Πλέον όλο και πιο σπάνια μας δίνεται η ευκαιρία να παρακολουθούμε στις οθόνες του σινεμά ταινίες, οι οποίες θα πλησιάζουν πάρα πολύ κοντά την ποιότητα μα φυσικά και το βάθος που χαρακτηρίζουν το Taxi Driver του Martin Scorsese. Το έργο της σκηνοθέτη, Lynne Ramsay με τίτλο “You Were Never Really Here” είναι μια περίπτωση που το πετυχαίνει με έναν ιδιαίτερο και θριαμβευτικό τρόπο, δίνοντας έτσι την ελπίδα ότι ακόμα κυριαρχεί η θέληση για έναν ουσιαστικότερο και ποιοτικότερο κινηματογράφο. Η ταινία της Lynne Ramsay έλαβε μέρος στον διαγωνισμό του εβδομηκοστού φεστιβάλ των Καννών όπου προτάθηκε σε τρεις κατηγορίες, οι οποίες είναι καλύτερου σκηνοθέτη και καλύτερης απόδοσης σεναρίου για την ίδια αλλά και καλύτερου ηθοποιού για τον Joaquin Phoenix. Απέσπασε τα βραβεία καλύτερου σεναρίου και καλύτερης ηθοποιίας αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις σε κοινό και κριτικούς αντίστοιχα.
Η πλοκή, λοιπόν, του “You Were Never Really Here” βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Αμερικανού συγγραφέα Jonathan Ames, και αφορά έναν ψυχολογικά τραυματισμένο βετεράνο πολέμου, ο οποίος αναζητεί χαμένα κορίτσια και προσπαθεί να τα επιστρέψει στις οικογένειές τους. Η τελευταία υπόθεση που αναλαμβάνει τον υποχρεώνει να έρθει αντιμέτωπος με μια σπείρα εμπορίου λευκής σαρκός θέτοντας έτσι την ζωή του ίδιου αλλά και τον οικείων του σε μεγάλο κίνδυνο.
Όσον αφορά την σκηνοθεσία, η Lynne Ramsay δουλεύει με τους δικούς της όρους και κανόνες αφήνοντας έτσι, μέσω της ταινίας, το δικό της ιδιαίτερο στίγμα. Η σκηνοθεσία είναι αρκετά καλή και βοηθάει στο πλέξιμο και στην εξιστόρηση της πλοκής. Με την βοήθεια της κινηματογραφίας, τα όμορφα πλάνα κυριολεκτικά πνίγουν την ταινία και συνθέτουν έναν πίνακα που πάνω σε αυτόν σκιαγραφείται το ταξίδι ενός ανθρώπου και παράλληλα η μετάσταση ή μεταβολή του χαρακτήρα του.
Ο Joaquin Phoenix έχει αποδείξει επανειλημμένα το εύρος των δυνατοτήτων του και για ακόμη μια φορά δεν αποτυγχάνει να αποτυπώσει στον κινηματογραφικό φακό τις αμέτρητες ικανότητες που διαθέτει ως ηθοποιός. Καταφέρνει να τονώσει και να εκπέμψει την συναισθηματική φόρτιση του χαρακτήρα του, δημιουργώντας έτσι μια πραγματική ή μια ζωντανή οντότητα, η οποία στοιχειώνεται, ταλαιπωρείται και βασανίζεται από δαίμονες του παρελθόντος. Ο Joe είναι μια πονεμένη ψυχή που αναζητάει την αναγέννηση. Είναι μια ψυχή βίαιη μα συνάμα αγαθή. Η βία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού του. Δεν την δικαιολογεί, όμως την χρησιμοποιεί όταν χρειάζεται. Όταν πρέπει να προστατέψει αγαθά πλάσματα ή αγαθές ψυχές όπως και ο ίδιος. Όταν καλείται να σώσει ανήλικα κορίτσια από εμπόρους λευκής σαρκός και βιαστές.
Συμπερασματικά, το “You Were Never Really Here” της Lynne Ramsay είναι μια ιδιαίτερη ή αν θα μπορούσα να το θέσω διαφορετικά μια περίεργη ταινία. Χρειάζεται αρκετό χρόνο για να την χωνέψει κάποιος και για να εντρυφήσει στα βαθύτατα θέματα και νοήματα που εκείνη παραθέτει. Είναι ένα σκληρό και βίαιο έργο όπου οι θεματικές που προσεγγίζει ασχολούνται με τα τραύματα και τον πόνο που αυτά προκαλούν στην ανθρώπινη ψυχή. Είναι ένας νόστος που οδηγεί στην λύτρωση και στην αναγέννηση ενός ταλαιπωρημένου ανθρώπου. Για να φτάσει όμως στον προορισμό του θα πρέπει να περάσει από πολλά εμπόδια και να παλέψει με αμέτρητους δαίμονες που στοιχειώνουν το παρελθόν μα φυσικά και το παρόν του.
Βαθμός: 4/5
