Πολλές φορές στη διάρκεια της ζωής μας χρειάζεται να έρθουμε αντιμέτωποι με την απώλεια και τις οδυνηρές συνέπειες που αυτή επιφέρει. Απώλεια είναι να χάνει κανείς κάποιον ή κάτι που ήταν μέρος της ζωής του. Κάποιες περιπτώσεις είναι πιο δύσκολες από άλλες καθώς είναι μη αναστρέψιμες, όπως για παράδειγμα ο θάνατος. Ωστόσο απώλεια είναι και το να χάνει κανείς την εργασία και την ασφάλειά του, ένα αγαπημένο πρόσωπο εξαιτίας κάποιου αποχωρισμού, τους τετράποδους ή άλλου είδους φιλαράκους, ακόμα και ένα αντικείμενο χωρίς ιδιαίτερη χρηματική αλλά υψηλή συναισθηματική αξία. Οποιαδήποτε, λοιπόν, απώλεια ταράζει την καθημερινότητά μας είναι σημαντική.
Η απώλεια πονάει τον καθένα με έναν τρόπο διαφορετικό καθώς σχετίζεται με την αξία που ο καθένας μας δίνει σε αυτό που χάνει. Ο θρήνος, ο θυμός, η θλίψη, η ενοχή και η απόγνωση είναι επακόλουθα της απώλειας. Όταν την βιώσουμε μας κατακλύζουν συναισθήματα, νιώθουμε μόνοι, προσπαθούμε να αντιληφθούμε το γιατί , θεωρούμε πως οι συνέπειες αυτές θα μας επηρεάζουν για πάντα, νιώθουμε ανήμποροι να προχωρήσουμε και, συχνά, παύουμε να πιστεύουμε στην ύπαρξη της θετικής 
πλευράς της ζωής μας.
Ο χρόνος, όμως, δεν σταματά να προχωράει και μαζί του προχωράει και η ζωή. Μας παρασύρει να αποδεχτούμε την απώλεια και να την ενσωματώσουμε στην ζωή μας, να ελέγξουμε τα συναισθήματά μας και να βαδίσουμε μπροστά. Αυτό δεν σημαίνει ότι την ξεχνά κανείς ποτέ. Το γεγονός ότι ψάχνουμε για ένα στήριγμα και καταβάλουμε προσπάθειες για να ξαναρχίσουμε από εκεί που είχαμε μείνει, δεν αναιρεί πως κάποιοι άνθρωποι και κάποιες συνήθειες θα μας λείπουν για πάντα.
Οι απώλειες μας αλλάζουν. Αντιμέτωποι με την απώλεια γινόμαστε πιο δυνατοί και για τον εαυτό μας αλλά και για τους γύρω μας, θέτουμε άλλες προτεραιότητες στη ζωή μας, και πορευόμαστε με άλλες αξίες. Ίσως, τελικά, χάνοντας κάτι , στο τέλος κερδίζουμε κάτι άλλο.
Το άρθρο αυτό θέλω να το αφιερώσω σε όσους έχουν βιώσει την απώλεια και συνεχίζουν την ζωή τους, πηγαίνοντας παρακάτω χωρίς να ξεχνούν.
