Μεταχειρισμένα ρούχα, μια μόδα με αξία

Πέντε λόγοι για τους οποίους αξίζει να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία στα ρούχα.

Για τους περισσότερους ανθρώπους τα μεταχειρισμένα ρούχα είναι παλιά και μάλλον άψυχα υφάσματα, τα οποία μπορεί να έβρισκαν παρατημένα σε ντουλάπες συγγενών. Η εικόνα αυτή δεν είναι παράλογη και σχετίζεται με την γοητεία που μπορεί να έχει κάθε τι καινούργιο. Υπήρχαν ανέκαθεν, όμως, άνθρωποι που, είτε πιεσμένοι από την ανάγκη για φθηνά ρούχα, είτε ηθελημένα επέλεγαν το μεταχειρισμένο. Το ζήτημα αποκτά ενδιαφέρον από τη στιγμή που οι υποστηρικτές του μεταχειρισμένου ρούχου αυξάνονται και αυτή η απλή καταναλωτική συνήθεια μετατρέπεται σε τάση, τάση που μπορεί να κρύβει πίσω ακόμη και μια ιδεολογία. Εδώ μπορείτε να μάθετε, λοιπόν, γιατί αξίζει να αποκτά κανείς μεταχειρισμένα ρούχα και γιατί η συνήθεια αυτή είναι κάτι παραπάνω από μια τάση.

Όταν μπαίνει κανείς σε ένα κατάστημα με μεταχειρισμένα ρούχα αισθάνεται σαν να μπαίνει σε μια τεράστια ντουλάπα, γεμάτη διάφορα χρώματα, υφάσματα, σχήματα. Το κάθε ρούχο είναι διαφορετικό, έχει δικό του παρελθόν, καταγωγή και παλιό ιδιοκτήτη. Μπορεί να προέρχεται από οποιαδήποτε μάρκα, όπως επίσης μπορεί να είναι μοντέρνο ή να είναι μέρος ενός άλλου τρόπου ντυσίματος, από μία άλλη δεκαετία. Αυτό από μόνο του ίσως είναι αρκετό για να εμπνεύσει όσους αντιμετωπίζουν τη μόδα με φαντασία. Για όσους όμως προτιμούν να φορούν μόνο ότι φαντάζει νέο, χάρη στον ανακυκλωτικό χαρακτήρα της μόδας (που φέρνει στην επιφάνεια ξεχασμένα σχέδια άλλων εποχών), τα μαγαζιά με μεταχειρισμένα μπορούν να αποτελέσουν πηγή για φθηνά και μοδάτα ρούχα.

Η εύκολη και οικονομική πρόσβαση σε μοδάτα ρούχα που προέρχονται από άλλες εποχές έχει ωθήσει πολλούς ανθρώπους στην αγορά second hand, μαθαίνοντας, όμως, κανείς περισσότερα για το ζήτημα ανακαλύπτει και άλλες παραμέτρους ,όπως είναι η οικολογική. Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε πόσα ρούχα παράγονται κάθε χρόνο παγκοσμίως, τα οποία διαχέονται στις αγορές και γίνονται κτήμα μας (πολλές φορές για πολύ λίγο καιρό). Φυσικά, η παραγωγή και πώληση των ρούχων είναι μια διαδικασία που απαιτεί ενέργεια και κατανάλωση νερού, -μια μπλούζα σε ολόκληρο το ”ταξίδι” της απαιτεί όσο νερό χρειάζεται ένας άνθρωπος για να μείνει ενυδατωμένος για 900 ημέρες-. Η απόκτηση μεταχειρισμένων ρούχων βοηθά να χρησιμοποιούνται όσο το δυνατόν περισσότερα από τα ρούχα που παράγωνται, πριν καταλήξουν ανάμεσα στα σκουπίδια, και εξοικονομεί ένα μέρος της ενέργειας που σπαταλούμε στα εργοστάσια καθημερινά.

Άνθρωποι που επιλέγουν να αγοράσουν μεταχειρισμένα ρούχα συνάμα ωθούνται σε αυτή τη συνήθεια από το ενδιαφέρον τους για το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων. Όταν φοράμε ένα ρούχο πολύ σπάνια μπορεί να αναλογιστούμε, ποιός συνέβαλε στη δημιουργία του. Η αλήθεια είναι, πως, παρά την αυτοματοποίηση των παραγωγικών διαδικασιών, πολλοί εργάτες συμμετέχουν στη δημιουργία των ρούχων μας, συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες. Δεν είναι λίγες οι καταγγελίες που γίνονται από εργαζόμενους σε εταιρίες ρούχων, δημοσιογράφους και φιλανθρωπικές οργανώσεις για χαμηλή πληρωμή, εργασία σε ακατάλληλο περιβάλλον, παιδική εκμετάλλευση, οι οποίες άλλοτε φτάνουν στην επιφάνεια και άλλοτε αποκρύπτονται. Διεθνείς εταιρίες μαζικής παραγωγής ρούχων συνεργάζονται με εργοστάσια σε χώρες με χαμηλό βιοτικό επίπεδο και, ενώ υποστηρίζουν πως βοηθούν στην κάλυψη της ανάγκης για εργασία, εκμεταλλεύονται την ευάλωτη θέση των ιθαγενών, προσφέροντάς εργασία κάτω από συνθήκες που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι διαδικασίες και προσπάθειες που στοχεύουν στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι περίπλοκες, το λιγότερο, όμως, που μπορεί να κάνει ένας καταναλωτής για να στηρίξει τις προσπάθειες είναι να ενημερώνεται για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες παράγεται το αγαθό και να διαμορφώνει ανάλογα τις συνήθειές του. Εξάλλου, η στροφή προς τα μεταχειρισμένα ρούχα έχει ήδη προβληματίσει μεγάλες εταιρίες, όπως η H&M, και τις έχει ωθήσει να αλλάξουν τις τακτικές που χρησιμοποιούν (σε μικρό βαθμό).

Φυσικά, εφόσον η αγορά μεταχειρισμένων ρούχων είναι τόσο ωφέλιμη, θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς, γιατί δεν αποτελούν την πρώτη επιλογή των περισσότερων ανθρώπων. Οι απαντήσεις σε αυτήν την ερώτηση θα μπορούσαν να είναι πολλές, ένα βασικό πρόβλημα είναι, όμως, πως κυριαρχεί η ιδέα ότι το μεταχειρισμένο είναι και βρώμικο ή κατεστραμμένο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η άποψη αυτή αποτελεί περισσότερο έναν μύθο, που βασίζεται στο γεγονός ότι ο πρώην ιδιοκτήτης είναι άγνωστος σε εμάς συνήθως. Τα οργανωμένα μαγαζιά που διαμεσολαβούν στην πώληση των μεταχειρισμένων ρούχων αναλαμβάνουν τον καθαρισμό τους και συνήθως εξασφαλίζουν πως βρίσκονται ακόμα σε καλή κατάσταση, αλλιώς προσαρμόζουν την τιμή ανάλογα με το μέγεθος της φθοράς. Σε κάθε περίπτωση τα ρούχα αυτά, είτε βρίσκονται σε άριστη κατάσταση, είτε όχι, είναι πολύ πιο φθηνά από τα ολοκαίνουργια. Η τιμή τους είναι η κύρια συνισταμένη που ωθεί στην ανάπτυξη της ιδέας του second hand και προσελκύει όλο και περισσότερους ανθρώπους να την ενσωματώσουν στις καταναλωτικές τους συνήθειες.

Αυτοί ήταν πέντε βασικοί λόγοι για να αγοράσει κανείς μεταχειρισμένα ρούχα. Λόγοι, που ενώ προβάλουν μια επιτακτική ανάγκη για αλλαγή των ενδυματολογικών/αγοραστικών μας συνηθειών, αποτελούν περισσότερο μια αφορμή για να αναθεωρήσουμε γενικότερα τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα ρούχα μας. Κατανοώντας τους λόγους αυτούς έχουμε τη δυνατότητα να εκφράσουμε το προσωπικό μας στυλ και ταυτόχρονα να συνειδητοποιήσουμε την αξία που μπορούν να έχουν τα υφάσματα που φοράμε όταν τους δίνουμε εμείς ζωή.

Από το Kilo-Shop Greece
238
Μαρίνα Παγανοπούλου
Ονομάζομαι Μαρίνα Παγανοπούλου, είμαι 18 χρονών και σπουδάζω στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του ΕΚΠΑ. Είμαι ελληνο-γερμανίδα, αλλά έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αθήνα, μια πόλη που λατρεύω. Ασχολούμαι με τη φωτογραφία ερασιτεχνικά, όνειρό μου είναι όμως να τη συνδυάσω με τη δουλειά που θα κάνω μελλοντικά. Έχω αδυναμία στον χορό, τις γάτες, τη θάλασσα…

Latest Articles

Διάβασε επίσης...