Ταξιδιάρα ψυχή

Όταν ακούω τη λέξη ταξίδια,ο άνθρωπος που μου έρχεται πρώτος στο μυαλό είναι η αδερφή μου. Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που όσα λεφτά κι αν βγάλουν ποτέ θα τα διαθέσουν σε ένα μικρό ή μεγάλο ταξίδι, για 2 μέρες ή 2 εβδομάδες. Λατρεύει να κάνει ταξίδια κι εγώ λατρεύω εκείνη. Και λατρεύω κι όλες εκείνες τις ταξιδιάρικες ψυχές που απορρίπτουν την ανιαρή τους καθημερινότητα και αφήνονται εξ’ολοκλήρου στην ανακάλυψη καινούριων κόσμων. Καλή και η κουβέρτα παρέα με τις σειρές στον υπολογιστή αλλά σαν τα ταξίδια δεν έχει.

Παίρνεις ένα σακίδιο,μια βαλίτσα  και περπατάς αμέτρητα χιλιόμετρα σε τόπους που ούτε εσύ γνωρίζεις. Κατακτάς κάθε χνάρι με τα ηχηρά σου βήματα,κατακτάς τον κόσμο. Αρκεί να βγεις από το καλούπι. Αρκεί να γίνει η αρχή. Ένα μακρινό ταξίδι, οι πιο όμορφες αναμνήσεις και ένα πρόσωπο να αναπολείτε μαζί κάθε στιγμή σε εκείνον τον ξένο τόπο. Έχει σημασία η καλή παρέα, ο άνθρωπος που επιλέγεις να μοιραστείς κάθε σου εικόνα από τον τόπο αυτό. Το άτομο αυτό είναι ξεχωριστό. Είναι χαρούμενο και ευδιάθετο γιατί δεν πιστεύω πως κανείς επιθυμεί να περνά τις διακοπές του μέσα στη μιζέρια και τη γκρίνια. Το άτομο αυτό το αγαπάς. Και σ’αγαπάει. Και δε χρειάζεστε τίποτε άλλο σε αυτό το ταξίδι από την συντροφιά που προσφέρει ο ένας στον άλλο.

Τα ταξίδια είναι το μόνο πράγμα που το αγοράζεις αλλά σε κάνει πλούσιο. Πλούσιο στο πνεύμα,την ψυχή. Αποκτάς γνώσεις,βλέπεις με διαφορετική οπτική κάθε ζήτημα, ανακαλύπτεις πολιτισμούς, γνωρίζεις ανθρώπους που είναι διαφορετικοί μα και τόσο ίδιοι με σένα. Παύεις να είσαι ρατσιστής. Άλλωστε, αίτιο του ρατσισμού αποτελεί ο φόβος προς το ξένο, το άγνωστο. Μόνο το γνωστό είναι αποδεκτό για ένα ανθρώπινο μυαλό. Τα ταξίδια το άγνωστο το μετατρέπουν σε γνωστό. Δεν υφίσταται κανένας λόγος, λοιπόν, να φοβάται κανείς. Κανένας λόγος να μην γευτεί μια διαφορετική πραγματικότητα. Κανένας λόγος για να αρκεστεί στη βολή του. Ο St. Agustine είχε πει πως ”Ο κόσμος είναι σαν ένα βιβλίο, και αυτοί που δεν ταξιδεύουν είναι σαν να διαβάζουν μόνο την πρώτη σελίδα.”

Δεν συνιστώ να ταξιδέψει κάποιος,όμως, για να δραπετεύσει από τη ζωή του. Θα ταξιδέψει για τη ζωή του. Γιατί τα ταξίδια είναι η ζωή. Μια ζωή γεμάτη δραστηριότητες,καμιά επανάπαυση. Είναι ένας συνεχής δρόμος που δεν τελειώνει γιατί είναι χιλιάδες εκείνα τα άγνωστα στοιχεία που μας περιμένουν να τα αγγίξουμε και να τα κάνουμε δικά μας. Γιατί από τη στιγμή που αφήνεις το χνάρι σου σε κάθε μονοπάτι ενός τόπου,ένα κομμάτι του σου ανήκει. Και δένεσαι. Μαθαίνεις να αγαπάς την ετερότητα και δημιουργείς καινούριες πατρίδες. Είναι εκείνη η αίσθηση πως ο ήλιος ζεσταίνει διαφορετικά από τόπο σε τόπο,πως το φεγγάρι φωτίζει με κάποιον άλλο τρόπο τη νύχτα,πως η βροχή είναι πιο δροσερή κι ο άνεμος πιο διαπεραστικός, η θάλασσα έτοιμη να τιθασευτεί στον τρόπο που ορίζει ο νους σου και η γη πιο σταθερή,σωστό έδαφος να χτίσεις τα όνειρά σου. Τα ταξίδια είναι κάτι εξαιρετικά ρευστό γιατί είναι γεμάτα ανατροπές και ποτέ δεν γνωρίζεις τί μπορεί να συναντήσεις αλλά λίγη σημασία έχει αυτό. Σημασία έχει να ζούμε για να ταξιδεύουμε.

Βάλτε στις αποσκευές σας λίγη αγάπη και όρεξη, πάρτε μαζί σας όσους αγαπάτε και ταξιδέψτε. Και επειδή οι καιροί πρακτικά είναι δύσκολοι,δεν χρειάζεται, αν δεν μπορείτε, να πάτε μακριά. Γνωρίστε μια καινούρια γειτονιά στην πόλη σας, πάρτε το αμάξι σας και πηγαίνετε σε κάποιο κοντινό χωριό. Μόνο μην κλείνεσθε σπίτι. Γνωρίζετε κάθε σπιθαμή αυτού. Από τον κόσμο δεν γνωρίζετε τίποτα. Όχι ακόμα τουλάχιστον.