Την Κυριακή παρακολουθήσαμε τη θεατρική παράσταση «Το κάλεσμα της Λορίν» της Παλόμα Πεδρέρο στο θέατρο Αργώ. Μια υπέροχη παράσταση, που φεύγοντας σε βάζει σε πολλές σκέψεις, όσον αφορά τη διαφορετικότητα και την αποδοχή της, αλλά και σε ποιο βαθμό υπάρχει η ελευθερία του ατόμου.
Η παράσταση, κάνει μια πολύ ωραία έναρξη, καθώς όταν οι θεατές μπαίνουν στην αίθουσα για να πάρουν τις θέσεις τους, υπάρχει ήδη στην σκηνή ο ηθοποιός Ιωάννης Αθανασόπουλος υποδυόμενος τον Πέδρο να στέκεται ακίνητος μπροστά από ένα καθρέφτη. Δύσκολη αυτή η έναρξη για τον ηθοποιό γιατί πρέπει εκείνη τη στιγμή να είναι πολύ συγκεντρωμένος. Να μην του αποσπάται η προσοχή από τους θεατές, καθώς μόλις μπούνε όλοι στην αίθουσα και καθίσουν κλείνουν τα φώτα και αμέσως ξεκινάει το έργο.
Πλοκή:
Ο Πέδρο είναι παντρεμένος εδώ και 3 χρόνια με τη Ρόζα (Βιργινία Ταμπαροπούλου) και σήμερα είναι η επέτειος τους, έτσι αποφασίζουν να πάνε σε αποκριάτικο πάρτι, αφού κάπως έτσι είχαν γνωριστεί. Ο Πέδρο όμως έχει μια ιδέα, να ντυθεί αυτός γυναίκα, συγκεκριμένα σε Λορίν Μπακόλ και η Ρόζα σε Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Και εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα μιας και ο Πέδρο θέλει να συμπεριλάβει τη μεταμφίεση τους στο ερωτικό παιχνίδι. Η Ρόζα μετά από αρκετή πίεση που δέχεται από τον Πέδρο ανταποκρίνεται τελικά σ’ αυτό το ερωτικό παιχνίδι ρόλων. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, η Ρόζα καταλαβαίνει πως κάτι δεν πάει καλά με το Πέδρο. Προσπαθεί να τον συνετίσει και ζητάει εξηγήσεις. Ο Πέδρο αρνείται επειδή ταυτόχρονα παλεύει με τον εσωτερικό του κόσμο για να καταλάβει ποιος πραγματικά είναι. Καταπιέζει εδώ και χρόνια την πραγματική του ταυτότητα λόγω παιδικών τραυμάτων.
Το τέλος συγκλονίζει, όπως και όλη η παράσταση. Δεν θέλω, όμως να αποκαλύψω περισσότερα. Ως θεατής μπαίνεις εύκολα στο κλίμα του έργου, αυτό γιατί το θέατρο ως χώρος είναι μικρό και οι θεατές βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τους ηθοποιούς. Την συστήνω ανεπιφύλακτα, ειδικά αν σας αρέσει κάτι εναλλακτικό από τα τετριμμένα και παράλληλα κάτι πρωτοποριακό.
Για τις ερμηνείες των δύο ηθοποιών δεν έχω λόγια. Μου έδωσαν την αίσθηση ότι πραγματικά βίωναν όλη αυτή την κατάσταση. Είναι μια αληθινή παράσταση, βλέπεις όλη την αλήθεια της ψυχής των ηθοποιών επάνω στην σκηνή. Τόσο δυνατά συναισθήματα περιφέρονται στο χώρο εκείνη τη στιγμή που κανένα δεν αφήνουν ασυγκίνητο.
Παραστάσεις θα δίνονται μέχρι 14 Ιανουαρίου, κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:30 στο θέατρο Αργώ – A small Argo full of art.
