί τη φαντασία του και σταδιακά οραματίζεται τον εαυτό του να αναλαμβάνει καθήκοντα , να παίρνει πρωτοβουλίες και να έχει ένα ρόλο στην κοινωνία.Μέσα απο αυτο το παράδειγμα λοιπόν πιστεύω πως εύλογα συνδέω το  επάγγελμα  με τα  όνειρα .

     Η επαγγελματική επιλογή δεν είναι εύκολη υπόθεση.Πρόκειται για κάτι που θα σε συντροφεύει για μια ζωή και δεν είναι εφικτό να το αλλάξεις απο τη μια στιγμή στην άλλη.Αρχικά εφ ΄ όσον είσαι σίγουρος/η για το επάγγελμα που επιθυμείς να ασκήσεις θα χρειαστεί να περάσεις απο μια διαδικασία εκπαίδευσης είτε στο Πανεπιστήμιο,ΤΕΙ,ΙΕΚ είτε να μάθεις κοντά σε κάποιον δικό σου άνθρωπο που κατέχει τις γνώσεις πάνω στο αντικείμενο,Αναμφίβολα είναι μία ”επένδυση” καθώς αφιερώνεις πάρα πολύ χρόνο από την καθημερινότητά σου πάνω σε αυτό, άμα είσαι σε άλλη πόλη έχεις περαιτέρω έξοδα και γενικότερα χτίζεις τα θεμέλια που θα σου δώσουν εφόδια για το μέλλον.Είναι άδικο λοιπόν να έχουν γίνει τόσες θυσίες από εσένα και την οικογένειά σου και το αποτέλεσμα να είναι αντίθετο των προσδοκιών σου γιατί κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει.

     Δυστυχώς η εποχή μας δε μας επιτρέπει να ονειρευόμαστε παρά μόνο μας τρομοκρατεί και γκρεμίζει τα όνειρά μας.Το φαινόμενο είναι φανερό στις ανησυχίες των νέων όσον αφορά την επαγγελματική επιλογή.Για να πω την αλήθεια κι εγώ πριν απο ένα χρόνο όταν έπρεπε να επιλέξω και επισήμως το επάγγελμα πάνω στο οποίο θέλω να σπουδάσω , να το κάνω για μια ζωή αλλά και να με γεμίζει ως άνθρωπο ,βρέθηκα σε αυτή την κατάσταση.Πολλές φορές με ρωτούσαν ”τι θέλεις να περάσεις;” και πριν  καλά καλά δώσω την απάντησή μου άκουγα…”αστυνομία και στρατό να πας, θα διοριστείς αμέσως και θα πάρεις νωρίς σύνταξη.”Αυτή την απάντηση την είχα ακούσει τόσες φορές και είχα προσπαθήσει να φανταστώ τον εαυτό μου σε αυτό το ρόλο.Αλλά όχι.! Όσο και να προσπάθησα το όνειρό μου ήταν πιο δυνατό απο τον συμβιβασμό και την εύκολη λύση .Θα κάνω αυτό που μου αρέσει και με γεμίζει σαν άνθρωπο  , γιατι αν κάνω κάτι επειδή απλά ”πρέπει” θα είμαι δυστυχισμένη .Δεν μπορούσα να σκέφτομαι τον εαυτό μου το πρωί να λέει ”ωχ πάλι θα πάω για δουλειά ;” ή να μετράω τις ώρες για να φύγω.

      Όσο δύσκολοι κι αν είναι οι καιροί δεν πρέπει να σταματάμε να ονειρευόμαστε .Εξάλλου αν η ζωή μας ήταν μια ευθεία γραμμή θα ήταν βαρετή και ανιαρή.