Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει βιώσει την απώλεια στη ζωή του, η οποία συνοδεύεται από το αίσθημα της θλίψης και της απόγνωσης. Με βάση διάφορες ψυχολογικές έρευνες και μελέτες που έχουν εξαχθεί κατά περιόδους αυτά είναι τα στάδια που βιώνουμε όλοι κατά τη διάρκεια του πένθους ή οποιουδήποτε έντονου αποχωρισμού. Μη φοβάστε, είναι όλα απολύτως φυσιολογικά και με λίγη προσπάθεια και θετικότητα ο χρόνος θα κάνει τα μαγικά του και θα το ξεπεράσετε.
1) Άρνηση
Αρχικά, το άτομο στην απώλεια ενός ανθρώπου απομονώνεται και βρίσκεται σε άρνηση. Αρνείται να δεχτεί την πραγματικότητα και προσπαθεί να αποφύγει τη συζήτηση περί του θέματος ακόμη και με τον εαυτό του. Είναι μια πολύ υγιής αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμόυ, στην προσπάθεια του να αντέξει το σοκ. Ουσιαστικά, αυτό που συμβαίνει είναι ότι το άτομο προστατεύει τον ίδιο του τον εαυτό από την κατάθλιψη. Βέβαια το στάδιο αυτό -συνήθως- δεν διαρκεί πολύ.
2) Ξέσπασμα θυμού-αγανάκτηση
Σιγά σιγά το “τείχος” προστασίας που έχει επιφέρει την άρνηση αρχίζει να υποχωρεί και έτσι βρισκόμαστε και πάλι αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Ωστόσο επειδή δεν έχει περάσει αρκετός χρόνος ο οργανισμός και η ψυχολογία μας δεν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και έτσι προχωράμε σε ένα ακόμη στάδιο άμυνας, το στάδιο του θυμού. Ο θυμός μας μπορεί να εκδηλωθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση αλλα κυριώς στοχεύει το άτομο που χάσαμε. Ώντας σε σύγχυση το θεωρούμε υπεύθυνο για τον πόνο που βιώνουμε.
3) Συνειδητοποίηση και διαπραγμάτευση
Στο στάδιο αυτό αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τι ακριβώς έχει σύμβει και προσπαθούμε να τα «βρούμε» λίγο με τον εαυτό μας. Πρόκειται για το τελευταίο στάδιο άμυνας του εγκεφάλου μας. Συχνά ευχόμαστε να ήταν αλλιώς τα πράγματα και αναπαράγουμε συνεχώς στη σκέψη μας τις στιγμές του θανάτου-αποχωρισμού
4)Βαθιά θλίψη
Εδώ, οι άμυνες έχουν πέσει και βρισκόμαστε «άοπλοι» απέναντι στην απώλεια. Νιώθουμε μεγάλο πόνο και απελπισία για αυτό που έχει συμβεί και αισθανόμαστε πως δε θα μπορέσουμε ποτέ ξανά να νιώσουμε όμορφα. Χαρακτηριστικά αυτού του σταδίου είναι η οδύνη, το κλάμα, η έντονη ανησυχία αλλά και ορισμένες φορές βουβή θλίψη και προετοιμασία για να πούμε το αντίο
5) Αποδοχή
Στο σημείο αυτό το άτομο βρίσκει το κουράγιο να αντιμετωπίσει την απώλεια και το πένθος. Έπιτρέπει στον εαυτό του να βιώσει τον πόνο, να αποδεχτεί την απώλεια και αφήνει τον χρόνο να κυλήσει. Θα χρειαστείτε όση αγάπη μπορείτε να πάρετε από τα αγαπημένα σας πρόσωπα και να φροντίζετε όσο περισσότερο μπορείτε τον εαυτό σας για να καταφέρετε να ξεπεράσετε τη θλίψη και να αρχίσετε να απολαμβάνετε και πάλι τη ζωή. Oι αγαπημένοι σας άνθρωποι θα σας βοηθήσουν να συνειδητοποιήσετε πως όλα θα πάνε καλά, ο πόνος είναι προσωρινός και σύντομα θα είστε και πάλι ο εαυτός σας.
