Πολλοί τη γνωρίζουμε ως το μεγάλο γυάλινο δοχείο για κρασί ή τσίπουρο. Αλλά λίγοι ξέρουν την (ίσως θρυλική) ιστορία πίσω από τη λέξη “νταμιτζάνα”.
Η λέξη προέρχεται πιθανότατα από το βενετσιάνικο damegiana, ή ίσως από το γαλλικό Dame Jeanne—δηλαδή “κυρά Γιαννούλα”. Σύμφωνα με μία εκδοχή, στα χρόνια του Ναπολέοντα υπήρχε μια εύσωμη και φιλόξενη γυναίκα που ακολουθούσε τα στρατεύματα με μια κινητή ταβέρνα και μια τεράστια νταμιτζάνα κρασί. Οι στρατιώτες, βλέποντας την ομοιότητα ανάμεσα στη γυναίκα και το δοχείο, έδωσαν στο γυάλινο αυτό αντικείμενο το όνομά της.
Έτσι, η “νταμιτζάνα” δεν είναι απλώς ένα αντικείμενο—είναι λέξη-σύμβολο, που κουβαλάει ιστορία, εικόνες από το παρελθόν, και λίγη… λαϊκή φαντασία.
