Γεννημένοι ν’ αγαπάμε…

Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι να μάθεις ν’ αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι.

Η αγάπη είναι ζωή.

Αν χάσεις την αγάπη, είναι σαν να χάνεις τη ζωή.

-LEO BUSCAGLIA


Κρατάς ένα τριαντάφυλλο και ματώνεις. Τα αγκάθια του σε κάρφωσαν. Δακρύζεις λίγο μα αφήνεις τον πόνο πίσω σου και συνεχίζεις να φροντίζεις τα υπόλοιπα τριαντάφυλλα του κήπου σου. Είναι κάποιες φορές πολλά και κάποιες λίγα. Είναι ανάλογα το πόσα άφησες να ριζώσουν και να ανθίσουν στο δικό σου χώμα. Μαράθηκε ένα τριαντάφυλλο από την τριανταφυλλιά. Ίσως δεν το φρόντισες αρκετά, ίσως ο ήλιος να μην του έφτασε και να μαράζωσε. Ίσως πάλι να ήταν ασθενικό. Δεν μπορεί κάθε λουλούδι να ζήσει σε κάθε κήπο. Κάπου θα ταιριάζει καλύτερα. Και δεν μπορείς να τοποθετήσεις το καθένα σε γλάστρα. Η τριανταφυλλιά αγαπά να αναρριχάται. Έτσι είναι πράγματι ζωντανή. Τα στεγανά δεν της ταίριαξαν ποτέ. Κι είναι και κάποιοι άνθρωποι έτσι, ατιθάσευτοι. Μεγαλώνουν ελεύθεροι κι αναρριχώνται γενναία και καμαρωτά. Ανθίζουν μέρα με τη μέρα. Κι αυτούς επέλεξες να αγαπήσεις. Διάλεξες αυτά τα λουλούδια για τον κήπο σου. Πολλές φορές τα αγκάθια τους σε τραυμάτισαν, μα ποτέ δεν έπαψες να τους αγαπάς, να τους φροντίζεις, να συντελείς στην επιτυχή τους πορεία, να τους δίνεις μια όμορφη ζωή.

Θυσιάστηκες πολλές φορές γι αυτούς. Τους έδωσες ίσως παραπάνω από όσα σου ζήτησαν, μα δεν γκρίνιαξες ποτέ. Σε έπιασε πολλές φορές το παράπονο, μα τους συγχώρεσες, δίνοντάς τους περισσότερη αγάπη, νομίζοντας πως αυτό θα χρειάζονταν. Κι είναι τόσο όμορφο, πίστεψέ με, που είσαι ικανός για ένα τέτοιο μεγαλιώδες συναίσθημα. Όλοι οι άνθρωποι το έχουμε μέσα μας, μα δεν καταφέρνουν όλοι να το νιώσουν στον ύψιστο βαθμό. Αγάπη με ανιδιοτέλεια, αγάπη που πονάει, αγάπη που φέρει τη θυσία, αγάπη ατέλειωτη. Ένα ταξίδι γύρω από τον ήλιο, οδυνηρό, που καίει πολύ, που το σώμα σου αιμόφηρτο γυρίζει. Ένα ταξίδι, όμως, τόσο περιπετειώδες.


Όταν πρόκειται να δώσουμε αγάπη, οι ευκαιρίες είναι απεριόριστες και όλοι είμαστε χαρισματικοί.


Και θα σου δοθούν πολλές ευκαιρίες, κι όσες κι αν διώξεις, θα έρθουν κι άλλες. Θα γνωρίσεις τόσα τριαντάφυλλα στη ζωή σου και τα άνθη του κήπου σου θα ανακυκλώνονται. Φτάνει εσύ να συνεχίσεις αδιάκοπα να αγαπάς. Ο Όσκαρ Γουάλιντ είπε: “Κρατήστε την αγάπη στην καρδιά σας. Η ζωή χωρίς αυτήν μοιάζει με ανήλιαγο κήπο, όπου τα λουλούδια είναι νεκρά”.

Κι αν εσύ έχεις σκοπό να νεκρώσεις τα λουλούδια του κήπου σου, έχει καλώς. Αν όμως ν’αγαπάς επιλέγεις, κάνε το τώρα. Το αύριο θα αργήσει πολύ κι ίσως να μην είναι αρκετό. Το μετά θα ‘ναι αργά, κι ίσως το αντίο μη αναστρέψιμο. Δώσε μια αγκαλιά, πες ό,τι νιώθεις. Τα συναισθήματα είναι για να τα μοιραζόμαστε. Κι αν πιστεύεις πως είναι νωρίς να τα μοιραστείς, είναι αργά. Μην ξεχνάς κάθε μέρα να μοιράζεις τα σ’αγαπώ σου. Μη νομίζεις πως πρέπει να τα κρατάς για εξαιρετικές περιπτώσεις. Δεν είναι κάποιο απόκρυφο μυστικό. Κι αν ο εγωισμός σου σε εμποδίζει, αγνόησέ τον. Είναι πιο εύκολο από όσο φαντάζει. Άνοιξε τα μάτια σου το πρωί πάρε τη μητέρα σου τηλέφωνο και φώναξέ της ένα μεγάλο σ’αγαπώ. “Μαμά σ’ευχαριστώ που με στηρίζεις, που είσαι πάντα εκεί για μένα. Σ’ αγαπώ”. “Μπαμπά σ’ ευχαριστώ που μου δίνεις την δυνατότητα να επιβιώνω και θυσιάζεις κάθε μέρα τον ευατό σου απλά για να χαμογελώ. Σ’ αγαπώ”. “Κολλητή, η μέρα μου είναι άδεια χωρίς τα γέλια μας. Σ’ αγαπώ. “Παππού, έχασα την ευκαιρία να σου πω πως σ’αγαπώ. Λοιπόν, σ’αγαπώ.” Κι είναι τόσα τα σ’αγαπώ που μπορείς να μοιραστείς. Αγάπα τώρα και πριν να είναι αργά. Γι αυτό γεννήθηκες. Για ν’ αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι.

 

5
Αγγελίνα Κοκοβίλη
Ανακαλύπτοντας τον κόσμο τούτο της γραφής, του μελανιού, του πληκτρολογίου, ίσως, ανακάλυψα τον εαυτό μου. Και πράγματι, μην ονειρευτείτε κάποια περιπέτεια ψυχική. Είμαι κάτι καθημερινό. Όσο ο καθένας. Κι είμαι τόσο σημαντικό, όσο ο καθένας. Τόσο μοναδικό, όσο ο καθένας. Καμιά όμως περιπέτεια, πέραν της ίδιας της επιβίωσης. Δεν πιστεύω πως τα λόγια μου αλλάζουν τον κόσμο. Αλλάζουν μονάχα εμένα. Και γι' αυτό τα αγαπώ.

Latest Articles

Διάβασε επίσης...