“When you’re down and out
There seems no hope at all
But if you just believe
There’s no way we can fall
Let’s realize that a change can only come
When we stand together as one”
Μέσα σε έναν κόσμο που όλα αλλάζουν, που την φθορά ακολουθεί η αναγέννηση, εμείς επιλέγουμε την φθορά.
«Πνίγηκε πρόσφυγας 
στην θάλασσα μπροστά στα μάτια του κόσμου», «Πάνω από 500.000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στην εμπόλεμη ζώνη της Συρίας», «Αυτοκτόνησε», «Δολοφονήθηκε», «Πρωταθλητές στην ανεργία», «Η φοροδιαφυγή χτυπά κόκκινο», «Τεράστια η οικολογική καταστροφή»…Διαβάζοντας και ακούγοντάς τέτοιες ειδήσεις καθημερινά η πλειοψηφία αγανακτεί, στεναχωριέται, ωστόσο, στο τέλος όλοι μένουμε με την σκέψη «Ε, και τι μπορώ να κάνω εγώ; Ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ». Και, πράγματι, δεν είναι στο χέρι μας να σταματήσουμε το εμπόριο όπλων και να βάλουμε τέλος στον πόλεμο ή την ανεργία, όμως, είναι στο χέρι μας να πορευόμαστε με αξίες, στοχεύοντας στο γενικό καλό.
Ασπάζομαι την άποψη ότι η νέα γενιά είναι αυτή που θα αλλάξει την κατάσταση, έχοντας παράλληλα την βοήθεια και των μεγαλύτερων γενεών, γιατί αν δεν το κάνω το πιθανότερο είναι ότι θα πάθω κατάθλιψη. Η αλλαγή, όμως, στην οποία ελπίζω εγώ αλλά και πολλοί 
ακόμη άνθρωποι, δεν είναι ούτε προσωρινή, ούτε αφορά μονάχα τη γενιά μας και την κοινωνία μας, αλλά έχει μακροχρόνιες βλέψεις κα στοχεύει σε έναν καλύτερο, συνολικά, κόσμο. Βέβαια, για να πραγματοποιηθεί αυτή η μεταβολή των πραγμάτων προς το καλύτερο, απαιτείται η η συνεργασία των απλών πολιτών με φορείς των κυβερνήσεων και των επιστημών. Σε αυτό, όμως, που θέλω να εστιάσω, είναι η αυτενέργεια.
Σύμφωνα με τον Vincent Van Gogh, τα μεγάλα πράγματα γίνονται από μια σειρά μικρών πραγμάτων που συγκεντρώνονται όλα μαζί. Αν συμφωνήσουμε με την άποψη αυτή, τότε, ίσως, τελικά, και να μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Ας αρχίσουμε από σήμερα, κάνοντας μικρά και σταθερά βήματα.
• Φρόντισε για το π ε ρ ι β ά λ λ ο ν που φροντίζει για την ζωή σου. Μου φαίνεται αδιανόητο να αδιαφορούμε για την οικολογική καταστροφή. Δεν μπορώ να βλέπω ούτε τσιγάρα στο πάτωμα ούτε το κουτάκι της κόκα κόλα που μόλις κάποιος απόλαυσε. Λοιπόν, μην αφήνεις σκουπίδια, ξεκίνα ανακύκλωση σήμερα, χρησιμοποίησε ποδήλατό πιο συχνά από ότι αμάξι, σβήνε το φως όταν δεν το χρειάζεσαι και «Μην αφήνεις το νερό να τρέχει», φώναζε ο μπαμπάς αλλά ποιος τον άκουγε.
• Τα ε θ ε λ ο ν τ ι κ ά π ρ ο γ ρ ά μ μ α τ α είναι πολλά. Αν ψάξεις και ενημερωθείς κατάλληλα θα δεις ότι έχεις πολλές ευκαιρίες για να προσφέρεις καθημερινά, όχι μόνο στην χώρα σου αλλά και σε τριτοκοσμικές χώρες, εκεί όπου οι ανάγκες είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
• Δείξε α γ ά π η και κ α λ ο σ ύ ν η. Ξέρω πως όλοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες, άλλοι πιο πολλές άλλοι λιγότερες, όμως αυτό δεν πρέπει να οδηγεί σε συγκρούσεις και απομόνωση, αλλά αντίθετα, πρέπει να ενισχύει την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων. Να είσαι ευγενικός με τους γύρω σου και τίμιος. Άλλωστε, όλοι στον ίδιο δρόμο πορευόμαστε.
• Τέλος, δ ι ε κ δ ί κ η σ ε. Αν μελετήσουμε και ιστορικά το θέμα, όσες αλλαγές έγιναν προς στο καλύτερο, ήρθαν μέσα από διεκδικήσεις ανθρώπων, που θυσίασαν ακόμη και την ζωή τους. Πρέπει, λοιπόν, να μιλάμε, να απαιτούμε ότι μας αξίζει και να παρεμβαίνουμε στην αδικία.
Ίσως όλα αυτά να ακούγονται πολύ ουτοπικά, πάντα ήταν ελάττωμά μου ένα πιο ουτοπικό σκεπτικό. Ωστόσο, το προτιμώ αυτό. Και ξέρετε γιατί; Γιατί δεν θέλω να πιστέψω ότι ο κόσμος θα ενεργοποιηθεί όταν θα είναι πια αργά. Γιατί η υποτίμηση και εξαθλίωση της ανθρώπινης ζωής υπάρχει ήδη σε μεγάλο βαθμό. Γιατί τα όνειρά μας κατευθύνουν τις πράξεις και τις επιλογές μας. Ελπίζοντας σε μια εξωπραγματική, για κάποιους, αλλαγή, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να την πετύχουμε. Και αν τελικά, δεν φτάσουμε ποτέ στον απώτερο στόχο μας, τουλάχιστον θα έχουμε προσπαθήσει και στην προσπάθειά μας αυτή θα έχουν ακολουθήσει και άλλοι..
And I think to myself what a wonderful world…
