Exclusive Content:

«Τα σκουπίδια» του Γιάννη Ξανθούλη κάνουν πρεμιέρα την Παρασκευή 9 Νοέμβρη

«Τα σκουπίδια» του Γιάννη Ξανθούλη ξεπηδούν μέσα από τους κάδους της σκηνής του Από Κοινού, ανανεωμένα για τη χειμερινή θεατρική σεζόν 2018-2019 και κάνουν πρεμιέρα την Παρασκευή 9 Νοέμβρη.

Το εμβληματικό αυτό έργο του Γιάννη Ξανθούλη είναι μια πικρή σάτιρα για μια πραγματικότητα επίκαιρη ακόμα. Σκουπίδια είναι τα όνειρα κάποιων ανθρώπων που ζωντανεύουν για να καυτηριάσουν όσα συμβαίνουν στις ζωές μας χωρίς δική μας υπαιτιότητα.

‘Ένα έργο σπονδυλωτής απελπισίας με γελαστικό έρεισμα. Παροπλισμένες φιγούρες και αισθήματα που έρχονται στην επιφάνεια με την επίφαση μιας γιορτής εκατό χρόνια μετά τον παρόντα χρόνο. Αυτό ήταν το σκεπτικό – αφορμή για να παρελάσουν τα πρόσωπα των σκουπιδιών με τα τραγελαφικά αφηγήματά τους’ (Γιάννης Ξανθούλης)

Σ’ αυτή, λοιπόν, την τρελή φουτουριστική γιορτή ζωντανεύουν τα «σκουπίδια-όνειρα» που μας προετοιμάζουν για όσους ‘γνώριμους’ θα συναντήσουμε επί σκηνής:

τον μικροκλέφτη Οδυσσέα που μπαινοβγαίνει στις φυλακές, ενώ οι πάσης φύσεως Μεγάλοι Αρχικλέφτες μένουν ατιμώρητοι, την αποκλειστική νοσοκόμα Σάντα Ζουμπουλιά την Απαλλάχτρια που ‘λυτρώνει’ τους ασθενείς της βαριά άρρωστης Ελλάδας, τη μάνα-φάντασμα που στοιχειώνει τα όνειρα του γιού της θυρωρού στην οδό Σκουφά, στην πρωτεύουσα τω σκουπιδιών, τον βιοπαλαιστή Στέλλιο Μανίτσα που δε σταματάει να δουλεύει ακόμα και στον ύπνο του, σε μία Ελλάδα πρωινή, μία βραδινή και μία του ονείρου, τους υπερήλικες συνταξιούχους που αποφασίζουν να ενώσουν τις μισές τους συντάξεις μ’ ένα γάμο, και τη μάνα φρικιό, Βασιλική Μετατρούλου, που βρίσκει τον πραγματικό της εαυτό προσφέροντας τις υπηρεσίες της καρδιάς της σ’ αυτούς που οι ‘χρηστοί πολίτες’ αποκαλούν περιθώριο.

Συντελεστές παράστασης:

Σκηνοθεσία: Κοραής Δαμάτης

Μουσική: Φίλιππος Παχνιστής

Χορογραφίες: Άκης Σιδέρης

Σκηνικά-Κοστούμια: Κοραής Δαμάτης

Διδασκαλία τραγουδιών: Νένη Ζάππα

Φωτογραφίες: Δημήτρης Λυκουρέζος

Αφίσα: Ελένη Κανιώτη

Παίζουν οι:

Ελένη Γερασιμίδου

Αντώνης Ξένος

Άκης Σιδέρης

Αγγελική Ξένου

Φωνή πόντικα: Νικολέτα Βλαβιανού

Πληροφορίες:

Έναρξη παραστάσεων: Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2018

Διάρκεια παράστασης: 105 λεπτά

Παραστάσεις: Παρασκευή-Σάββατο στις 21:00 & Κυριακή στις 20:00

Εισιτήρια: 12 € κανονικό, 10€ (φοιτητές, άνεργοι, ΑμΕΑ, 65+)

Από Κοινού Θέατρο

Ευπατριδών 4, Γκάζι

(μετρό Κεραμεικός)

Τηλ. 211 4057249

Email: apokoinou4@gmail.com

Με την υποστήριξη του:

Latest

Η Βερενίκη Β΄και τα άστρα

Η Βερενίκη Β΄ είναι μία από τις σημαντικότερες αλλά...

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή,...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε...

Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω

Κάποιους καλλιτέχνες τους ακούς και κάποιους άλλους τους βιώνεις....

Newsletter

Don't miss

Η Βερενίκη Β΄και τα άστρα

Η Βερενίκη Β΄ είναι μία από τις σημαντικότερες αλλά...

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή,...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε...

Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω

Κάποιους καλλιτέχνες τους ακούς και κάποιους άλλους τους βιώνεις....

Morally grey ή απλώς red flag?

Αν διαβάζεις fantasy, romantasy ή romance, είναι σχεδόν αδύνατο...
spot_img

Η Βερενίκη Β΄και τα άστρα

Η Βερενίκη Β΄ είναι μία από τις σημαντικότερες αλλά λιγότερο γνωστές γυναικείες μορφές της ελληνιστικής εποχής. Βασίλισσα της Αιγύπτου, σύζυγος του Πτολεμαίου Γ΄ Ευεργέτη...

Hades: He Went Mad -O θεός του Κάτω Κόσμου έμαθε πολύ αργά τι σημαίνει να χάνεις κάποιον

Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο ότι μέσα στον αχανή, υπερβολικό και συχνά αλλοπρόσαλλο κόσμο των AI dramas, μια ιστορία για τον Άδη και την...

Dark academia: Γιατί αγαπάμε τόσο τις σκοτεινές ιστορίες;

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό στις ιστορίες που διαδραματίζονται σε παλιά πανεπιστήμια. Ίσως είναι οι κλειστές παρέες φοιτητών, οι καθηγητές που μοιάζουν να γνωρίζουν περισσότερα...