O υποδειγματικός ρομαντισμός του In the Mood for Love

Μπορεί να έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε παθιασμένα φιλιά και ερωτικές σκηνές στην έβδομη τέχνη, αλλά πόσο συχνά συναντάμε έναν έρωτα τόσο πλατωνικό, αγνό και όμορφο όπως στο In the Mood for Love του Wong Kar-Wai;

Η ταινία μας ταξιδεύει στο Hong Kong του 1962 όπου δύο ζευγάρια μετακομίζουν στο ίδιο κτήριο. Η μοναξιά οδηγεί τους γείτονες Su Li-zhen (Maggie Cheung) και Chow Mo-wan (Tony Leung Chiu-Wai), να αναπτύξουν έναν ισχυρό δεσμό όταν συνειδητοποιούν πως οι σύζυγοι τους τους απατούν. Ενώ προσπαθούν να καταλάβουν πως συνέβη αυτή η εξωσυζυγική σχέση, αποκτούν ερωτικά συναισθήματα ο ένας για τον άλλο, αποφασισμένοι όμως να μην προβούν στα ίδια λάθη με τους άπιστους συντρόφους τους.

Η σχολαστική σκηνοθεσία του Wong Kar-Wai, η εξαιρετική διεύθυνση φωτογραφίας του Christopher Doyle και τα ρεαλιστικά σκηνικά δημιουργούν ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον μέσα στο οποίο οι δύο πρωταγωνιστές αλληλεπιδρούν. Με τα καδραρισμένα πλάνα, βέπουμε την ιστορία να εξελίσσεται πίσω από ανοιχτές πόρτες, μέσα από παράθυρα σαν να κρυφοκοιτάμε από μια κλειδαρότρυπα κάτι απαγορευμένο, έναν έρωτα καταδικασμένο από την κοινωνία και τους ίδιους. Η Su Li-zhen και ο Chow Mo-wan όντας φυλακισμένοι στον πόνο τους, στον συναισθηματικό τους κόσμο και στην έντονη ανάγκη ουσιαστικής ανθρώπινης επαφής, βρίσκουν καταφύγιο ο ένας στην ψυχή του άλλου. Η κάθε κίνηση της κάμερας, τα βλέμματα, ακόμα και ο καπνός του τσιγάρου ξεχειλίζουν από ρομαντισμό. Δεν είναι τυχαίο που με δυσκολία βλέπουμε τα πρόσωπα των συζύγων τους. Οι ήρωες της ιστορίας είναι αυτοί οι δύο και ότι τους ενώνει και ταυτόχρονα τους χωρίζει. Ένα απλό άγγιγμα του χεριού είναι αρκετό για να αναδείξει τον έντονο ερωτισμό που τους στροβιλίζει, με έναν τρόπο που ένα φιλί δεν θα μπορούσε ποτέ να το κάνει. Η σιωπή είναι αυτή που μας μιλάει στο In the Mood for Love, όχι οι διάλογοι.
Η υπέροχη μελωδία του Yumeji’s Theme του Shigeru Umebayashi που ντύνει λυπητερά την ταινία, ενδυναμώνει την τραγικότητα της ιστορίας με τον ήχο του βιολιού να ακούγεται σαν να κλαίει για τον ανεκπλήρωτο έρωτα.

Ο Wong Kar-Wai υπογράφει ένα κομψό αποτέλεσμα, μακριά από μελοδραματισμούς που διεισδύει στις καρδιές των θεατών. Ό,τι και να ειπωθεί όμως για το In the Mood for Love είναι λίγο. Μόνο όταν κάποιος δει την ταινία θα μπορέσει να αντιληφθεί πλήρως την μαγεία της και την νοσταλγικότητα στην οποία βυθίζεται. Αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα υπόδειγμα για όλες τις ρομαντικές ταινίες και μη.

 
Ευαγγελία Λώλου
People, what a bunch of bastards

Latest Articles

Διάβασε επίσης...