Η καθημερινότητα, που λες, δεν είναι και το πιο απλό πράγμα. Πόσο μάλλον όταν πρέπει να εξηγείς συνέχεια και συνέχεια τα ίδια πράγματα ή ακόμα και πράγματα που είναι αυτονόητα. Έτσι, πριν λίγο καιρό είχαμε γράψει για 5 σπαστικές ερωτήσεις που σου κάνουν στην καθημερινότητα σου. Αλλά, τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δεν είναι μόνο 5 αλλά παραπάνω, οπότε ορίστε οι επόμενες 5 σπαστικές ερωτήσεις.
#1. Ο μουσικός.
Ναι, καλά κατάλαβες, το θέμα έχει να κάνει με μουσική. Και δεν εννοώ με τις νότες, αλλά με τα μουσικά όργανα. Αν δεις στο δρόμο κάποιον να κρατάει κατσαβίδια και πένσες, λογικά είναι ΜΆΣΤΟΡΑΣ, έτσι; Ε λοιπόν αυτό μάλλον δεν ισχύει και για αυτούς που κρατάνε μουσικά όργανα. Ενώ εσύ, λοιπόν, έχεις φορτώσει στη πλάτη σου την ωραία σου κιθάρα και έχεις ρίξει και δύο τρία γκομενάκια, έρχεται ένας άκυρος και σε ρωτάει:
-Ε, φίλε, ξέρεις να παίζεις κιθάρα;
Ρε άνθρωπε, τι νόμισες; Ότι έβγαλα τη κιθάρα μου βόλτα να πάρει αέρα γιατί την είχε πιάσει κατάθλιψη μέσα στο σπίτι και δεν ακουγόταν καλά η Ντο ματζόρε; Ή ότι έχω βίτσιο κατακαλόκαιρο να τριγυρνώ στους δρόμους με μια κιθάρα στη πλάτη; ΜΑΛΛΟΝ, λέω, μάλλον, να ξέρω να παίζω τελικά.
#2. Ο γυρισμός.
Επιτέλους πατάς το πόδι σου μέσα στο σπίτι σου, το μέρος που θα βρείς αγάπη και θαλπωρή. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζεις.
-Έλα, Νίκο, γύρισες σπίτι;
Το αξιοπερίεργο εδώ, είναι ότι σε βλέπει από πάνω μέχρι κάτω, ψυχή τε και σώματι, αλλά και πάλι πρέπει να το επιβεβαιώσει. Μπορεί να είσαι φάντασμα βρε αδερφέ! Γιατί ως γνωστόν τα φαντάσματα είναι και ευγενικά και μπαίνουν από την πόρτα.
#3. Winter is coming.
Έξω επικρατεί πολικό ψύχος. Πλέον η κατάψυξη του ψυγείου σου, θυμίζει τροπικό νησί στη Καραϊβική. Και εσύ αισθάνεσαι λες και παίζεις στον 7ο κύκλο του Game Of Thrones. Πλέον έχεις φορέσει τόσα πολλά ρούχα, τόσα ώστε να είσαι μια κινητή ντουλάπα. Και τότε σκάει η ελληνίδα μάνα, και σε ρωτάει:
-Κρυώνεις;
-Ε, λιγάκι…
-Ζακέτα να βάλεις.
Και κάπου εδώ σε πάνε φυλακή για δολοφονία εκ προ μελέτης.
#4. Η εξεταστική του πανεπιστημίου.
Ξέρεις, είναι εκείνο το πράγμα στο τέλος κάθε εξαμήνου, τότε που αναρωτιέσαι αν όντως είχες για καθηγητή εκείνον τον άγνωστο, μεγάλης ηλικίας, άνθρωπο που σε κοιτάει με μισό μάτι… Κατάλαβες τι εννοώ. Και τότε φίλοι και συγγενείς αποφασίζουν να σε περάσουν από ανάκριση για το πόσα μαθήματα χρωστάς, αν έχεις κοπεί από απουσίες και το πότε πάρεις το πτυχίο σου να παντρευτείς και να κάνεις οικογένεια! Και τη στιγμή που τους έχεις αποπροσανατολίσει από το αρχικό θέμα συζήτησης, ακούγεται η φωνούλα του αδερφού σου να σου λέει με ηφάκι:
-Να σε ρωτήσω, η σχολή πως πάει, όλα καλά;
-Να σε ρωτήσω και εγώ, τι κάνει η θεία σου η Φιόνα;
Ε, μετά το βουλώνει.
#5. Η έξοδος.
Προφανώς δεν αναφέρομαι σε αυτή του Μεσολογγίου. Αναφέρομαι σε εκείνη τη φορά, που ήταν Σάββατο βράδυ, και εσύ μπανιαριζόσουν από το απόγευμα γιατί θα έβγαινες με το πρόσωπο, και το σπίτι μύριζε σαν να περνάς έξω από τα Hondos Center λόγω των 10 διαφορετικών αρωμάτων και αποσμητικών που δοκίμασες μέχρι να βρεις το ιδανικό. Και αφού είσαι στην πόρτα έτοιμος για το μεγάλο βήμα:
-Που πας; Θα βγείς;
-Ναι.
-Εμένα με ρώτησες;
Και κάπως έτσι καταστρέφεται ένα σαββατόβραδο.
Να σημειωθεί πως ο διάλογος ένα και τρία, συνοδευόντουσαν από το θανατηφόρο βλέμμα που σου λέει «Δεν πρόκειται να πάς πουθενά απόψε».
